II SA/Wr 147/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędziowie Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 maja 2017 r. sprawy ze skargi T. K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę w całości. Przystępując do orzekania Sąd przyjął następujący stan faktyczny i prawny sprawy wynikający z przedłożonych łącznie ze skargą akt administracyjnych. W dniu [...] r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. (dalej – PINB) wydał decyzję nr [...], którą nałożył na T. P. i T. K. jako współwłaścicieli nieruchomości przy ul. B. we W. obowiązek usunięcia zagrożenia w obiekcie poprzez zrealizowanie zaleceń zawartych w "Orzeczeniu technicznym dot. stanu technicznego budynku mieszkalnego dwurodzinnego przy ul. B. we W. dz. nr 31 obręb S. wraz ze znajdującymi się w nim urządzeniami grzewczo - kominowymi" ze stycznia 2008 r., opracowanym przez inż. A. P. uzupełnionym o opinię kominiarską z dnia 15 września 2008 r., tj. przemurowanie, według wskazówek i pod nadzorem osoby uprawnionej, istniejącego trzyprzewodowego komina od głowicy ponad dachem do poziomu stropu nad I piętrem oraz uszczelnienie przewodów kominowych na całej długości komina, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania decyzji. Jednocześnie zakazano użytkowania pieca na opał stały, zlokalizowanego w piwnicy przynależnej do mieszkania nr 1, podłączonego do przewodu dymowego w ww. kominie, do czasu przemurowania i uszczelnienia komina. Opisana decyzja zaopatrzona w rygor natychmiastowej wykonalności stała się ostateczna lecz w ramach kontroli przeprowadzonej w dniu 23 sierpnia 2010 r. stwierdzono, że nałożone nią obowiązki nie zostały zrealizowane. Ustalenia kontroli spowodowały skierowanie do zobowiązanych upomnienia z dnia [...]. Wobec niewykonania decyzji w dniu [...] r. PINB dla miasta W. wydał postanowienie nr [...], którym podając w podstawie prawnej art. 119, art. 120 § 1, art. 121 § 2 i art. 122 § 2 pkt 1 i 2, ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 599 - dalej - u.p.e.a.) i art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 - dalej k.p.a.), nałożył na T. K. współwłaściciela nieruchomości przy ul. B. we W., zobowiązanego do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji PINB dla miasta W. z dnia [...] grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 5 000 zł. Adresatka postanowienia nie zgodziła się z wydanym postanowieniem i złożyła na nie zażalenie, w którego treści zamieściła również wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W dniu [...] r. PINB dla miasta W. wydał postanowienie nr [...], którym na podstawie art. 56 § 3 u.p.e.a. odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec T. K.na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] dotyczącego wykonania obowiązku związanego z budynkiem przy ul. B. we W.. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że wnioskodawczyni żądała zawieszenia postępowania egzekucyjnego do czasu opracowania ekspertyzy o stanie technicznym konstrukcji budynku, której obowiązek sporządzenia wynika z decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dalej – DWINB) z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję PINB z dnia [...]. Po zacytowaniu treści art. 56 § 1 u.p.e.a. organ I instancji przypomniał, że obowiązek wskazany w tytule wykonawczym wynika z decyzji nakazującej współwłaścicielom nieruchomości usunięcie zagrożenia w obiekcie poprzez wykonanie określonych czynności. Decyzja ta funkcjonuje w obrocie prawnym, nie wstrzymano jej wykonania, wynikający z niej obowiązek nie został wykonany w całości, a wobec upływu terminu jego wykonania jest on wymagalny. Wierzyciel, który w niniejszej sprawie jest jednocześnie organem egzekucyjnym nie występował z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, zobowiązana nie utraciła zdolności do czynności prawnych, a także inne ustawy nie przewidują zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie. Oceniając przesłankę wskazaną przez wnioskodawczynię polegającą na konieczności sporządzenia ekspertyzy technicznej, co wynika z decyzji wydanych w toku odrębnego postępowania dotyczącego przedmiotowego budynku PINB uznał, że obowiązek ten nie ma żadnego wpływu na konieczność wykonania egzekwowanego nakazu i nie skutkuje wstrzymaniem wykonania lub odroczeniem terminu wykonania egzekwowanego obowiązku. Nie godząc się z postanowieniem organu I instancji T. K. złożyła na nie zażalenie, w którego treści podtrzymała wnioski i argumenty kierowane do organu. Zdaniem autorki zażalenia postępowanie organu jest niesprawiedliwe, niezrozumiałe i zaprzecza zasadom technicznym w budownictwie. Według niej PINB powinien zawiesić postępowanie, gdyż w obrocie prawnym oprócz egzekwowanej decyzji jest także postanowienie sądu zobowiązujące ją do zabezpieczenia komina do celów wentylacji grawitacyjnej, z czego wyprowadza, iż jest zwolniona z obowiązku wykonania prac przy kominie prowadzących do przystosowania go do celów dymowo-spalinowych. T. K. opisała także brak działań współwłaścicieli budynku względem wykonania decyzji, mimo zawarcia między stronami porozumienia. Dodatkowo powołując się na decyzję DWINB z dnia [...] żaląca się podała, że opracowanie ekspertyzy pozwoli na uzyskanie wskazówek do wykonania robót budowlanych pod nadzorem osoby uprawnionej. W związku z tym oceniła, że bez takich wskazówek i wskazówki konstruktora, jak uszczelnić komin w budynku, którego konstrukcja znajduje się w stanie awaryjnym, nie podejmie się wykonania robót. Postanowieniem opatrzonym datą [...] DWINB w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Po zrelacjonowaniu treści postanowienia pierwszoinstancyjnego organ II instancji uznał zaskarżone postanowienie za prawidłowe. W uzasadnieniu postanowienia drugoinstancyjnego organ wskazał na wynikające z art. 56 § 1 u.p.e.a. przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego i przytoczył stanowisko zaczerpnięte z orzecznictwa sądowoadministracyjnego odnośnie przeszkód w zawieszeniu tego postepowania. Zauważył przy tym, że decyzja PINB z dnia [...] nakazująca współwłaścicielom nieruchomości przy ul. B. we W. usunięcie zagrożenia w obiekcie poprzez wykonanie wskazanych w niej czynności, funkcjonuje w obrocie prawnym, nie wstrzymano jej wykonania, wynikający z niej obowiązek nie został wykonany w całości, a wobec upływu terminu jego wykonania jest on wymagalny. Wierzyciel, którym w badanym przypadku jest jednocześnie organem egzekucyjnym nie występował z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, a zobowiązana nie utraciła zdolności do czynności prawnych, a ponadto inne ustawy nie przewidują zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie. Według DWINB ,,nie ulega najmniejszej wątpliwości, że w rozpatrywanej sprawie nie występują przesłanki o których mowa w art. 56 § 1 pkt 1, 2, 3 i 4 u.p.e.a.". Ponadto wyjaśniono, że ,,okoliczność powołana przez skarżącą mająca w jej ocenie stanowić podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego do ww. katalogu z art. 56 u.p.e.a. i w efekcie podstawy do zawieszenia postępowania stanowić nie może". W skardze wywiedzionej na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu T. K. wniosła o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia je poprzedzającego i ,,odstąpienie" od nałożonej grzywny. W bardzo obszernej skardze, do której załączono szereg załączników w postaci kserokopii wydanych rozstrzygnięć, pism, opinii i innych dokumentów przestawiono stanowisko tożsame z prezentowanym w toku postępowania egzekucyjnego sprowadzające się do niezasadności nałożonej grzywny w celu przymuszenia, wykonania przez skarżącą przemurowania komina, złego stanu technicznego przedmiotowego komina, błędnego określenia obowiązku w decyzji oraz nieprawidłowego określenia jego adresata. Skarżąca opisuje wszelkie okoliczności towarzyszące zagadnieniom budowlanym związanym z przedmiotowym budynkiem. Wskazując na treść decyzji z [...] r. analizuje nałożony obowiązek i wywodzi, że jego wykonanie i tak nie doprowadzi do likwidacji nieprawidłowości, co popiera szeregiem nieprawidłowości przedmiotowego komina. Autorka skargi odwołując się do stanowisk prezentowanych w poszczególnych opracowaniach zmierza do wykazania, że dąży do ustalenia wszelkich nieprawidłowości i ich usunięcia, gdyż uszczelnienie komina nie doprowadzi do stanu zgodnego z prawem. Posiłkując się stanowiskami zaczerpniętymi ze sporządzonych w toku postępowania dokumentów dotyczących złego stanu technicznego komina T. K. zaprzeczyła prawidłowości stanowiska organu o wykonalności decyzji. Według niej wady komina istniały już w czasie wydawania decyzji, z kolei odnośnie samej decyzji podała, że ,,pomimo, że jest w obrocie prawnym, już nie funkcjonuje". Niemożliwość doprowadzenia komina do właściwego stanu technicznego skarżąca poparła opisem stanu faktycznego, koncentrując się na aspekcie technicznym. Skarżąca w treści skargi opisała zagadnienia dotyczące odpowiedzialności współwłaścicieli budynku za stan komina w związku z przeprowadzoną inwestycja. Wykluczyła przy tym zasadność nałożenia na nią grzywny w celu przymuszenia z powodu konieczności uwzględnienia ekspertyzy technicznej dotyczącej stanu całego komina. W odpowiedzi na skargę DWINB wniósł o jej oddalenie uznając, że skarga nie zawiera argumentów, które mogłyby wpłynąć na zmianę stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., sąd nie jest związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Na wstępie dokonać należy oceny dopuszczalności skargi. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Ponieważ zgodnie z przepisem art. 56 § 4 u.p.e.a. na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania służy zażalenie – skarga jest dopuszczalna. Stosownie do treści art. 56 § 1 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Stwierdzić należy, że katalog przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego wymienionych we wskazanym wyżej przepisie ma charakter zamknięty. Użycie przez ustawodawcę w art. 56 § 1 u.p.e.a. sformułowania "postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu" oznacza, że w razie spełnienia przesłanek wymienionych enumeratywnie w pkt 1- 5 nie pozostawiono organowi egzekucyjnemu swobody wyboru co do zawieszenia postępowania, a wystąpienie okoliczności przewidzianych w tym przepisie obliguje organ do zawieszenia postępowania. Oceniając jednak oprotestowane skargą postanowienie i postanowienie je poprzedzające o odmowie zawieszenia postępowania Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że stan faktyczny sprawy odzwierciedlony w aktach administracyjnych nie daje podstaw do przyjęcia, aby ziściła się którakolwiek z przesłanek ustawowych warunkujących możliwość zawieszenia postepowania egzekucyjnego. Skarżąca mimo funkcjonowania w obrocie prawnym ostatecznej decyzji PINB dla miasta W. z dnia [...] w dalszym ciągu powołuje się na szereg okoliczności, które w jej ocenie bądź to uniemożliwiają jej wykonanie nakazu w niej zawartego, bądź też ów nakaz czynią niezasadnym, nieprawidłowym, lub też podlegający wykonaniu przez inne osoby. Dla skarżącej oczywistym winno być, że w stosunku do obiektu budowlanego właściwy organ może wydać decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, ale też kilka decyzji dotyczących konkretnych zagadnień wiążących się z tym obiektem. Tak też stało się w niniejszej sprawie. Organ w [...] r. wydał decyzję, lecz nakaz w niej zawarty nie został zrealizowany, co spowodowało wszczęcie postepowania egzekucyjnego. Mimo niewykonania nakazu organ przeprowadził kolejne postępowanie, w ramach którego wydano kolejny nakaz, tym razem dotyczący przedłożenia ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego budynku. Mimo, że między postępowaniem zakończonym egzekwowaną decyzją i postępowaniem zakończonym nałożeniem obowiązku sporządzenia ekspertyzy istnieje tożsamość budynku, stron postępowania oraz organu administracyjnego są to niewątpliwie dwa odrębne postępowania i sam ich przedmiot także jest różny. Nie można zgodzić się ze skarżącą, że nie jest ona w stanie zrealizować egzekwowanego obowiązku, a ewentualnie sporządzona ekspertyza da odpowiedź na sposób doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem. Niemniej jednak wszelkie twierdzenia i zarzutu strony w postępowaniu objętym postanowieniami organów obu instancji o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego należy rozpoznawać przez pryzmat art. 56 § 1 u.p.e.a. zawierającego zamknięty katalog przesłanek stanowiących podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wszelkie twierdzenia skarżącej, na co powoływały się organy nadzoru budowlanego obu instancji, nie wyczerpują żadnego z przypadków wskazanych w wyżej wskazanym normatywie. Wobec powyższego uznać należy, że zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z prawem, gdyż okoliczności wskazywane przez skarżącą nie stanowiły podstawy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Sąd ocenił, że organy prawidłowo wyjaśniły stan faktyczny sprawy oraz dokonały prawidłowej oceny zebranego materiału i zasadnie nie dopatrzyły się podstaw zawieszenia postepowania egzekucyjnego. Podsumowując, Sąd doszedł do przekonania, że kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia prowadzi do wniosku, iż nie doszło w sprawie do naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Z tych powodów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.