II SA/Wr 1556/99
WyrokWSA we Wrocławiu2001-03-06
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odroczyć termin płatności opłaty za usunięcie drzew, jeśli termin ten wynika wprost z przepisów ustawy?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może odroczyć terminu płatności opłaty za usunięcie drzew, jeśli termin ten wynika wprost z przepisów ustawy. Jest to termin ustawowy, którego organ nie ma prawa zmieniać. Ustawodawca przewidział jedynie możliwość odroczenia terminu w przypadku, gdy zezwolenie przewiduje możliwość przesadzenia drzew w inne miejsce, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. W związku z tym, zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszały prawa.Stan faktyczny
Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. zwróciły się o zezwolenie na wycięcie drzew znajdujących się pod projektowaną linią energetyczną. Wójt Gminy C. wydał zezwolenie, naliczając jednocześnie opłatę za usunięcie drzew. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, wskazując, że termin płatności opłaty jest terminem ustawowym. Spółka wniosła skargę do NSA, zarzucając naruszenie przepisów Kpa i ustawy o ochronie środowiska, w tym rażące naruszenie prawa przez wydanie decyzji przed zakończeniem postępowania.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 13 września 1999 r. (...) w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew - oddala skargę.
Wnioskiem z dnia 15 lutego 1999 r. (...) Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w W. zwróciły się do Urzędu Gminy C. o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew pojedynczych, których właścicielem są instytucje państwowe oraz osoby prywatne.
Wyjaśniono, że drzewa te znajdują się pod projektowaną linią 400 kV D. W. i z uwagi na bezpieczną pracę linii powinny być usunięte.
Do wniosku przedłożono opracowaną w tym względzie dokumentację.
Decyzją z dnia 30 kwietnia 1999 r. (...), wydaną na podstawie art. 48, art. 86, art. 86a i art. 86c ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1998 r. o opłatach za gospodarcze korzystanie ze środowiska i wprowadzanie w nim zmian, art. 28 i art. 104 Kpa, Wójt Gminy C. zezwolił Polskim Sieciom Elektroenergetycznym S.A. z siedzibą w W. na usunięcie drzew znajdujących się na terenie gminy C., wykazanych we wniosku z dnia 15 lutego 1999 r., (...) w ramach inwestycji p.n Budowa linii 400 kV D.-W., w ilości 12 sztuk łącznie, a to:
- 1 sztuki /olcha - obwód 200 cm/ z terenu będącego własnością Józefa W. zamieszkałego w Ł. ul. G. 57;
- 3 sztuk /akcja - obwód 36 cm, 92 cm, 49 cm/
- 5 sztuk /jesion - obwód 226 cm, 229 cm, 193 cm, 194 cm, 192 cm/
- 2 sztuk /lipa - obwód 250 cm, 275 cm/
- 1 sztuki /topola - obwód 335 cm/ - z terenu będącego własnością Gminy C.
Równocześnie w decyzji tej organ naliczył opłatę tytułem gospodarczego korzystania ze środowiska zgodnie z wykazem drzew przeznaczonych do usunięcia w wysokości: 461.185,40 zł, stwierdzając, że kwotę te należy wpłacić w terminie przewidzianym powołanymi przepisami na konto Urzędu Gminy C. - Gminny Fundusz Ochrony Środowiska w PKO BP K. K. nr konta (...).
Odwołanie od tej decyzji wniosły Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w W., wnosząc o jej zmianę w części dotyczącej terminu zapłaty ustalonej opłaty za wycięcie drzew, poprzez odroczenie terminu zapłaty do IV kwartału 1999 r., w którym podjęte zostaną rozmowy i uzgodnienia przez obie zainteresowane strony dotyczące warunków płatności tej opłaty.
Zaskarżoną decyzja z dnia 13 września 1999 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że zakwestionowany przez stronę termin płatności opłaty za drzewa przeznaczone do wycięcia jest terminem ustawowym, wynikającym wprost z art. 86g ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./. Zgodnie z tym przepisem, termin płatności powyższej opłaty upływa z dniem z którym decyzja wymierzająca opłatę staje się ostateczna.
Ponieważ jest to termin ustawowy, to organ administracji publicznej nie może zdaniem Kolegium orzec o jego zmianie.
Odroczenie terminu uiszczenia opłaty za usuniecie drzew lub krzewów przewidziane jest tylko w przypadku, gdy zezwolenie przewiduje możliwość przesadzenia drzew lub krzewów w inne miejsce /art. 86 c ust. 3 ustawy/.
Z takim jednak przypadkiem nie mamy zdaniem organu do czynienia w niniejszej sprawie.
Skargę na powyższą decyzje wniosły Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w W., wnosząc o jej uchylenie bądź stwierdzenie nieważności, zarzucając:
1/ rażące naruszenie prawa /art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa/, w szczególności przez jej wydanie przed zakończeniem postępowania w sprawie;
2/ obrazę art. 7 Kpa przez naruszenie interesu społecznego i słusznego interesu wnioskodawcy;
3/ pozbawienie wnioskodawcy możliwości obrony swoich interesów /art. 10 Kpa/.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Nadto Kolegium podniosło, że w dniu 6 grudnia 1999 r. strona skarżąca uregulowała już ustaloną przez organ pierwszej instancji opłatę za wycinkę drzew.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Rozpatrując stan faktyczny i prawny sprawy Sąd stwierdził, że skarga Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. w W. nie może być uwzględniona jako, że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organów nie dają podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
Uchylenie bowiem decyzji, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w razie istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy /art. 22 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
Takie zaś wady i uchybienia nie występującą w niniejszej sprawie.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./.
Zasadą jest zgodnie z art. 48 ust. 1 ww. ustawy, że jednostki organizacyjne i osoby fizyczne obowiązane są utrzymywać we właściwym stanie drzewa i krzewy rosnące na użytkowanych nieruchomościach.
Usuniecie drzew i krzewów z terenów nieruchomości może nastąpić tylko za zezwoleniem wójta, burmistrza albo prezydenta miasta /art. 48 ust. 2 ustawy/.
W sytuacji tej jednakże zgodnie z art. 86 ust. 1 omawianej ustawy - jednostki organizacyjne ponoszą opłaty za gospodarcze korzystanie ze środowiska i wprowadzanie w nim zmian.
I tak stosownie do przepisu art. 86 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy, za usuniecie drzew i krzewów uiszcza się opłaty, które nalicza i pobiera organ właściwy do wydania zezwolenia w tym względzie.
Przedmiotowa opłatę ustala organ udzielając zezwolenia na usuniecie drzew lub krzewów /art. 86c ust. 1 ustawy/, przy czym termin jej płatności określony został w art. 86g ust. 1 ustawy, zgodnie z którym wynosi on 14 dni od dnia, w którym decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.
Z powyższej regulacji wynika zatem, że termin wyznaczony przez cyt. wyżej przepis art. 86g ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska, w okresie którego dana jednostka organizacyjna obowiązana jest uiścić ustaloną w decyzji opłatę za usuwanie drzew lub krzewów jest terminem ustawowym. Oznacza to zatem, że organ prowadzący postępowanie nie ma wpływu na ten termin, a więc nie może go przedłużać, ani skracać.
Ustawodawca nie pozostawił w tym względzie organowi żadnej możliwości, a wręcz przeciwnie, w dalszych postanowieniach omawianego przepisu art. 86g ustawy tj. ust. 2 i 3 określił skutki prawne nieterminowego uiszczenia opłaty przez stronę, poprzez powstanie obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę oraz powstanie możliwości wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko danej jednostce.
W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, jako że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej, nie wykazała by tak decyzja organu pierwszej instancji, jak i decyzja organu odwoławczego wydane zostały z naruszeniem prawa.
Wbrew zarzutom skargi, postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie prowadzone było zgodnie z regułami procedury administracyjnej, a to skutkuje wnioskiem, że niezasadne są zarzuty skargi naruszenia art. 7 i art. 10 Kpa.
Niesporne jest, że gdy w rozpatrywanej sprawie toczyło się postępowanie odwoławcze, toczyło się również postępowanie z wniosku skarżącej o zawieszenie tegoż postępowania.
Jednakże skoro postanowieniem z dnia 13 września 1999 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. odmówiło zawieszenia postępowania odwoławczego, to nie można przyjąć, jak zarzuca skarżąca, że wydanie zaskarżonej decyzji naruszyło przepis art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa, z tej to przede wszystkim przyczyny, że wydana ona została po rozstrzygnięciu kwestii zawieszenia postępowania odwoławczego.
Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić skargi Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. w W. z braku uzasadnionych ku temu podstaw i wobec tego oddalił ją w myśl w myśl art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło