II SA/Wr 143/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J.-D. i A.D. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej u.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania postanowienia nakładającego na nich grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązku. W opinii skarżących wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podyktowany jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody poprzez żądanie zasypania naturalnego zbiornika wodnego z florą i fauną oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez zniszczenie w sposób nieodwracalny ekosystemu, flory i fauny. Nie przesądzając, jakie merytoryczne rozstrzygnięcie może zapaść w niniejszej sprawie, a w szczególności, czy faktycznie wykonanie zaskarżonego postanowienia może wywołać wskazywane przez stronę skarżącą skutki, stwierdzić należy, iż na obecnym etapie postępowania istotne jest samo niebezpieczeństwo wystąpienia skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 u.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie niebezpieczeństwo takie zachodzi, bowiem ewentualne wykonanie zaskarżonego postanowienia mogłoby wyrządzić skarżącym znaczną szkodę. Wobec powyższego – zgodnie z art. 61 § 3 u.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji postanowienia.