II SA/Wr 152/11
PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-12-01
Skład orzekający: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona przez stronę osobiście, bez udziału adwokata lub radcy prawnego, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga kasacyjna wniesiona przez stronę osobiście, bez udziału adwokata lub radcy prawnego (lub doradcy podatkowego w sprawach wskazanych w ustawie), jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 PPSA. Braki wynikające z naruszenia wymogu profesjonalnego sporządzenia skargi kasacyjnej nie podlegają uzupełnieniu w trybie usuwania braków formalnych.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który oddalił jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej. Skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez stronę, która jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy w celu ustanowienia radcy prawnego, jednak wniosek ten został odrzucony. Sąd rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej strony skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 152/11 oddalającego skargę J S na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J G z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 maja 2011 r. (sygn. akt II SA/Wr 152/11) oddalający skargę J S na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J G opisaną w sentencji niniejszego orzeczenia, doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 lipca 2011 r., wraz z uzasadnieniem.
W dniu 4 sierpnia 2011 r. strona skarżąca skierowała od wspomnianego na wstępie wyroku skargę kasacyjną, którą sporządziła osobiście. Wraz ze skargą zwróciła się o przyznanie prawa pomocy wnosząc m. in. o ustanowienie radcy prawnego. Sąd odmówił jednak uwzględnienia tego wniosku (postanowienie referendarza z dnia 9 września 2011 r. oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 października 2011 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nadto, w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, lub z innych przyczyn niedopuszczalną, przy czym podkreślić należy, iż braki skargi, wynikające ze szczególnych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, nie mogą być naprawiane w trybie właściwym do usuwania braków formalnych pisma procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowczy pogląd, że jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202).
Wniesiona przez stronę skarżącą skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata ani radcę prawnego, czy też doradcę podatkowego, zaś osoba podpisująca skargę nie wykazała by przysługiwały jej kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie wcześniej przytoczonych przepisów, należało skargę kasacyjną odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło