II SA/Wr 164/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: – strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu (art. 86 § 1), – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1), – strona we wniosku uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2), – równocześnie z wnioskiem strona dokona czynności, której nie dokonała w terminie (art. § 4), – powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2). W ocenie Sądu skarżąca nie spełniła łącznie wszystkich powyżej wymienionych przesłanek, albowiem nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jak wynika bowiem z akt sądowych na kopercie, w której przesłano skargę, widnieje pieczątka nadania przesyłki z datą 22 stycznia 2009r.. W piśmie z dnia 8 czerwca 2009r. skarżąca zgłaszając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podniosła zaś, że jest zaskoczona faktem nadania po terminie jej skargi. Nadto wskazała, że w dniu 19 stycznia 2009r. wiedząc, że właśnie wtedy upływa 30-dniowy termin jej złożenia, specjalnie udała się do urzędu pocztowego, aby osobiście i bezpośrednio w okienku ją wysłać. Koperta ze wspomnianą skargą znajdowała się w nietypowej, większej kopercie, dlatego opłata za nią niebyła standardowa. Pani przyjmująca wyliczyła należność, nakleiła znaczki i wrzuciła do kosza. Skarżąca nie sądziła, że przesyłka wysłana bezpośrednio w okienku może przeleżeć jeszcze kilka dni w urzędzie pocztowym. I.S. wskazała nadto, że przesyłka ta nie została nadana listem poleconym, a jedynie wysłana jako list zwykły, a zatem nie ma daty nadania na potwierdzeniu. Ponadto zgodnie z art. 83 § 3 w/w ustawy – to oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, co zostaje potwierdzone pieczątką zawierającą datę. Zatem okoliczność, że pismo może faktycznie przeleżeć kilka dni w urzędzie pocztowym od dnia jego oddania w urzędzie nie ma wpływu na obliczanie terminu do dokonania czynności procesowej. W ocenie Sądu uchybienia urzędu pocztowego, na które powołuje się skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie uprawdopodobniają okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Jeżeli skarżąca faktycznie oddałaby skargę w urzędzie pocztowym w dniu 19 stycznia 2009r., to pieczątka z taką datą widniałaby na kopercie. Jednakże data ta jest inna, bo 22 stycznia 2009r.. Skarżąca w istocie wykazuje w ten sposób, że skarga została wniesiona w terminie, a niewłaściwa praca urzędu pocztowego doprowadziła do uchybienia terminu. Sąd jednak nie ma kompetencji, aby podważać prawdziwość pieczątki przybitej na kopercie. Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.