II SA/Wr 1577/02

Sygnatura akt II SA/Wr 1577/02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Asesor WSA Alicja Palus Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozdawca Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. D. na uchwałę Rady Miejskiej w J.G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę Sygnatura akt II SA/Wr 1577/02 UZASADNIENIE Rada Miejska w J. G. uchwałą Nr [...]z dnia [...]r. odrzuciła zarzut wniesiony przez R. D. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dzielnicy Z. w J.-G. -- obszar planistyczny ul K. [...]M., wyłożonego do publicznego wglądu w dniach od [...]r. do [...]r. W zarzucie tym zakwestionowano ustalenie projektu planu wprowadzające zakaz lokalizacji zabudowy związanej z tworzeniem gospodarstwa rolnego na gruntach rolnych obejmujących działki nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...]oraz nr [...]. Uzasadniając uchwałę Rada Miejska wskazała, że R. D. -właściciel działek nr [...],[...],[...] i [...]oraz nr [...]- wniósł zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dzielnicy Z. w J. G. - obszar planistyczny ul. K. [...] M. w którym nie wyraził zgody na wprowadzenie do projektu planu ustalenia zakazującego lokalizacji zabudowy związanej z tworzeniem gospodarstwa rolnego na działkach nr [...],[...],[...] i [...] oraz nr [...], które to działki pozostawiono w projekcie planu w użytkowaniu rolnym. R. D. stwierdził w zarzucie, że ustalenia projektu planu, uniemożliwiają mu utworzenie gospodarstwa na gruntach rolnych i tym samym nie dają możliwości rolniczego zagospodarowania posiadanych gruntów rolnych, w sytuacji gdy działki te są jedynymi gruntami rolnymi jakie posiada. Zarząd Miasta J. G. rozpatrzył zarzut na posiedzeniach w dniach [...] r. i [...] r. i w efekcie przeprowadzonego postępowania Zarząd Miasta nie uwzględnił zarzutu i zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, przedstawił go do rozpatrzenia Radzie Miejskiej. Rada Miejska w . G., po rozpatrzeniu zarzutu, odrzuciła go zgodnie z propozycją Zarządu Miasta wskazując, że we wnioskach złożonych do planu R. D. nie wnosił o dopuszczenie lokalizacji zabudowy związanej z tworzeniem gospodarstwa rolnego na nabytych przez niego gruntach rolnych. Wnioski złożone do planu dotyczyły przekwalifikowania terenów rolnych na cele funkcji usługowych, budownictwa jednorodzinnego oraz rekreacji. R. D. nabył tereny rolne, na których zgodnie z ustaleniami aktualnie obowiązującego miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania 1 Sygnatura akt II SA/Wr 1577/02 przestrzennego jednostki strukturalnej III Z. w J. G., uchwalonego przez Miejską Radę Narodową w J. G. w dniu [...]r. Nr [...], obowiązuje zakaz lokalizacji obiektów kubaturowych. Tak więc zgodnie z aktualnie obowiązującym planem na omawianych działkach nie można lokalizować zabudowy związanej z rolniczym wykorzystaniem gruntów. Wskazano, ze zarzut R. D. dotyczył gruntów rolnych, które zgodnie z polityka przestrzenną w "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego J. G." uchwalonym przez Radę Miejską J. G. Nr [...]z dnia [...]r., położone są na obszarze wskazanym do utrzymania funkcji terenów otwartych objętych zakazem zabudowy. Rozwiązania "Studium" i spójne z nimi ustalenia projektu planu podtrzymują dotychczasowe przeznaczenie terenów oraz warunki i zasady ich zagospodarowania. Przyjęte w projekcie planu założenia nie zmieniają więc oraz nie ograniczają sposobu dotychczasowego użytkowania nabytych gruntów rolnych oraz dotychczasowych uprawnień związanych z ich użytkowaniem. W skardze na powyższą uchwałę skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. D. zarzucił naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 8 powołanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, polegające na uchybieniu miesięcznemu terminowi do rozpoznania przez Zarząd Miasta wniesionego przez skarżącego zarzutu i wniósł o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu skargi wskazano, że R.D. w dniu [...] r. wniósł zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dzielnicy Z. w J. G. - obszar planistyczny ul. K. [...]-M., wyłożonego do publicznego wglądu w dniach [...] r. do [...]r. Zgodnie z brzmieniem art. 18 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 1999r., Nr 15, poz. 139 z późn. zm) Zarząd Miasta obowiązany jest do rozpatrzenia i w terminie nie dłuższym niż miesiąc, protestów i zarzutów do projektu planu i przedstawienia radzie gminy protesty i zarzuty nie uwzględnione w projekcie i planu. Z uzasadnienia uchwały nr [...]Rady Miejskiej w J. G., iż "Zarząd Miasta rozpatrzył zarzut na posiedzeniach w dniach [...]r. i [...]r." Miesięczny termin, o którym wyżej mowa, jest terminem prawa 2 Sygnatura akt II SA/Wr 1577/02 materialnego, wskutek czego nie może on ulec przedłużenia (postanowienie NSA w Warszawie z dnia 22 października 1998 r. sygn. akt IV SAB 41/98 opubl LEX nr 43748). Zatem Zarząd Miasta nie rozpoznając do dnia [...]r. zarzutu wniesionego przez skarżącego uchybił terminowi określonemu w przytoczonym przepisie. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w J. G. wskazała, że skarżący podnosi tylko jeden zarzut, a mianowicie nie dochowania przez Zarząd Miasta J. G. miesięcznego terminu do rozpatrzenia zarzutu i wskazuje, że w myśl art. 27 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, naruszenie trybu postępowania oraz właściwości organów określanych w art. 18 powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Rada Miejska wskazuje, że powyższy zarzut jest nie uzasadniony, gdyż Zarząd Miasta dochował wszelkich wymaganych przez ustawę procedur. Pismem z dnia [...] r. zawiadomiono skarżącego o wyłożeniu projektu planu. W dniu [...]r. R. D. złożył zarzut do projektu planu. Zarząd Miasta J. G. na posiedzeniu w dniu [...]r. rozpatrzył wniesione do projektu planu zarzuty, co oznacza, iż ustawowe terminy zostały przez Zarząd Miasta zachowane. W piśmie procesowym, złożonym na rozprawie w dniu [...] r. R. D. wskazał na szereg okoliczności świadczących, jego zdaniem, o nierzetelności Zarządu Miasta J. G. w przedstawianiu sprawy jego zarzutu Radzie Miejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2). 3 Sygnatura akt II SA/Wr 1577/02 Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Z kolei art. 147 § 1 przywoływanej wyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeśli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Rozpatrując skargę na przedmiotową uchwałę Rady Miejskiej w J. G. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania jej zgodności z prawem. Zgodnie z przepisem art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zarzut może wnieść każdy, którego interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożonym do publicznego wglądu. O 4 Sygnatura akt II SA/Wr 1577/02 uwzględnieniu bądź odrzuceniu zarzutu rozstrzyga rada gminy, w drodze uchwały, zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne. Zgodnie z kolei z art. 18 ust. 2 pkt 8 powoływanej ustawy zarząd gminy, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kolejno: po upływie terminów, o których mowa w art. 23 ust. 2 i art. 24 ust. 2, rozpatruje, w terminie nie dłuższym niż miesiąc, protesty i zarzuty wniesione do projektu planu i przedstawia radzie gminy protesty i zarzuty nie uwzględnione w projekcie planu. Jak wynika z materiału zgromadzonego w sprawie pismem z dnia [...] r. zawiadomiono skarżącego o wyłożeniu projektu planu. W dniu [...]r. R. D. złożył zarzut do projektu planu. Zarząd Miasta J. G. na posiedzeniu w dniu [...]r. rozpatrzył wniesione do projektu planu zarzuty. Oznacza to, iż ustawowy miesięczny termin został przez Zarząd Miasta J. G. zachowany i w tym zakresie skarga R. D. nie zasługuje na uwzględnienie. Jeżeli chodzi o kwestie podniesione przez skarżącego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym to jak się wskazuje w orzecznictwie sądowym rada gminy, rozpoznając zarzut do projektu planu, nie tylko musi wyrazić wobec niego swe stanowisko przez jego uwzględnienie bądź odrzucenie, ale w podejmowanej uchwale winna zawrzeć uzasadnienie faktyczne i prawne swego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że gmina musi wskazać przesłanki, jakimi się kierowała, przyjmując dane rozwiązanie planistyczne, a w przypadku odrzucenia zarzutu wskazać powody, dla których nie mogą być uwzględnione propozycje zawarte w zarzucie (por. wyrok NSA z 3 listopada, 1999r., SA 1638/98, LEXnr48261). W rozpatrywanej sprawie zarzut skarżącego dotyczył gruntów rolnych, które zgodnie z polityka przestrzenną "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego J. G." uchwalonym przez Radę Miejską J. G. Nr [...] z dnia [...]r., położone są na obszarze wskazanym do utrzymania funkcji terenów otwartych objętych zakazem zabudowy. Rozwiązania "Studium" i spójne z nimi ustalenia projektu planu podtrzymują dotychczasowe przeznaczenie terenów oraz warunki i zasady ich zagospodarowania. Rada Miejska podkreśliła, że przyjęte w projekcie planu założenia nie zmieniają więc 5 Sygnatura akt II SA/Wr 1577/02 oraz nie ograniczają sposobu dotychczasowego użytkowania nabytych gruntów rolnych oraz dotychczasowych uprawnień związanych z ich użytkowaniem. Tak więc Rada Miejska w J.G. w sposób wyczerpujący i przekonywujący wykazała w powody, dla których nie uwzględniła propozycji zawartych w zarzucie. Należy również mieć na uwadze fakt, iż obowiązek uwzględniania zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego zarzut jest związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego (normy prawa materialnego). Obowiązku takiego rada gminy nie ma wówczas, gdy dzieje się to zgodnie z uprawnieniami rady określonymi w ustawie po wyczerpaniu właściwego trybu postępowania. Do uznania zasadności zarzutu lub skargi nie jest więc wystarczające samo naruszenie uprawnień właścicielskich. Rada Gminy ma prawo w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przyjmować rozwiązania w granicach przysługującego jej uznania, o ile uznania tego nie nadużywa. Musi kierować się interesem ogółu mieszkańców gminy, względnie celowościowymi i racjonalnymi oraz innymi zasadami określonymi w powołanej ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym (por. wyrok NSA z 7 maja 1999 r., IV SA 1590/98, LEXnr48215) W konkluzji Sąd uznał, że sądowa kontrola kwestionowanej uchwały Rady Miejskiej w J. G. pozwoliła stwierdzić, iż zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z przepisami prawa i dlatego też - stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec, jak w sentencji wyroku. 6