II SA/Wr 1365/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie: NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska Protokolant: apl. prok. Dariusz Brodzisz po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy przyznania renty socjalnej oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. odmówił skarżącej I. P. przyznania świadczenia z pomocy społecznej w postaci renty socjalnej. Powyższa decyzja zawierała pouczenie, iż przysługuje od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w terminie 14 dni od dnia otrzymania tej decyzji, za pośrednictwem organu I instancji. Decyzję tę skarżąca odebrała osobiście w dniu [...]r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Odwołanie od powyższej decyzji I. P. przesłała listem poleconym w dniu [...]r., przedstawiając merytoryczne argumenty mające uzasadniać przyznanie jej renty socjalnej. Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. na podstawie art. 134 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu powołując się na art. 129 § 1 i 2 kpa oraz wskazując na datę odebrania przez skarżącą decyzji organu I instancji i na datę złożenia odwołania stwierdzono, że został uchybiony termin do wniesienia odwołania, bowiem upłynął on w dniu [...]r. Na powyższe postanowienie I. P. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca podniosła w skardze głównie argumenty przemawiające za przyznaniem jej renty socjalnej. Co do uchybienia terminu podała, iż uważała, że decyzja MOPS z [...]r. jest "nie do końca załatwiona" zgodnie z jej wnioskiem z dnia [...]r., "dlatego odwołanie zostało wysłane później z oczekiwaniem na informację w sprawie trucia". "Również MOPS w Z. zignorował sobie sprawę zagrożenia dlatego nie podał adresu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., celem zwrócenia się o pomoc". Skarżąca stwierdziła następnie, iż w związku z ciężką chorobą swoją i matki nie była "w stanie zatrucia nawet opamiętać się" i prosi o przywrócenie "prawa do odwołania". "W związku z takim stanem zagrożenia zdrowia i życia" wnosi o "rozpatrzenie sprawiedliwe" jej "skargi przyznania renty socjalnej oraz likwidacji zagrożenia trucizną". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując zaskarżone postanowienie i argumenty zawarte w jego uzasadnieniu. W piśmie z dnia [...]r. skarżąca rozbudowując dotychczasową argumentację mającą uzasadniać przyznanie jej renty socjalnej wniosła o "prawne i sprawiedliwe rozpatrzenie renty socjalnej według załączonego odwołania jak i wyrównania należnego dodatku pielęgnacyjnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.). Tak więc obecnie właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych (decyzji, postanowień). Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Akt administracyjny jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie aktu administracyjnego, względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona. Podkreślić przede wszystkim trzeba, iż przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest jedynie kwestia uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r. Nr [...]Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. odmawiającej skarżącej I. P. przyznania renty socjalnej, a nie merytoryczna ocena tej decyzji, ani też kwestia przywrócenia terminu do złożenia przedmiotowego odwołania. W kwestii przywrócenia terminu kompetentny był bowiem organ administracyjny, a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny. Podnoszone przez skarżącą zarzuty, odwołujące się do przyczyn uchybienia terminu i argumenty mające uzasadniać przyznanie jej renty socjalnej, nie mają zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ponieważ nie dotyczą jej przedmiotu. W tym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej oceny przedmiotowej decyzji, ani też do rozpoznania argumentów dotyczących przyczyn uchybienia terminu, a jedynie do oceny zgodności z prawem postanowienia organu stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Warunkiem skuteczności czynności procesowej – a więc między innymi wniesienia odwołania – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. W przypadku stwierdzenia przez organ odwoławczy we wstępnym postępowaniu, że odwołanie złożone zostało z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia, zobowiązany jest on w trybie art. 134 kpa do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, przy czym postanowienie to ma charakter ostateczny. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości fakt wniesienia przez skarżącą odwołania od decyzji z dnia [...]r. po upływie ustawowego 14 - dniowego terminu przewidzianego do jego wniesienia zgodnie z art. 129 § 2 kpa. Termin do złożenia odwołania biegł bowiem od chwili skutecznego doręczenia skarżącej powyższej decyzji, to jest od dnia [...] r. Składając odwołanie po terminie skarżąca nie wniosła o przywrócenie uchybionego terminu do jego złożenia. W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo zastosował normę prawną określoną w art. 134 kpa, stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Podkreślić przy tym należy, iż zgodnie z art. 58 w związku z art. 59 § 2 kpa skarżąca mogła zwrócić się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, przy czym podanie o przywrócenie terminu mogła wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia, dopełniając jednocześnie uchybionej czynności. Jak już wyżej wskazano skarżąca wniosku takiego nie złożyła, a zawarcie takiego wniosku w skardze jest spóźnione, skierowane do niewłaściwego organu i nie może zastąpić przewidzianej w art. 58 kpa prośby o przywrócenie terminu. Podnieść w tym miejscu wypada, że w myśl art. 58 § 3 kpa przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne. W tej sytuacji na mocy art. 134 kpa organ odwoławczy był zobligowany do stwierdzenia uchybienia ustawowego terminu do wniesienia odwołania. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z obowiązującym prawem, a zawarte w skardze i w piśmie z dnia [...]r. zarzuty – jako nie odnoszące się do przedmiotu rozpatrywanej sprawy – nie mają znaczenia dla jej rozstrzygnięcia. Mając na względzie powyższe – zgodnie z art. 151 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji.