II SA/Wr 157/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi N. B. i A. A. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 16 stycznia 2026 r., nr I-Dz-4/2026 w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych określonych jako budowa zjazdu z drogi wojewódzkiej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 500 (słownie: pięćset) złotych. N. B. i A. A. (dalej: skarżący) wnieśli skargę z dnia 2 marca 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody Dolnośląskiego (dalej: Wojewoda) w przedmiocie wskazanym w sentencji. Pismami z dnia 6 i 7 kwietnia 2026 r. skarżący oświadczyli, że cofają wniesioną przez nich skargę oraz wnoszą o zwrot uiszczonego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można złożyć skutecznie na rozstrzygnięcie, które jest ostateczne, czyli co do zasady na decyzję lub postanowienie organu drugiej instancji. W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jak wskazuje się w doktrynie, niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 58.). W świetle powyższego uznać należy, że skarga na decyzję organu I instancji, od której przysługuje odwołanie, jest niedopuszczalna. Dopiero na akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przewidzianego w postępowaniu administracyjnym, przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Jednocześnie wskazać należy, że strona skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Wojewody, co wynika z akt administracyjnych oraz oświadczenia organu zawartego w odpowiedzi na skargę. Wobec powyższego, od decyzji z dnia 23 marca 2026 r. wydanej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w wyniku złożonego w dniu 27 stycznia 2026 r. odwołania, skarżącym przysługiwał środek zaskarżenia, o którym zostali pouczeni, tym samym niniejsze postanowienie Sądu odrzucające skargę nie zamyka stronie prawa do ewentualnego zaskarżenia aktu organu odwoławczego. W tej sytuacji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym rozstrzygnął w sentencji postanowienia.