II SA/Wr 1475/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska Sędzia WSA Daria Sachanbińska Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Johan po rozpoznaniu w dniu 28 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie należności przedemerytalnych postanawia: umorzyć postępowanie W. P. wniósł w dniu 17 czerwca 2002 r. skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], nr [...] w sprawie ustalenia prawa do świadczenia przedemerytalnego. W piśmie procesowym z dnia 13 września 2004 r. skarżący wniósł o "zdjęcie z wokandy sprawy w związku z przywróceniem świadczenia przedemerytalnego", dołączając kserokopię decyzji Wojewody [...] z dnia 18 sierpnia 2004 r., nr [...], orzekającą o nabyciu prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 4 czerwca 2004 r. W piśmie procesowym z dnia 23 września 2004 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie należności przedemerytalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: na wstępie należy wskazać, że na zasadzie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, który jednakże uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym, że w ocenie Sądu dokonane przez skarżącego cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne, stąd na podstawie z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy orzeczono jak na wstępie.