II SA/Wr 133/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 27 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Gminy Siekierczyn z dnia 24 listopada 2015 r. Nr XIII/75/15 w przedmiocie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Siekierczyn w części dotyczącej działki nr 167/4 położonej w obrębie Zaręba oraz działki nr 90/2 położonej w obrębie Wyręba, w gminie Siekierczyn postanawia: I. podjąć zawieszone postępowanie sądowe; II. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu powołując się art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., obecnie: Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) zawiesił na zgodny wniosek stron postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę. W piśmie wskazano, że Gmina Siekierczyn sporządziła bilans terenów zielonych wymagany przy sporządzeniu Studium, a wyniki bilansu pozostają bez wpływu na kwestie uregulowane w zaskarżonej uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zawieszone postępowanie sądowe należało podjąć, ponieważ skarżący oświadczył, że cofa skargę. Sąd uznał, że cofnięcie skargi stanowi okoliczność uzasadniającą podjęcie zawieszonego postępowania. Dlatego należało postanowić jak w pkt I sentencji. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego pomimo cofnięcia skargi. Wobec jednoznacznego oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi i wobec braku merytorycznej przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji.