II SA/Wr 161/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. D. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia zobowiązującego do przedłożenia oceny technicznej robót budowlanych związanych z zabezpieczeniem i przełożeniem czynnego kabla energetycznego niskiego napięcia przebiegającego przez teren placu budowy budynku hotelu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem odmówiono wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. nr [...], zobowiązującego do przedłożenia oceny technicznej robót budowlanych związanych z zabezpieczeniem i przełożeniem czynnego kabla energetycznego niskiego napięcia przebiegającego przez teren placu budowy budynku hotelu. P. D. wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisane na wstępie postanowienie, wniósł jednocześnie o wstrzymanie jego wykonania. Na uzasadnienie podał, że wydanie zaskarżonego postanowienia wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody, ponieważ może dojść do sporządzenia nieprzydatnej oceny technicznej przez bliżej nieokreślone osoby, których kompetencje, czy też uprawnienia mogą być zakwestionowane przez organy nadzoru budowlanego. Skarżący wskazał, że nałożony na niego obowiązek jest ogólny i abstrakcyjny, co powoduje, że skarżący jest niepewny, jak go wykonać. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem sądu należy przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (tak też np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 136/09, orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd doszedł do przekonania, że postanowienie o odmowie wyjaśnienia wątpliwości co do treści innego postanowienia, nie jest aktem który nadaje się do wykonania w powyższym rozumieniu "wykonalności". Postanowienia, którego istotą jest odmowa wyjaśnienia wątpliwości co do treści innego postanowienia nie można wykonać, bowiem odmowa wyjaśnienia treści postanowienia merytorycznego nie kształtuje w żaden sposób praw i obowiązków strony. Wydanie zaskarżonego postanowienia nie kreuje takiego stanu rzeczy, który mógłby być osiągnięty za pomocą działania kogokolwiek, w tym skarżącego. Ewentualne prawa i obowiązki skarżącego wynikają bowiem z samego postanowienia merytorycznego (w tym wypadku postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...]), które może być wykonane, a nie z postanowienia wydanego na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. W związku z powyższym niemożliwe było uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa oraz na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a.