II SA/Wr 161/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis, , , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 28 marca 2003 r. Nr [...] w sprawie uchylenia w całości postanowienia o uzgodnieniu pozytywnym projektu budowy stacji bazowej telefonii komórkowej p o s t a n a w i a: umorzyć zawieszone postępowanie W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 14 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zawiesił postępowanie zainicjowane skargą S. M. na oznaczone wyżej postanowienie na skutek śmierci uczestnika postępowania S. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści przywołanych regulacji wprost wynika, iż poczynając od dnia 1 stycznia 2004 r. do tzw. spraw starych stosuje się "nowe przepisy". Z kolei w myśl art. 130 § 1 zd. 2 ustawy procesowej sąd umarza postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. Z akt sprawy wynika, iż sytuacja określona w hipotezie normy prawnej wynikającej z powołanego przepisu ustawy proceduralnej wystąpiła w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 14 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł o zawieszeniu postępowania z uwagi na śmierć uczestnika postępowania S. D. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 112 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Zatem trzyletni termin zakreślony w art. 130 § 1 zd.2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kończył się w dniu 14 Sygn. akt II SA/Wr 161/02 października 2007 r., który był dniem wolnym od pracy (niedziela). Zatem za ostatni dzień tego trzyletniego terminu przyjąć należy 15 października 2007 r. (poniedziałek). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 131 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.