II SA/Wr 1503/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk (sprawozdawca) Sędziowie - Sędzia NSA Anna Moskała - Asesor WSA Bogumiła Kalinowska Protokolant - Halina Rosłan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2004 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. - Oddział Zamiejscowy w J. G. z dnia [...], [...] w przedmiocie obciążenia opłatą za czynności kontrolne, postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...], Nr [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. Oddział Zamiejscowy w J. G. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. Ś. z dnia [...], Nr [...], w której organ pierwszej instancji obciążył J. P. kwotą [...] za czynności kontrolne przeprowadzone w prowadzonym przez stronę w R. W. kiosku spożywczo-przemysłowym. J. P. zakwestionowała zasadność drugoinstancyjnego rozstrzygnięcia w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zgodnie z art. 35 ust. 1 in principia ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), który to akt prawny obowiązywał w okresie, kiedy niniejsza sprawa zawisła przed NSA, skargę należało wnieść w nieprzekraczalnym terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. Identyczne rozwiązanie przewiduje przepis art. 53 § 1 aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przytaczanej w dalszych wywodach skrótem "p.s.a." Decyzja PWIS z dnia [...], Nr [...], zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że orzeczenie to zostało skutecznie doręczone skarżącej stronie w dniu 16 maja 2002 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z końcem dnia 15 czerwca 2002 r. (sobota). Jeśli nawet kwestionować zasadność ugruntowanego już stanowiska Sądu Najwyższego, który nie uznaje sobót za dni wolne od pracy (por. uchwałę siedmiu sędziów SN z dnia 25 kwietnia 2003 r., III CZP 8/03, OSN 2004, Nr 1, poz. 1), wypadałoby przyjąć, że wspomniany termin upływał najpóźniej w poniedziałek - 17 czerwca 2002 r. Tymczasem skarga J. P. została nadana listem zwykłym dopiero w dniu 20 czerwca 2002 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Zważywszy oczywiste uchybienie przez stronę skarżącą terminu przewidzianego przez prawodawcę do wniesienia skargi, skargę tę należało odrzucić, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 p.s.a. Ta ostatnia ustawa znajduje zaś zastosowanie w sprawie rozpoznawanej już po reformie sądownictwa administracyjnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - mimo złożenia skargi jeszcze w 2002 r. - na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).