II SA/Wr 14/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty T.nr [...]z dnia [...]. stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa Zakładowi Energetycznemu W. pozwolenia na budowę dwóch stacji transformatorowych w U. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W wyniku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa uzasadnionej brakiem doręczenia P. S. decyzję z dnia [...]. udzielającej Zakładowi Energetycznemu W. pozwolenia na budowę dwóch stacji transformatorowych w U. na działce stanowiącej własność skarżącego, decyzją nr [...]Starosta T. w oparciu o art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 1 i art. 150 § 1 kpa stwierdził wydanie pozwolenia na budowę z naruszeniem prawa i odstąpił od uchylenia tego pozwolenia, gdyż od daty jego doręczenia inwestorowi upłynęło ponad 5 lat. Po upływie terminu do złożenia odwołania od tej decyzji P.S. złożył do Wojewody D. pismo żądające ponownego rozpatrzenia sprawy pozwolenia na budowę, o niejasnym charakterze procesowym. Skarżący został wówczas wezwany do wyjaśnienia, czy jego pismo stanowi odwołanie, czy wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty, czy też wniosek o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę, pod rygorem uznania pisma za odwołanie. W kolejno złożonym piśmie skarżący nie sprecyzował charakteru prawnego pisma żądającego ponowne rozpatrzenie sprawy i dlatego zaskarżonym postanowieniem Wojewoda D. stwierdził na podstawie art. 134 k.p.a. uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący twierdził, że nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją o pozwoleniu na budowę z 1990r., czego organy nie kwestionowały i wniósł o rozpoznanie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ podkreślił, że jedynym aktem mogącym podlegać zaskarżeniu było w nin. sprawie postanowienie i dlatego w taki jedynie sposób można określić przedmiot rozpoznania skargi. Skarżący po doręczeniu mu odpowiedzi na skargę nie zakwestionował tak określonego przedmiotu sprawy. Zarządzeniem przewodniczącego z dnia [...]. doręczonym dorosłemu domownikowi skarżącego A. S. w dniu [...]. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec nie uiszczenia tego wpisu, mając na uwadze art. 72 oraz na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak na wstępie.