II SA/Wr 1410/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA - Anna Siedlecka /sprawozdawca/ Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz Asesor WSA - Alicja Palus Protokolant - Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak po rozpoznaniu w dniu 4 października 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi H. Ł. i M. Ł. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr ...] w przedmiocie nakazania rozbiórki budynku położonego na działce nr ...] AM 1 w P. oddala skargę Sygn. akt II SA/Wr 1410/03 2 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M., działając na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), nakazał H. i M. Ł. dokonać rozbiórki obiektu budowlanego (budynku) wybudowanego bez pozwolenia na budowę na działce nr [...] AM 1 obręb P . W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że podczas wizji nieruchomości nr [...] w P. stwierdzone zostało, iż na działce wykonano staw rybny – fakt ten będzie przedmiotem odrębnej decyzji – oraz budynek nietrwale związany z gruntem. Budynek ten o wymiarach 3,30 m x 5,30 m oraz wysokości 2,80 m posiada stolarkę okienną i drzwiową. Posadowiony jest na betonowych płytach. Inwestor wykonał przegrody budowlane ścienne obite plastikowymi panelami. Budynek posiada dwuspadowy dach o pokryciu blachą. Jak wynika z materiału dowodowego w sprawie, właściciele nieruchomości nie posiadają decyzji o pozwoleniu na budowę, ani też nie dokonali zgłoszenia zamiaru budowy organowi architektoniczno-budowlanemu. Ponadto istnienie na przedmiotowej działce obiektu budowlanego narusza przepisy o zagospodarowaniu przestrzennym gminy M., ponieważ jest to teren przeznaczony pod uprawy polowe – częściowo kompleksy gleb chronionych. Od powyższej decyzji H. i M. Ł. wnieśli odwołanie. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił w całości stanowisko organu I instancji, zarówno co do merytorycznego rozstrzygnięcia, jak i w zakresie poprawności zastosowanych przepisów. Za bezsporny organ uznał fakt wzniesienia przedmiotowego obiektu w sposób samowolny, bez dopełnienia obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę lub jego zgłoszenia. Dlatego też organ nadzoru budowlanego zobowiązany był do zastosowania przepisu art. 48 Prawa budowlanego o nakazie rozbiórki samowolnie wzniesionego obiektu. Przy czym, organ wyjaśnił, iż traktując ww. obiekt nawet jako tymczasowy zgodnie z żądaniem odwołania, to i tak w dalszym ciągu ciąży na nim sankcja w postaci rozbiórki. Obiekty takie wymagają bowiem, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 5a w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgłoszenia przed realizacją inwestycji, czego nie uczynili. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnoszą o uchylenie decyzji organu II instancji. Sygn. akt II SA/Wr 1410/03 3 Zaskarżonej decyzji zarzucają obrazę przepisów prawa materialnego oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonej decyzji, polegającej na uznaniu przez organ II instancji, iż na posadowienie spornego obiektu wymagane jest pozwolenie na budowę lub dokonanie zgłoszenia. W [...]r. skarżący nabyli działkę nr [...] Am 1 o powierzchni 1,1028 ha wraz ze znajdującym się na niej zbiornikiem wodnym. W celu wykonania szeregu prac mających na celu doprowadzenie zbiornika do użyteczności , niezbędnym stało się posadowienie na działce obiektu budowlanego do czasowego użytkowania. Ustawa prawo budowlane nie wymaga, zadaniem skarżących, w tych przypadkach uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia przed rozpoczęciem inwestycji. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., dlatego też z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na badaniu ich zgodności z prawem, a więc zgodności z przepisami prawa materialnego, jak i przepisami prawa procesowego. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżona decyzję. Z istoty sądowej kontroli decyzji administracyjnych wynika, że sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt administracyjnych sprawy. Przy czy, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna. Przede wszystkim zaznaczyć należy, że materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane. W myśl tego przepisu właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie Sygn. akt II SA/Wr 1410/03 4 albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia , bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Obiektyem budowlanym , według art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego jest : a) budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, b) budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, c) obiekt małej architektury. Zgodnie z pkt 5 art. 3 powołanej ustawy obiektem budowlanym jest również tymczasowy obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także tymczasowym obiektem budowlanym jest obiekt budowlany nie połączony trwale z gruntem, jak : strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Ustawodawca we wskazanym wyżej przepisie (art.3 pkt 5) wskazał tylko przykładowo, jakie obiekty uważa za nie połączone trwale z gruntem, a więc lista wymienionych obiektów nie ma charakteru zamkniętego. Posadowiony przez skarżących na działce nr ...] w P. obiekt budowlany, który zarówno z opisu jego stanu zamieszczonego w protokole z oględzin ( karta 16 akt administracyjnych), jak również z załączonych do akt administracyjnych zdjęć ( karta 14 i 15 akt administracyjnych) wskazuje jednoznacznie na to, iż jest to obiekt kontenerowy o wymiarach 3,30 m x 5,30 m i wys. 2,80 m, wyposażony w okno i drzwi, o dachu dwuspadowym, posadowiony na podłużnych oddzielonych kilku płytach betonowych. Oznacza to, że opisany obiekt jest niewątpliwie tymczasowym obiektem budowlanym nie połączonym trwale z gruntem, a więc jest obiektem budowlanym. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 budowa ( posadowienie na gruncie), o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 5a , wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Przepis art. 29 ust. 1 pkt 5a dotyczy zaś tymczasowych obiektów budowlanych, nie połączonych trwale z gruntem. Nie ulega zatem wątpliwości, że posadowienie na gruncie spornego obiektu budowlanego wymagało zgłoszenia zamiaru jego postawienia( montażu) do właściwego miejscowo organu architektoniczno-budowlanego. Skarżący , mimo zawiadomienia organu I instancji o terminie i miejscu przeprowadzenia oględzin obiektu, wezwania do przedstawienia wymaganych prawem dokumentów a także złożenia stosownych wyjaśnień, nie skorzystali z przysługujących im praw procesowych strony. Skarżący nie przedłożyli żadnych dokumentów na legalność ich działań ( pozwolenia lub zgody). Zatem, Sąd nie Sygn. akt II SA/Wr 1410/03 5 dopatrzył się również uchybień w prowadzonym postępowaniu, które mogłyby mieć wpływ na wynik zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skoro przepis art. 48 Prawa budowlanego dotyczy wyłącznie takich obiektów, których budowa wymaga uprzednio uzyskania pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bez względu na to czy obiekt ten został już wybudowany czy też budowa jest w toku, to jedyną sankcją za naruszenie tego przepisu - w dacie wydania zaskarżonej decyzji - był obowiązek wydania przez organ nadzoru budowlanego nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Wobec powyższego, skoro zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani też nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.