II SA/Wr 1633/03

PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-04-14

Skład orzekający: Henryk Ożóg

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesiona po upływie terminów ustawowych i oparta na wadach postępowania administracyjnego, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli została wniesiona po upływie ustawowych terminów (trzymiesięcznego i pięcioletniego) lub gdy jej podstawą są wady postępowania administracyjnego, a nie wady samego postępowania sądowego. Wady postępowania administracyjnego nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1997 r., który oddalił jego skargę na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy pozbawiającą go prawa do zasiłku. Skarżący powołał się na wadę postępowania administracyjnego polegającą na podpisaniu decyzji przez nieuprawnioną osobę. Sąd uznał, że skarga została wniesiona po upływie terminów ustawowych i opiera się na podstawie niedopuszczalnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA : Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 11 lutego 1997 r. , Sygn. akt II SA/ Wr 634/96 oddalającym skargę M. D. na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. z dnia 8 maja 1996 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia prawa do zasiłku postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 lipca 2003 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 11 lutego 1997r. oddalającym skargę na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. w przedmiocie pozbawienia prawa do zasiłku. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 135, poz. 1271 ze zm. ) stanowi, że w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 135, poz. 1270) wynika, że skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Art. 280 § 1 cytowanej wyżej ustawy stanowi, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci , w przeciwnym wypadku wyznaczy rozprawę. Termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania określa art. 277 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Art. 278 cytowanej wyżej ustawy stanowi, że po upływie pięciu lat po uprawomocnieniu się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W rozpoznawanej sprawie skarga została złożona po upływie trzy miesięcznego i pięcioletniego terminu. Skarga nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia. Ustawowe podstawy wznowienia postępowania określa art.art. 271, 272, 273 i 274 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący jako postawę wznowienia powołuje naruszenie przy wydaniu decyzji przez organ I instancji (kierownika urzędu pracy ) art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. Z 1995 r. Nr 1 , poz. 12 ze zm.) zarzucając, że decyzja organu I instancji została podpisana przez Kierownika Działu Pośrednictwa i Poradnictwa Rejonowego Urzędu pracy w W., a nie przez Kierownika Urzędu Pracy w W. Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te spośród wymienionych w art.art. 271, 272, 273, 274 cytowanej ustawy przesłanki wznowienia, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, a nie w postępowaniu administracyjnym. Podnoszone przez stronę okoliczności dotyczą wyłącznie postępowania administracyjnego, a zatem nie stanowią przesłanki do wznowienia postępowania sądowego. Przepisy prawa nie wykluczają natomiast możliwości wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną, co do której sąd oddalił skargę . Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art.art.. 277, 278, 279, 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło