II SA/Wr 156/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus Asesor WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) Protokolant: asystent sędziego Alicja Stelmach po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 maja 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp.j. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Podziemny Magazyn Gazu (PMG) [...] wraz z instalacją nadziemną i infrastrukturą techniczną" oddala skargę w całości. Burmistrz Gminy [...] decyzją z [...].05.2018 r. nr [...] odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Podziemny Magazyn Gazu (PMG) [...] wraz z instalacją nadziemną i infrastrukturą zewnętrzną". Wnioskodawcą była spółka jawna [...] z siedzibą w [...] (dalej: inwestor lub spółka). W uzasadnieniu decyzji Wójt wyjaśnił, że planowane zadanie ma być realizowane na terenie trzech gmin ([...],[...] - woj. [...] oraz Miasto [...] - woj. [...]). Zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 4 i ust. 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r., poz. 1405 ze zm.) - dalej w skrócie: "u.o.o.ś." organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla niniejszego przedsięwzięcia jest Burmistrz Gminy [...] (organ, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym ma być realizowane przedsięwzięcie), który poszczególne działania podejmował w porozumieniu z Wójtem Gminy [...] oraz Burmistrzem [...]. Planowane przedsięwzięcie ma polegać na wykonaniu: instalacji do przesyłu gazu obejmującej stację gazową pomiarowo - rozdzielczą "[...]" oraz rurociągu gazowego stalowego o średnicy DN 400 mm i długości 12,5 km, instalacji nadziemnej zatłaczania i odbioru gazu PMG [...], podziemnego bezzbiornikowego magazyn gazu o pojemności 160 mln nm³ (ok. 160 000 ton) oraz linii elektroenergetycznej kablowej o napięciu 20 kV długości ok. 1,5 km. Stacja gazowa pomiarowo-rozliczeniowa wraz z przyłączem gazowym i zjazdem zlokalizowana jest w obrębie [...], pow. [...], woj. [...]. Gazociąg przesyłowy wysokiego ciśnienia DN 400 mm (w uzasadnieniu decyzji na str. 2 błędnie wskazuje się DN 200 mm, na co wpływ mogło mieść podanie takiego parametru gazociągu przesyłowego w karcie informacyjnej – zob. str. 2) o długości 12,5 km jest zlokalizowany na terenie obrębu [...] - gm. [...] oraz w obrębach: [...],[...],[...],[...] - gm. [...], pow. [...], woj. [...]. Instalacja nadziemna PMG [...] zlokalizowana jest w obrębie [...], gm. [...], oraz w obrębie [...], gm. [...]– pow. [...], woj, [...]. Linia elektroenergetyczna kablowa - w obrębie [...], gm. [...] i [...], gm. [...]. W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego Wójt Gminy [...] oraz Burmistrz [...] stwierdzili zgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia na swoim terenie z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Z kolei Wójt Gminy [...], powołując się na treść obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego "[...]" wraz ze zmianami planów zagospodarowania przestrzennego gmin [...] i [...] uchwalonego przez Radę Miejska w [...] uchwałą Nr [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...] lipca 1998 r.), uznał, że plan miejscowy ustala zamknięty katalog gazociągów istniejących i projektowanych wysokiego ciśnienia. Wśród wymienionych gazociągów brak jest projektowanego gazociągu przesyłowego wysokiego ciśnienia DN 400, PN = 6,3 MPa, będącego częścią składową przedsięwzięcia pod nazwą "Podziemny magazyn gazu (PMG] [...] wraz z instalacją nadziemną i infrastrukturą zewnętrzną". W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, że planowane przedsięwzięcie w zakresie projektowanego gazociągu przesyłowego wysokiego ciśnienia DN 400, PN = 6,3 MPa jest niezgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego "[...]" wraz ze zmianami planów zagospodarowania przestrzennego gmin [...] i [...] i dlatego na podstawie art. 80 ust. 2 u.o.o.ś. wydał niekorzystną dla spółki decyzję. W odwołaniu od tej decyzji inwestor wyjaśnił, że od roku 2007 prowadzi przygotowania do budowy Podziemnego Magazynu Gazu (PMG) [...] wraz z instalacją nadziemną i infrastrukturą zewnętrzną. W związku z tym uzyskał decyzję Burmistrza Gminy [...] z [...].10.2010 r., nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanego przedsięwzięcia. W oparciu o wskazaną decyzję spółka uzyskała koncesję Ministra Środowiska z [...].05.2012 r. na bezzbiornikowe magazynowanie gazu w sczerpanym złożu gazu ziemnego [...]. Na podstawie tej koncesji prowadziła przygotowania do realizacji inwestycji. Sporządziła projekt budowlany poprzedzony wszelkimi niezbędnymi badaniami i decyzjami wstępnymi, jak np. pozwolenie wodnoprawne itp., który przedłożyła w listopadzie 2016 r. Wojewodzie [...] do zatwierdzenia i wydania pozwolenia na budowę Organ ten jednak odmówił procedowania w sprawie wskazując, że w dniu [...].11.2016 r. upłynął 6-letni okres obowiązywania decyzji środowiskowej dla wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę. W ocenie spółki, pomimo że decyzja środowiskowa z [...].10.2010 r. nadal pozostaje w obrocie prawnym, to zmuszona była wystąpić z wnioskiem o wydanie kolejnej decyzji środowiskowej, co uczyniła w dniu [...].08.2017 r. Wskazała przy tym na brak zmian w zakresie planów zagospodarowania przestrzennego gminy [...] w okresie od złożenia wniosku z [...].10.2008 r. i wydania decyzji środowiskowej z [...].10.2010 r. Uznając za całkowicie nieuzasadniony zarzut niezgodności planowanego zamierzenia z planem miejscowym, odwołująca się strona wskazała, że plan przebiegu gazociągu przedstawia rys. nr 1. W obszarze PMG gazociąg przebiega w "korytarzu" wyznaczonym dla gazociągów wysokoprężnych w planie zagospodarowania Gminy [...], następnie przebiega poza tym "korytarzem" na podstawie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego wydanej przez Burmistrza Gminy [...] w dniu [...].06.2011 r. W dalszej części gazociąg przebiega "korytarzem" wyznaczonym dla gazociągów wysokoprężnych Gminy [...] i dalej Gminy [...]. Korytarz ten wyznaczony został dla gazociągu [...]. W czasie sporządzania miejscowego planu w 1998 r. gestorem budowy gazociągów było wyłącznie [...] S.A. Po roku 2004 wyłącznym gestorem budowy gazociągów wysokiego ciśnienia jest [...] S.A. oraz firmy prywatne. Według spółki, wyznaczony w roku 1998 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] "korytarz" dla budowy gazociągów przyszłych nie jest niczyją własnością i każda firma budująca gazociąg może z niego korzystać na zasadach pierwszeństwa - rys. nr 2. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w art. 6 ust. 2 wskazuje, że każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Spółka posiada natomiast prawo zabudowy gazociągu we wszystkich działkach wskazanych we wniosku o wydanie decyzji na mocy umów cywilnoprawnych, decyzji administracyjnych czy też ustanowionych służebności przesyłu. A zatem ma ona prawo do planowania budowy gazociągu we wskazanej trasie, bowiem zaprojektowała go zgodnie z planami zagospodarowania Gminy [...],[...] i [...], a w części zgodnie z decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. W zaskarżonej decyzji organ wskazuje, że działki, przez które przebiegać ma gazociąg znajdują się na terenach oznaczonych w planie symbolami RP, RZ i RL (str. 3 decyzji). W uchwale nr [...] Rady Miasta w [...] z [...].06.1998 r. w § 7 ust. 2 wskazano, że dopuszcza się na terenach oznaczonych RP i RZ jako przeznaczenie uzupełniające - lokalizacja sieci i urządzeń infrastruktury technicznej. Również w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu "A" położonego w obrębach [...],[...],[...],[...],[...] - uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...].07.2008 r. w § 24 pkt. 2 wskazano, że rozbudowa i budowa infrastruktury gazowej jest możliwa w korytarzu infrastruktury technicznej o szerokości strefy ochronnej 30 m (na stronę) wzdłuż osi gazociągu" pkt c) "dopuszcza się lokalizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, wyłącznie na warunkach określonych przez zarządcę gazociągu." Ponadto według spółki, przy wydaniu decyzji środowiskowej organ winien mieć na uwadze przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z 25.04.2013 r., które istotnie zmieniło (złagodziło) wymagania terenowe przy budowie gazociągów ustalając: szerokość strefy kontrolnej dla gazociągu DN 300÷DN 500 na 8 m - § 10 ust. 6 pkt 43 lit. c), układanie gazociągu do istniejącego gazociągu wysokoprężnego (powyżej 1,6 MPa) o średnicy DN 300÷DN 500 jest dopuszczalne w odległości 1,5 m (§ 22 ust. 3 pkt 4), a nawet w odległościach mniejszych (§ 22 ust 4). Zgodnie natomiast z rozporządzeniem Ministra Przemysłu i Handlu z 14.11.1995 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe, obowiązującym w okresie uchwalenia niniejszego planu zagospodarowania przestrzennego z 1998 r., strefy ochronne dla gazociągów o ciśnieniu 2,5-10 MPa i DN 300 do DN 500 wynosiły nie mniej niż 60 m, a dochodziły nawet do 200 m - załącznik nr 2 do rozporządzenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we [...] (dalej Kolegium) po rozpoznaniu odwołania inwestora decyzją z [...].09.2018 r., nr [...], utrzymało decyzję organu I instancji w mocy, uznając że lokalizacja planowanego przedsięwzięcia jest sprzeczna z ustaleniami obowiązującego na terenie zainwestowania planu miejscowego terenu górniczego "[...]" wraz ze zmianami planów zagospodarowania przestrzennego gmin [...] i [...] uchwalonego przez Radę Miejską w [...] uchwałą Nr [...] z [...].06.998 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]). W tym zakresie Kolegium przytoczyło brzmienie uchwały po jej zmianie dokonanej § 41, gdzie dodano nowy rozdział w brzmieniu: "Gazociągi przesyłowe (...)". Mocą powyższych przepisów ustalono trasy przebiegu dwóch gazociągów wysokoprężnych: 1) [...] DN 1000 mm o ciśnieniu nominalnym 8.4 MPa - zgodnie z rysunkiem planu (cz. 2 w skali 1:10000), oraz 2) [...] (DN 500 mm o ciśnieniu nominalnym 8,4 MPa - na odcinku od granicy województwa [...] do granicy działki [...] (obręb [...]) z lasem - zgodnie z rysunkiem planu (cz. 3 w skali 1:10000). Z kolei § 37 zatytułowany "infrastruktura techniczna" zawiera ustęp 3 "Gazyfikacja". Z przepisu tego wynika, że zamiarem Rady Miejskiej w [...] jest adaptacja i rozwój systemu podziemnych gazociągów związanych z eksploatowaną w latach 1972-1974 Kopalnią Gazu Ziemnego "[...]", a następnie budową Podziemnego Magazynu Gazu "[...]". Dalej wskazano składowe tego systemu, a wśród nich gazociągi istniejące: gazociąg w/c DN 400 - 6,2 MPa relacji [...], gazociąg w/c DN 100 - 1,0 MPa relacji [...], gazociąg w/c DN 100 - 1,0 MPa relacji [...], szereg gazociągów technologicznych (złożowych), oraz gazociągi projektowane: gazociąg w/c DN 100 - 8,4 MPa relacji [...], gazociąg w/c DN 500 - 8,4 MPa relacji [...], gazociąg w/c DN 500 - 8,4 MPa relacji PMG [...], gazociąg łączący DN 500 - 8,4 MPa, tj. gazociąg z ośrodka centralnego do gazociągu [...], gazociągi złożowe łączące ośrodki grupowe z ośrodkiem centralnym. W dalszej części omawianego przepisu uchwały wskazano na system gazyfikacji związany z regionalnym jej użytkowaniem obejmujący: 2 stacje redukcyjno-pomiarowe gazu zlokalizowane w płn. części m. [...], sieć gazociągów niskiego ciśnienia w m. [...] i m. [...] zasilane z w/w stacji redukcyjnych. Jednocześnie zadeklarowano, że przedstawiony system będzie sukcesywnie rozwijany aż do pełnej gazyfikacji wszystkich miejscowości Terenu Górniczego "[...]", poprzez wymienione następnie gazociągi niskiego i średniego ciśnienia. W dalszej części przedstawiono warunki realizacji projektowanych gazociągów wysokoprężnych, w tym ich przebieg. W ocenie Kolegium, opisane okoliczności wskazują, że projektowany przez spółkę gazociąg (wysokiego ciśnienia) nie został wymieniony w zreferowanej uchwale, a tym samym nie może zostać zrealizowany. Obowiązujący miejscowy plan zawiera zamknięty katalog projektowanych gazociągów wysokiego ciśnienia. W treści uchwały wyraźnie wskazuje się trasę takiego gazociągu, jego średnicę oraz ciśnienie przesyłu. Stąd też Kolegium zgodziło się z organem I instancji, że tylko taki gazociąg (o takiej trasie przebiegu i parametrach) jest możliwy do wykonania w danym "korytarzu". Wnioskowana inwestycja nie wpisuje się natomiast w te wymogi. Kolegium podzieliło przy tym argument spółki co do tego, że "korytarz" dla budowy gazociągu nie jest niczyją własnością. Zgodziło się również ze stroną, że "każda firma budująca gazociąg może z niego korzystać na zasadach pierwszeństwa", jednak tylko pod warunkiem, że przedmiotem realizacji będzie któryś z gazociągów wskazanych w miejscowym planie. W analizowanej sprawie z taką sytuacją nie mamy do czynienia - ze względu na parametry projektowanej inwestycji - DN 400 mm, p = 6,3 MPa, czy też jej przebiegiem. Odnosząc się do argumentów odwołania dotyczących faktu, że spółka dysponuje już wydaną w 2010 r. przez Burmistrza Gminy [...] decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji, Kolegium wyjaśniło, że żaden przepis prawa nie wskazuje, aby na skutek upływu terminu, o którym mowa w art. 72 ust. 3 u.o.o.ś. i ponownego złożenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, organ administracyjny orzekający w sprawie był związany swoimi poprzednimi ustaleniami. Żaden przepis prawa nie ogranicza również w takim przypadku zakresu prowadzonego postępowania, a tym samym obliguje do przeprowadzenia postępowania w pełnym zakresie, w tym do ponownej oceny zgodności lokalizacji inwestycji z miejscowym planem. Ocena taka w każdym przypadku jest dokonywana w oparciu o stosowne przepisy danej uchwały rady gminy. Bez znaczenia dla jej wyników pozostaje kwestia posiadania przez inwestora "prawa zabudowy" nieruchomości, czy w ogóle możliwości dysponowania takimi gruntami. Kolegium zwracając uwagę na kwestię negatywnego wpływu zmienności rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracyjne na utrwalenie w praktyce zasady wynikającej z art. 8 k.p.a., tj. obowiązku prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli, wskazało, że skoro rozstrzygnięcie podjęte 8 lat temu było błędne, to jego powielenie obecnie wyłącznie na zasadzie realizacji art. 8 k.p.a. doprowadziłoby do rażącego naruszenia prawa. Zamiast bowiem powoływać się na zgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, trzeba byłoby powołać się na decyzję z 2010 r. Zauważono również, że przez ostatnie 8 lat ukształtowała się linia orzecznicza odnośnie wykładni art. 80 ust. 2 u.o.o.ś., która obecnie podkreśla "radykalność skutku" niezgodności lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami planu. W skardze z [...].01.2019 r. [...] sp. j. w [...] (dalej: inwestor, skarżąca strona) wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o wskazanie temu organowi na istnienie podstaw prawnych i faktycznych do wydania wnioskowanej przez spółkę decyzji. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że orzekające w sprawie organy oparły rozstrzygnięcie o art. 80 ust. 2 u.o.o.ś., tracąc z pola widzenia fakt, że realizowane przedsięwzięcie inwestycyjne dotyczy działalności określonej ustawą z [...].06.2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (dalej w skrócie: u.p.g.g.), tj. budowę podziemnego magazynu gazu w częściowo sczerpanym złożu gazu ziemnego, co jest działalnością określoną w art. 21 ust. 1 pkt. 3 u.p.g.g. Spółka realizuje zatem przedsięwzięcie inwestycyjne opisane w art. 80 ust. 3 u.o.o.ś., Zgodnie z tym przepisem wyłącznym kryterium oceny lokalizacji takiego przedsięwzięcia jest nienaruszenie zamierzoną działalnością przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wobec tego należało przyjąć, że projektowane przedsięwzięcie nie tylko nie narusza przeznaczenia nieruchomości określonych w miejscowych planach zagospodarowania gmin [...],[...] i [...], ale jest zgodne z planami tychże gmin. Orzekające w sprawie organy uznały, że niezgodny z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] jest odcinek gazociągu o długości około 7 km, zlokalizowany w "korytarzu" wyznaczonym dla gazociągów wysokiego ciśnienia. Wskazano, że gazociąg projektowany przez spółkę jako integralna część magazynu nie został wymieniony w konkretnej średnicy i przebiegu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i na tej podstawie odmówiono określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji. Według strony skarżącej, w świetle art. 80 ust. 3 u.o.o.ś. w związku z art. 21 ust. 1 pkt. 3 u.p.g.g. wyłącznym kryterium oceny lokalizacji przedsięwzięcia jest nienaruszanie zamierzoną działalnością przeznaczenia nieruchomości określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Spółka zlokalizowała natomiast projekty gazociągu w "korytarzu" wyznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] dla budowy gazociągów przesyłowych wysokiego ciśnienia, a zatem w tym fragmencie zamierzona działalność nie narusza przeznaczenia nieruchomości określonych w tym miejscowym planie. W związku z przyjęciem wadliwej podstawy prawnej dla oceny wniosku, według autora skargi odniesienie się do argumentacji Kolegium jest zbędne, ponieważ nie dotyczy ono tak ustalonego stanu faktycznego, jak i prawnego. Za pozbawione znaczenia dla sprawy uznano przy tym wydanie poprzedniego rozstrzygnięcia organu I stopnia - Burmistrza Gminy [...], który wydając decyzję o ustaleniu warunków środowiskowych dla inwestycji spółki pominął art. 80 ust. 3 u.o.o.ś. w związku z art. 21 ust. 1 pkt. 3 u.p.g.g. Wskazano jednak, że wówczas organ ten uwzględnił fakt przebiegu gazociągu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy, tj. "korytarzu" dla gazociągów wysokiego ciśnienia i dlatego wydał pozytywną decyzję środowiskową. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w kwestionowanej decyzji. Pismem z [...].03.2019 r. strona skarżąca ustosunkowała się do stanowiska Kolegium zawartego w odpowiedzi na skargę. Zarzucono w nim naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Wskazano, że skoro spółka we wniosku o określenie środowiskowych uwarunkowań nie wskazała podstawy prawnej wniosku, to organ I instancji na podstawie art. 7 i art. 77 k.p.a. winien był ustalić, że przedsięwzięcie jest działalnością określoną w art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.g.g., a zatem decyzja o ustaleniu warunków środowiskowych winna być wydana na podstawie art. 80 ust. 3 u.o.o.ś. Skoro tego nie uwzględnił organ I stopnia, to winien to dostrzec organ odwoławczy. Ten natomiast skoncentrował się na omawianiu, nie mającego zastosowania w sprawie art. 80 ust. 2 u.o.o.ś. Zdaniem skarżącej spółki, Kolegium błędnie rozumie konsekwencje płynące z faktu, że realizacja przedsięwzięcia wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.g.g. jest działalnością korzystającą ze szczególnego uwarunkowania w zakresie określenia warunków środowiskowych realizacji inwestycji opartą o art. 80 ust. 3 u.o.o.ś. Kolegium nie odnsząc się w najmniejszym stopniu do argumentów skargi, w sposób nieuzasadniony szczegółowo omawia zastosowane w postępowaniu art. 80 ust. 2 u.o.o.ś., nie przyjmując do wiadomości, że przepis ten w przypadku wniosku spółki nie ma zastosowania. SKO wskazuje, że w planie zagospodarowania przestrzennego gminy [...] ujęte są gazociągi o określonych przebiegach i średnicach, nie zauważa jednakże, że nie są one przedsięwzięciami wymienionymi w u.p.g.g. Przepis art. 80 ust. 3 u.o.o.ś. wymaga jedynie, aby przedsięwzięcie inwestycyjne z katalogu wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.g.g. nie naruszało przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Spółka wskazała, że spełnia ten warunek, z czym również zgodziło się SKO potwierdzając, że obowiązujące miejscowe plany zagospodarowania na działkach oznaczonych symbolami RP, RZ i RL dopuszczają lokalizację infrastruktury gazowej, a na takich właśnie działkach zlokalizowane jest przedsięwzięcie inwestycyjne. Również wskazany w postępowaniu "korytarz" dla lokalnych gazociągów przebiega przez tereny działek oznaczonych jako RP, RZ i RL. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że jest ona zgodna z przepisami prawa. Istota zarzutów podnoszonych w skardze sprowadza się do tego, że wbrew stanowisku przyjętemu przez organ I instancji, a w ślad za nim i przez organ II instancji, nie zachodziły podstawy do odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Podziemny Magazyn Gazu (PMG) [...] wraz z instalacją nadziemną i infrastrukturą zewnętrzną". Odmiennie niż w odwołaniu od decyzji, gdzie zakwestionowano stwierdzenie przez organ I instancji niezgodność planowanego zamierzenia – w zakresie odcinka gazociągu - z planem miejscowym, w skardze przede wszystkim sformułowany został zarzut dotyczący przyjęcia wadliwej podstawy prawnej dla oceny wniosku spółki. Błąd miałby polegać na zastosowaniu w sprawie art. 80 ust. 2 u.o.o.ś., który to przepis uzależnia wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach od stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, zamiast prawidłowo art. 80 ust. 3 u.o.o.ś. Zgodnie z tym przepisem - w przypadku działalności określonej ustawą z 9.06.2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, innej niż przedsięwzięcia wymagające koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, kryterium oceny lokalizacji przedsięwzięcia jest nienaruszenie zamierzoną działalnością przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, oraz w odrębnych przepisach. Takim przedsięwzięciem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.g.g. jest budowa podziemnego magazynu gazu w częściowo sczerpanym złożu gazu zimnego. Wyłącznym zatem kryterium oceny lokalizacji spornego przedsięwzięcia powinno być nienaruszenie zamierzoną działalnością przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W ocenie Sądu, prawidłowe odczytanie wskazanych przez spółkę przepisów prowadzi do wniosku o prawidłowości stwierdzenia przez orzekające w sprawie organy obu instancji wystąpienia w sprawie negatywnej przesłanki wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w art. 80 ust. 2 u.o.o.ś. W jednej tylko kwestii można się zgodzić ze spółką, mianowicie w tej, że rzeczywiście w przypadku budowy podziemnego magazynu gazu w częściowo sczerpanym złożu gazu ziemnego, wyłącznym kryterium oceny lokalizacji tego właśnie elementu - wchodzącego w skład większego przedsięwzięcia - jest nienaruszenie zmierzoną działalnością przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.g.g., do której to ustawy odsyła przepis art. 80 ust. 3 u.o.o.ś. jest to działalność, którą można wykonywać po uzyskaniu koncesji (podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji). Wyłącznie do tego elementu przedsięwzięcia znajduje zastosowanie przepis art. 80 ust. 3 u.o.o.ś. Przyjdzie jednak zauważyć, że powodem wydania niekorzystnej dla spółki decyzji nie było stwierdzenie braku zgodności lokalizacji podziemnego magazynu gazu w częściowo sczerpanym złożu gazu ziemnego z ustaleniami planu miejscowego ale stwierdzenie takiej niezgodności w odniesieniu od innego elementu planowanego przedsięwzięcia, tj. lokalizacji odcinka gazociągu stalowego o średnicy DN 400mm, który przebiega przez teren gminy [...], gdzie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego "[...]" wraz ze zmianami planów zagospodarowania przestrzennego gmin [...] i [...] zatwierdzony przez Radę Miejska w [...] uchwałą Nr [...] z [...].06.1998 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]z dnia [...] lipca 1998 r.). Wbrew stanowisku zawartemu w odwołaniu, planowane przez spółkę przedsięwzięcie nie składa się z kilku odrębnie funkcjonujących od siebie elementów. Wniosek wraz kartą informacyjną przedsięwzięcia wyraźnie określa planowane przedsięwzięcie, jako składające się z instalacji do przesyłu gazu obejmującej stację gazową pomiarowo-rozdzielczą "[...]" oraz rurociągu gazowego stalowego o średnicy DN 400 mm o długości 12,5 km, instalacji nadziemnej zatłaczania i odbioru gazu PMG [...], podziemnego bezzbiornikowego magazyn gazu o pojemności 160 mln nm³ (ok. 160 000 ton) oraz linii elektroenergetycznej kablowej o napięciu 20 kV długości ok. 1,5 km. Zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 3 pkt 13 u.o.o.ś. przez przedsięwzięcie rozumie się zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Wykładnia pojęcia "przedsięwzięcia" w ramach indywidualnej oceny oddziaływania na środowisko powinna uwzględniać powiązania technologiczne miedzy poszczególnymi elementami. Z kolei wykładnia pojęcia "powiązania technologiczne" w ramach definicji przedsięwzięcia musi uwzględniać przede wszystkim jego cele, funkcje i zadania. W ocenie Sądu, ustalenia poczynione w sprawie, których wyniki dokładnie zrelacjonowano w pierwszej części uzasadnienia, dają wystarczające podstawy do przyjęcia tezy, że mamy do czynienia z jednym przedsięwzięciem, którego elementem jest gazociąg przesyłowy. Wszystkie elementy tak rozumianego przedsięwzięcia tworzą zorganizowaną całość w postaci jednej spójnej infrastruktury ukierunkowanej na ten sam cel gospodarczy. Cechą planowanego przedsięwzięcia jest zatłaczanie, magazynowanie i odbiór gazu poprzez sieć gazową, która obejmuje stacje gazowe, rurociągi wysokiego i średniego ciśnienia, urządzenia i instalacje towarzyszące oraz aparaturę kontrolno-pomiarową. Pamiętać także należy, że takie definiowanie pojęcia "przedsięwzięcia" ma zapobiegać dzieleniu jednego przedsięwzięcia na kilka przedsięwzięć realizowanych w tym samym czasie, w celu ominięcia procedury oceny oddziaływania na środowisko i ominięcia obowiązku opracowania związanej z tą procedurą dokumentacji. Ponadto wąskie rozumienie powiązania technologicznego może naruszać zasadę prewencji, gdyż przedsięwzięcia powiązane technologicznie i ze względu na swój cel mogą powodować zwiększenie negatywnego oddziaływania na środowisko. Nadto, to właśnie ze względu na okoliczność lokalizacji największej części przedsięwzięcia, w postaci odcinka gazociągu, organem właściwym w sprawie był Burmistrz Gminy [...]. Skoro projektowany gazociąg przesyłowy wysokiego ciśnienia o średnicy DN 400 mm i PN = 6,3 Mpa, stanowi część składową przedsięwzięcia pod nazwą "Podziemny magazyn gazu (PMG) [...] wraz z instalacją nadziemną i infrastrukturą zewnętrzną", a przy tym w tym zakresie nie jest to działalność określona w ustawie Prawo geologiczne i górnicze, inna niż przedsięwzięcia wymagające koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, to prawidłowo orzekajcie w sprawie organy zastosowały przy ocenie odziaływania planowanego przedsięwzięcia – w zakresie tego elementu składowego przedsięwzięcia, przepis art. 80 ust. 2 u.o.o.ś. Zgodnie z nim właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym przypadku planu miejscowego terenu górniczego "[...]" wraz ze zmianami planów zagospodarowania przestrzennego gmin [...] i [...]