II SA/Wr 134/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Daria Sachanbińska Sędziowie: sędzia NSA Roman Ciąglewicz asesor sądowy Marta Wojciechowska (spr.) Protokolant: referent Dorota Rak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi A. N. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Starosta w K. podjął zawieszone z urzędu postępowanie w sprawie uzyskania przez J. K. pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego budynku gospodarczego. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 97 § 2 kpa. W uzasadnieniu Starosta wskazał na ustanie przesłanki do zawieszenia postępowania z uwagi na wydanie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji ostatecznej w dniu 25 października 2001r. Nr [...]. Wskazana decyzja rozstrzygała kwestię samowoli budowlanej, bowiem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylając decyzję organu I instancji orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie samowoli budowlanej polegającej na wykonaniu przez J. K. budynku szopo-garażu w R. przy ul. [...]. Podstawą do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie były wątpliwości związane z legalnością wybudowania przez J. K. szopo-garażu, co spowodowało przekazanie materiałów w sprawie samowoli do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] i zawieszenia postępowania w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego, do czasu zajęcia stanowiska przez Inspektora w sprawie samowoli budowlanej. Ponieważ ustały przesłanki do zawieszenia postępowania z uwagi na wydanie decyzji ostatecznej umarzającej postępowanie w sprawie samowoli budowlanej, zdaniem Starosty w K. zasadnym było podjęcie zawieszonego postępowania. Od powyższego postanowienia złożyli odwołanie M. i A. N. podnosząc, że uzasadnienie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w sprawie samowoli budowlanej nie jest zgodne z prawem. Nadto M. i A. N. wskazali na braki dotyczące postępowania w sprawie samowoli budowlanej, niewyjaśnienie kwestii nakazu rozbiórki szopo-garażu i powołali się na treść art. 35 ust. 5 prawa budowlanego. Postanowieniem z [...] nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Wojewoda stwierdził, iż zgodnie z art. 97 § 2 kpa organ administracji podejmuje zawieszone postępowanie z urzędu lub na żądanie strony, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie. W niniejszej sprawie zawieszono postępowanie w związku z podejrzeniem samowoli budowlanej i nakazaniem rozbiórki obiektu budowlanego. Po zbadaniu kwestii samowoli budowlanej i wydaniu przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w dniu 25 października 2001r. decyzji umarzającej postępowanie w tej sprawie, ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem A. N. wniósł skargę do Naczelnego Sadu Administracyjnego. W skardze domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia, podnosząc argumenty związane z samowolą budowlaną dokonaną przez J. K. Skarżący stwierdził, że nie wyraża zgody na posadowienie budynku gospodarczego 20 cm od granicy swojej działki, a organy wydają w tej sprawie sprzeczne decyzje. Skarżący podał w skardze przykład łamania przez J. K. przepisów prawa budowlanego poprzez m.in. wybudowanie nielegalnego szamba i gnojownika, nielegalnej szopy, wybudowania szopo-garażu z przekroczeniem granicy działki i zastosowaniem spadku dachu niezgodnie z dokumentacją budowlaną. Nadto skarżący wskazał, że zamierzona zabudowa jest sprzeczna z przepisami prawa budowlanego dotyczącymi usytuowania budynku, przepisów bezpieczeństwa przeciwpożarowego, zachowania odległości od granicy działki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację, dodatkowo podkreślając, że zarzuty dotyczące rozstrzygnięcia w sprawie samowoli budowlanej nie dotyczą rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie i powinny być złożone w postępowaniu dotyczącym samowoli budowlanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W związku z reorganizacją Naczelnego Sadu Administracyjnego niniejsza sprawa, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), podlega rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji, przeprowadzona zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1260) wykazała, że zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom prawa. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 postępowanie administracyjne zawiesza się, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnieniem wstępnym mogą być kwestie prawne, które zostały ujawnione w toku postępowania i dotyczą istotnej w sprawie przesłanki, bądź wynikają wprost z przepisów prawa materialnego z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Przy czym podkreślić należy, że na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 organ zawiesza postępowanie, gdy konieczne jest rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie postępowania jest stanem przejściowym, w którym tok postępowania ulega wstrzymaniu do czasu podjęcia postępowania. W niniejszej sprawie po wszczęciu postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i uzyskania pozwolenia na budowę, organ poinformowano o nakazie rozbiórki orzeczonym w stosunku do obiektu budowlanego położonego na działce J. K. W myśl art. 35 ust. 5 ustawy prawo budowlane (teks jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zmianami) właściwy organ winien wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego projekt dotyczy, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Zachodziła zatem konieczność rozstrzygnięcia w odrębnym postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego kwestii samowoli budowlanej i nakazu rozbiórki, która to kwestia dla niniejszego postępowania stanowiła zagadnienie wstępne. W zależności bowiem od rozstrzygnięcia w sprawie samowoli budowlanej organ powinien wydać decyzję pozytywną, bądź w myśl art. 35 ust. 5 prawa budowlanego, powinien odmówić wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 97 § w kpa, z chwilą ustąpienia przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmuje postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Po wydaniu przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji ostatecznej, rozstrzygającej kwestię zagadnienia wstępnego ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania. Zatem organ I instancji zobligowany był stosownie do treści art. 97 § 2 kpa, do podjęcia zawieszonego postępowania. Podkreślić jednocześnie należy, że przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest tylko postanowienie dotyczące podjęcia zawieszonego postępowania, a nie decyzja dotycząca umorzenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej oraz inne postępowania dotyczące "działalności budowlanej" J. K. W tym postępowaniu Sąd dokonał oceny zgodności z prawem postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, stąd zarzuty w skardze przeciwko decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie samowoli budowlanej oraz przeciwko zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia, iż zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 97 § 2 kpa. Organ administracji prawidłowo postąpił, podejmując zawieszone postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, gdyż ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalono.