II SA/Wr 149/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (sprawozdawca) Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi W.N. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania instalacji wodociągowej bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia oddala skargę w całości. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję organu nadzoru budowlanego o umorzeniu postępowania w sprawie wykonania instalacji wodociągowej bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, uznając je za bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 k.p.a.). W uzasadnieniu przytoczył ustalenia, że na terenie działki nr 265/33 obręb nr 35 w W. znajduje się rurociąg wodociągowy o średnicy 110 mm i długości około 320 m, włączony do sieci wodociągowej o średnicy 150 mm w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowego. Na terenie tej działki w odległości około 10 m od połączenia z siecią znajduje się studnia wodomierzowa z zamontowanym wodomierzem głównym dla osiedla mieszkaniowego. Wykonany dla tego zamierzenia pomiar geodezyjny powykonawczy przyjęto do państwowego zasobu geodezyjnego jako przyłącze wodociągowe w dniu 22.06.2009 r. Przyłączem tym doprowadzono wodę do wybudowanego jako pierwszy budynku jednorodzinnego na przyległej działce nr 265/12. Inwestor w dniu 4.12.2007 r. złożył do przedsiębiorstwa wniosek o zapewnienie dostawy wody dla osiedla domów jednorodzinnych. Uzyskał to zapewnienie, w którym zobowiązano go do uzgodnienia dokumentacji technicznej przyłącza i wybudowania studni wodomierzowej. Inwestor opracował projekt budowlany przyłącza wodociągowego dla osiedla mieszkaniowego i uzgodnił go z przedsiębiorstwem. Protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia 23.06.2014 r. przedsiębiorstwo przejęło przyłącze jako zdatne do eksploatacji. Według pierwszej instancji inwestor spełnił warunki z art. 29a ust. 1 p.b. i legalnie wybudował przyłącze, co nie wymagało pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Skarżący w odwołaniu zarzucił, że wykonane zostało nie przyłącze, lecz sieć wodociągowa, więc wymagane było pozwolenie. W ocenie organu decyzja pierwszej instancji była prawidłowa. Nadzór budowlany badał legalność wykonania instalacji wodociągowej. Z ustaleń wynika, że nastąpiła budowa przyłącza wodociągowego (art. 2 pkt 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków Dz.U. z 2015 r., poz. 139). Z dokumentacji pozyskanej od przedsiębiorstwa wynika wykonanie przyłącza, również przyłącze zostało zaewidencjonowane w 2009 r. w zasobie. Budowa miała na celu połączenie sieci wodociągowej i instalacji domu jednorodzinnego. Fakt wykorzystania przyłącza do doprowadzenia wody do kolejno budowanych domów, przez budowę kolejnych przyłączy do przedmiotowego przyłącza, co być może doprowadziło do powstania wewnętrznej sieci wodociągowej, nie miał znaczenia dla oceny przedmiotu inwestycji w dacie jej zakończenia. Przyłączy tych nie budował już inwestor. Ustalono zrealizowanie przez inwestora wymagań art. 29a ust. 1 p.b., gdyż sporządził plan sytuacyjny na kopii aktualnej mapy przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego. Nie była to budowa samowolna. Nie był uzasadniony zarzut pozbawienia skarżącego prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Doręczeń dokonywano na adres z rejestru gruntów. Dopiero po wydaniu decyzji pierwszej instancji skarżący poinformował o zmianie adresu. Nie było potrzeby, ale i podstawy prawnej do dopuszczenia dowodu z akt sprawy cywilnej. Skarżący nie podał konkretnej tezy dowodowej. W skardze do sądu administracyjnego skarżący zarzucił naruszenie art. 2 pkt 6 i 7 ustawy oraz pominięcie dowodu z akt sądowych, z których wynika, że inwestor zapewnił nabywców działek budowlanych (uczestników postępowania) o wybudowaniu przyłączy do ich domów i pobrał za to opłatę. W uzasadnieniu podkreślał, że każdy z uczestników ma własny wodomierz i odcinek przewodu łączącego sieć wodociągową z wewnętrzną instalacją wodociągową. Przyłącza te tworzą sieć wodociągową i tak było od początku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd w pełni akceptuje ustalenia i oceny organu. Wbrew przeświadczeniu skarżącego o istnieniu przyłącza na danym terenie nie decydują definicje ustawowe, lecz okoliczności danej sprawy. W przypadku budowy istotne są okoliczności istniejące w dacie realizacji inwestycji. W tym czasie istniała sieć wodociągowa (art. 2 pkt 7 cyt. ustawy) należąca do przedsiębiorstwa, z którą inwestor połączył przewód prowadzący do przyległych działek inwestora, na których powstać miały domy z wewnętrzną instalacją wodociągową (art. 2 pkt 6 ustawy). Przewód ten i prowadzące do niego przewody wykonał inwestor, a następnie inwestorzy budowy domów. Nie stanowiły one nigdy urządzeń wodociągowych i nie należały w omawianej dacie do części składowych przedsiębiorstwa. Kwestie statusu prawnego przyłącza i uruchomienia dostawy wody nie należały do istotnych w nin. sprawie (por. komentarze i orzecznictwo na tle art. 15 i art. 31 ustawy lub art. 49 k.c.). Organ badał i oceniał wykonanie przyłącza, nie zaś roboty polegające na przyłączeniu kolejnych instalacji wewnętrznych do tego przewodu, wykonane na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę domów. Nie miały również znaczenia spory cywilnoprawne pomiędzy inwestorem a uczestnikami postępowania, dotyczące zapewne rozliczenia kosztów budowy przyłącza, jak też posługiwanie się w umowach pojęciami "wodociągu" lub "sieci wodociągowej" zamiast pojęciem przyłącza. Decyzja rozstrzygała o legalności powstania przyłącza zgodnie z art. 29a p.b. i również jej wydanie nie powinno mieć znaczenia dla roszczeń majątkowych stron. Dlatego oraz zgodnie z art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.