II SA/Wr 162/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.H.-S., J.S. i Z.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Z. z dnia 6 października 1961 r. Nr [...] postanawia odrzucić skargę. Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jednym z nich jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 230 § 1 tej ustawy od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności skarga. W rozpatrywanej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] r. Nr [...], którą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 156 § 1, art. 158 § 1 k.p.a. utrzymano w mocy decyzję w/w organu o odmowie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Z. z dnia 6 października 1961 r. Nr [...], wniósł radca prawny S.D. jako pełnomocnik W.H.-S., J.S. i Z.W.. Stosownie do treści § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Z powyższego wynika zatem, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała opłacie stałej w wysokości 200 zł, do uiszczenia której pełnomocnik skarżących był zobowiązany przy jej wnoszeniu do Sądu. Warunku tego jednak pełnomocnik W.H.-S., J.S. i Z.W. nie dopełnił. Na podstawie art. 221 wyżej powołanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym na dzień wniesienia skargi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Stąd orzeczono jak w sentencji.