II SA/Wr 159/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.i J. S., J. i W. Ż., W. i Z. B. oraz B. i M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej, przewidzianej do realizacji na działce nr [...]w miejscowości C. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia [...]Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu ustalił wysokość wpisu stałego od skargi w przedmiotowej sprawie. Następnie pismem z dnia [...] wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono stronę, że należy zawiadomić Sąd o ewentualnej zmianie miejsca zamieszkania, bowiem przesłanie korespondencji na dotychczasowy adres będzie traktowany za prawidłowo doręczoną. Po rozpoznaniu w dniu [...] na posiedzeniu niejawnym zażalenia I. i J. S. na powyższe zarządzenie przewodniczącego wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem oddalił je. W związku z powyższym pismem z dnia [...] wezwano skarżących ponownie do usunięcia w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Jednocześnie pouczono strony, że nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym przez Sąd terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to doręczono skarżącym J. i W. Ż. w dniu [...], pod wskazany przez nich w skardze adres. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, że adresat wyprowadził się. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty sądowej upłynął zatem w dniu [...]. Powyższa opłata nie została uiszczona. Wezwanie dwukrotnie awizowano skarżącym W. i Z. B. w dniach [...] i [...], pod wskazany przez nich w skardze adres, lecz nie zostało ono skutecznie podjęte przez stronę. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty sądowej upłynął zatem w dniu [...]. Powyższa opłata nie została uiszczona. Skarżącym B. i M. C. wezwanie doręczono w dniu [...], natomiast I. i J. S. w dniu [...]. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, iż odebrały je strony osobiście. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął zatem odpowiednio: w stosunku do małżonków C. w dniu [...], w stosunku do małżonków S. w dniu [...]. Opłaty nie zostały uiszczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności skarga. Art. 67 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście. Jednoczenie należy podkreślić, że strona i ich przedstawiciele mają, po myśli art. 70 § 1, obowiązek zawiadomić sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem droczenia, chyba, że nowy adres jest sądowi znany (§ 2). Natomiast w art. 73 stwierdza się, iż w razie niemożności doręczenia pisma, składa się je na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminny. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Takie sytuacje zaistniały w niniejszej sprawie. Zatem doręczenia wezwań należało uznać za dokonane prawidłowo. Po myśli art. 220 § 1 powyższej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.