II SA/Wr 155/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 3 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II zażalenia Wojewody Dolnośląskiego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawarte w punkcie II wyroku z dnia [...], w sprawie sygn. akt [...] dotyczące zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Gminy Kobierzyce z dnia 26 listopada 2021 r. Nr XXXIV/647/2021 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Cieszyce postanawia: I. uchylić postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] [...] dotyczące zwrotu kosztów postępowania sądowego; II. zasądzić od Gminy Kobierzyce na rzecz Wojewody Dolnośląskiego kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z 26.07.2022 r., sygn. akt II SA/Wr 155/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, uwzględniając skargę Wojewody Dolnośląskiego, stwierdził nieważność § 14 ust. 2 pkt 13 lit. c we fragmencie: "-83m", § 16 ust. 2 pkt 12 lit. b we fragmencie: "6m-8m", § 19 ust. 2 pkt 8 lit. g we fragmencie: "4m", § 30 ust. 1 we fragmencie: "1KDPj i 2" uchwały Rady Gminy Kobierzyce z 26.11.2021 r. Nr XXXIV/647/2021 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Cieszyce. W punkcie II tego orzeczenia Sąd zasądził od Gminy K. na rzecz Wojewody Dolnośląskiego (reprezentowanego przez radcę prawnego) kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skierowanym za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażaleniu na rozstrzygnięcie zawarte w pkt II tego wyroku reprezentujący Wojewodę pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) przez ich niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w wysokość poniżej stawek minimalnych wynikających z powołanego rozporządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 200 p.p.s.a. - w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie przysługuje między innymi na postanowienie o zwrocie kosztów postępowania, jeżeli strona nie wniosła skargi kasacyjnej. Wniesione przez pełnomocnika Wojewody zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdyż Sąd obliczając koszty sądowe nie uwzględnił całego wynagrodzenia przysługującego pełnomocnikowi. W przedmiotowej sprawie Wojewodę reprezentował radca prawny, legitymujący się stosownym pełnomocnictwem. Wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania został zgłoszony w skardze. Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W niniejszej sprawie należało zasądzić od Gminy K. na rzecz Wojewody zwrot kosztów postępowania na kwotę 480 zł, która obiecuje wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego stronę skarżącą. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 195 § 2 oraz art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r., Sąd uwzględnił zażalenie i uchylając postanowienie zawarte w punkcie II wyroku z 26.07.2022 r., na nowo zasądził kwotę zwrotu kosztów postępowania sądowego, o czym orzekł w punkcie II sentencji postanowienia.