. W ocenie Sądu, prawidłowe odczytanie przytoczonych szczegółowo w obu decyzjach postanowień tego planu miejscowego, prowadzi do wniosku o poprawności dokonanej przez organy jego interpretacji. Jednocześnie przyjdzie wskazać, że organ właściwy do spraw wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie może w toku prowadzonej oceny oddziaływania na środowisko weryfikować poprawności sporządzenia planu miejscowego dotyczącego niniejszego przedsięwzięcia, zwłaszcza odnoszącej się do wprowadzenia w uchwale planistycznej katalog gazociągów istniejących i projektowanych wysokiego ciśnienia. Niemniej taki organ jest władny zastosować dynamiczną wykładnię planu miejscowego, która uwzględnia przepisy prawa obowiązujące w dniu stosowania postanowień planu miejscowego, czyli w dniu wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Oznacza to wymóg dokonania szerokiej wykładni przepisów planu dotyczących przeznaczenia. Skoro jednak zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium oceny zamierzenia inwestycyjnego w przypadku ubiegania się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to wymaga podzielenia stanowisko Kolegium, które wskazało, że plan miejscowy terenu górniczego "[...]" wraz ze zmianami planów zagospodarowania przestrzennego gmin [...] i [...] zawiera zamknięty katalog gazociągów istniejących i projektowanych wysokiego ciśnienia. Wśród tych gazociągów brak jest projektowanego gazociągu przesyłowego wysokiego ciśnienia o średnicy DN 400 mm i PN = 6,3 Mpa, który jest częścią składową większego przedsięwzięcia pod nazwą "Podziemny magazyn gazu [...] wraz z instalacją nadziemną i infrastrukturą zewnętrzną". Nie uprawnia do sformułowania odmiennej oceny okoliczność, że działki przez które przebiegać ma gazociąg znajdują się na terenach oznaczonych w planie miejscowym symbolami RP, RZ i RL. Zgodnie z § 7 ust. 2 uchwały dopuszcza się na terenach oznaczonych RP i RZ jako przeznaczenie uzupełniające - lokalizacja sieci i urządzeń infrastruktury technicznej. Katalog gazociągów istniejących i projektowanych wysokiego ciśnienia wymienionych w planie miejscowym terenu górniczego "[...]" wraz ze zmianami planów zagospodarowania przestrzennego gmin [...] i [...] ma charakter enumeratywny. Lokalny prawodawca na potrzeby odpowiednich terenów dokonał przyporządkowania pożądanych przez niego inwestycji, co oznacza, że katalog wymienionych tam gazociągów nie jest przypadkowy i dowolny. Takiej regulacji brak jest natomiast w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] w zakresie lokalizacji zespołu elektrowni wiatrowych przyjętego przez Radę Miejską w [...] uchwałą nr [...] z dnia [...].04.2014 r. oraz w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] zatwierdzonego przez Radę Gminy [...] uchwałą nr [...] z [...].12.2015 r. W związku z powyższym organ I instancji prawidłowo stwierdził, że planowane przedsięwzięcie w zakresie projektowanego odcinka gazociągu przesyłowego wysokiego ciśnienia jest niezgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego "[...]" wraz ze zmianami planów zagospodarowania przestrzennego gmin [...] i [...] i dlatego na podstawie art. 80 ust. 2 u.o.o.ś., który to przepis nakazuje sprawdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu, jeżeli taki plan został uchwalony, wydał niekorzystną dla spółki decyzję. Brak jest tym samym usprawiedliwionych podstaw do stwierdzenia, że doszło w sprawie do naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. W takim stanie sprawy, w ocenie Sądu, zawarte w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcie jest prawidłowe, zaś jego uzasadnienie spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. – uzasadnienie to jest spójne i logiczne; obejmuje ogół relewantnych okoliczności faktycznych i prawnych, a nadto odnosi się do istoty zarzutów podniesionych w odwołaniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 p.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w razie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a.