II SA/Wr 164/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia NSA Halina Kremis (spr.) Protokolant Ewa Trojan po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 maja 2016 r. sprawy ze skargi K.Ś. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki kontenera suszarni drewna oddala skargę w całości. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Dz. decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]), podjętą na podstawie art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) nakazał L. i K.Ś. dokonać rozbiórkę budynku suszarni drewna z instalacjami elektrycznymi, znajdującego się na terenie zakładu stolarskiego "S." w J. nr 11a, działka nr geodezyjny 124/7 obręb O., którego właścicielem są L. i K.Ś.. W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z pismem G.M. wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie samowoli budowlanej polegającej na wybudowaniu "hali suszami drewna z instalacjami elektrycznymi" na działce numer geodezyjny 124/7, obręb O.. W toku przeprowadzonych w dniu 29 lipca 2009 r. oględzin organ stwierdził, że na terenie zakładu stolarskiego "S." wybudowany został budynek jednokondygnacyjny suszarni drewna z instalacjami elektrycznymi o konstrukcji stalowej o wymiarach 7,5m x 5,Om x 2,5m, powierzchnia zabudowy około 37,5m², ponadto obok tego budynku ustawiona jest sterownia o wymiarach 1,5m x 3,0m x 2,0m, która zasila ten obiekt w energię elektryczną. Suszarnia drewna jak i sterownia ustawione są na płycie betonowej. Zdaniem organu w rozpatrywanym przypadku powstał obiekt budowlany stanowiący całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami elektrycznymi służący, jako suszarnia drewna. Postanowieniem z dnia [...] r. (Nr [...]) PINB w Dz. nałożył na K.Ś. obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2, 4 oraz ust 3 ustawy Prawo budowlane. Ponieważ zobowiązany nie przedłożył wymaganych dokumentów, PINB w Dz., na postawie art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego, decyzją nr [...] z dnia [...] r. nakazał rozbiórkę ww. obiektu. Powyższe rozstrzygnięcie zostało w drodze odwołania zaskarżone przez L.Ś. i K.Ś., którzy wskazali, iż obiekt, którego dotyczy decyzja, posiada pozwolenie na budowę wydane przez Starostwo Powiatowe w Dz. decyzją nr [...] z dnia [...] r. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wyrokiem z dnia 4 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję DWINB nr [...] z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji wskazując na konieczność wyjaśnienia okoliczności czy skarżący K.Ś. posiada pozwolenie na budowę. Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe. W jego ramach zwrócił się do Starostwa Powiatowego w Dz. o przekazanie akt sprawy znak [...]. Jednocześnie wezwał L. i K.Ś. do złożenia dodatkowych wyjaśnień. K.Ś. do protokołu z dnia 26 kwietnia 2012 r. zeznał, że: "na płytę fundamentową pod kontenerową suszarnię otrzymał, pozwolenie na budowę nr [...]" oraz wskazał, że nie posiada żadnego dokumentu stwierdzającego zgłoszenie do użytkowania i nie pamięta czy dokonał zgłoszenia o zakończeniu robót budowlanych. Po otrzymaniu akt ze Starostwa Powiatowego PINB stwierdził, że w archiwalnych aktach sprawy pozwolenia na budowę fundamentu pod suszarnię kontenerową nr [...] znajduje się wniosek o pozwolenie na budowę podpisany przez K.Ś. o wydanie pozwolenia na budowę: "płyta fundamentowa pod kontenerową suszarnię do drewna, J. 11 a, nr dz 124/7 obr O.". Wniosek ten nie obejmował jednak budowy suszarni drewna. Dodatkowo organ I instancji pismem z dnia 30 lipca 2014 r. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w Dz. z zapytaniem, czy decyzja Starosty Dz. Nr [...] z dnia [...] r. zatwierdzająca projekt budowlany obejmujący realizację płyty fundamentowej pod kontenerową suszarnię drewna o powierzchni zabudowy 40,20 m², obejmuje także swym zakresem budowę kontenerowej suszarni drewna. W odpowiedzi organ administracji architektoniczno-budowlanej poinformował, że decyzja nr [...] nie obejmuje budowy suszarni drewna. W związku z powyżej przedstawionymi dodatkowymi dowodami w sprawie PINB po ich przeanalizowaniu uznał, że L. i K.Ś. nie posiadają pozwolenia na budowę suszarni drewna z instalacjami elektrycznymi. W dalszej kolejności PINB postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., nałożył na L. i K.Ś. obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 31 listopada 2014 r. zaświadczenia wójta, o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; projektu budowlanego budynku suszarni drewna z instalacjami elektrycznymi w 4 egz., opracowanego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń oraz posiadającą zaświadczenie o przynależności do izby samorządu zawodowego, aktualne na dzień opracowania projektu i sprawdzony przez osobę z takimi samymi uprawnieniami, wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zobowiązani w wyznaczonym terminie nie przedłożyli żadnego z wymienionych dokumentów wnosząc o przesunięcie terminu do dnia 15 stycznia 2015 r. W dniu 19 stycznia 2015 r. K.Ś. przedstawił oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pismo Wójta Gminy Dz. o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz dokumentację techniczno-ruchową kontenerowej suszarni drewna. Pismem z dnia 10 lutego 2015 r. PINB poinformował K.Ś., że przedstawiona przez niego dokumentacja techniczno-ruchowa kontenerowej suszarni drewna nie stanowi projektu budowlanego. W tak kształtujących się okolicznościach PINB w Dz. wydał decyzję nr [...] uznając, iż w realiach niniejszej sprawy znajduje zastosowanie przepis z art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, obligujący organ do wydania nakazu rozbiórki w przypadku, gdy inwestor zaniecha przedłożenia dokumentów w terminie. Odwołanie od powyższej decyzji złożył K.Ś.. Decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]) D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 48 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekając o istocie sprawy nakazał L.Ś. i K.Ś. rozbiórkę kontenera suszarni drewna z instalacjami elektrycznymi o konstrukcji stalowej oraz sterowni, która zasila ten kontener w energię elektryczną, ustawionych na płycie betonowej (nakaz nie obejmuje rozbiórki płyty) znajdujących się na terenie zakładu stolarskiego S. w J. 11a działka nr geodezyjny 124/7 obręb O.. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Organ administracji publicznej, którego działanie podlegało ocenie sądu wyrażonej w formie prawomocnego wyroku, musi zastosować się do wytycznych i wskazówek sądu niezależnie od własnej oceny prawnej okoliczności faktycznych sprawy. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 4 marca 2011 r. stwierdził, że pojęcie budowy niewątpliwie obejmuje również ustawienie gotowego obiektu, w tym przypadku kontenera, na działce inwestora. Rozbiórka takiego obiektu nie polega wówczas na jego demontażu czy rozebraniu na części w sensie dosłownym, lecz na samym usunięciu z działki, bez naruszania konstrukcji kontenera. Kwestia, którą WSA nakazał wyjaśnić, uchylając decyzję organów było natomiast to czy inwestor przystępując do realizacji robót dysponował wymaganą prawem decyzją o pozwoleniu na budowę. Zdaniem organu odwoławczego dowody, które zebrał PINB w ramach ponowionego postępowania w sposób nie budzący żadnych wątpliwości pozwalają stwierdzić, iż ww. suszarnia została wybudowana na działce bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Z akt sprawy wynika bowiem, że właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej, tj. Starosta D. poinformował, że ww. decyzja nr [...] nie obejmuje budowy suszarni drewna. Taki stan rzeczy Starosta Dz. potwierdził również postanowieniem z dnia [...] odmawiającym wyjaśnienia wątpliwości co do treści swojej decyzji nr [...], które zostało utrzymane w mocy przez Wojewodę D. postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., a skargę na to rozstrzygnięcie odrzucił WSA postanowieniem z dnia 3 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 352/15. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było we właściwym trybie, mającym zastosowanie do samowoli budowlanej polegającej na budowie obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W konsekwencji, w stosunku do przedmiotowych robót polegających na budowie przedmiotowej suszarni kontenerowej z instalacjami elektrycznymi należało wszcząć i przeprowadzić postępowanie w oparciu o art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Jednym z etapów ww. postępowania jest zobowiązanie inwestora przez organ nadzoru budowlanego, w oparciu o art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego do przedłożenia określonych w przywołanym przepisie dokumentów. W przypadku niezastosowania się zobowiązanego do obowiązku nałożonego postanowieniem o którym mowa w przepisie art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, organ prowadzący postępowanie zobowiązany jest, w myśl art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego do nakazania w drodze decyzji rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia. W rozstrzyganym przypadku inwestorzy nie przedłożyli w terminie wyznaczonym postanowieniem PINB nr [...] z dnia [...] r., dokumentacji niezbędnej do legalizacji robót. Nie przedstawili jej również w terminie, którzy sami określili jako ten, w którym są w stanie wykonać obowiązek oraz do momentu wydania zaskarżonej decyzji, czyli ponad 2 miesięcy od kiedy chcieli przedstawić dokumentację. Dokumentacja, którą inwestorzy złożyli w PINB nie obejmowała bowiem najistotniejszego elementu, czyli projektu budowlanego na przedmiotowy obiekt. Ponadto pośród dokumentacji przedłożonej przez inwestorów brak jest zaświadczenia o zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedłożone pismo adresowane do PINB wydane z upoważnienia Wójta Gminy Dz. o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie jest bowiem zaświadczeniem. W takim stanie rzeczy jedynie przez prawo dopuszczalnym rozstrzygnięciem w sprawie jest – zdaniem organu odwoławczego - wydanie nakazu rozbiórki na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 4 Prawa budowlanego. Organ II instancji zauważył także, iż przedmiotem, który powinien podlegać rozbiórce jest wyłącznie kontener suszarni drewna z instalacjami elektrycznymi o konstrukcji stalowej o wymiarach 7,5m x 5,0m x 2,5m, powierzchnia zabudowy około 37,5m² oraz sterownia o wymiarach 1,5m x 3,0m x 2,0m, która zasila ten kontener w energię elektryczną i łącznie z kontenerem stanowi całość techniczno-użytkową. Ustawione są one na płycie betonowej, która jednak nie podlega nakazowi rozbiórki z tego powodu, że zrealizowana została na mocy pozwolenia na budowę wydanego przez Starostwo Powiatowe w Dz. nr [...] z dnia [...] r. W konsekwencji powyższego konieczne było uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o istocie sprawy. Sposób sformułowania sentencji zaskarżonej decyzji, tj., wskazanie w niej, że rozbiórce podlega budynek suszarni drewna z instalacjami elektrycznymi, bez niezbędnych doprecyzowań, implikuje bowiem stwierdzenie, że objęta jest nim również ww. betonowa płyta fundamentowa, która jako fundament stanowi przecież część budynku. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożył K.Ś.. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa polegające na skierowaniu nakazu rozbiórki do osoby niebędącej stroną postępowania – tj. L.Ś. w sytuacji gdy suszarnia co do której toczyło się postępowanie wchodzi w skład przedsiębiorstwa "S.", której właścicielem jest tylko skarżący. Wskazał również na wadliwość polegającą na wydaniu decyzji o nakazie rozbiórki na podstawie przepisów "dotyczących klasycznej samowoli budowlanej", gdy tymczasem postępowanie to powinno być prowadzone na podstawie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji. Na rozprawie wyznaczonej na dzień 31 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji złożył do akt sprawy wydruk ze strony internetowej z opisem działania suszarni na okoliczność wykazania, że suszarnia jest urządzeniem elektrycznym. Nadto skarżący załączył projekt techniczny budowlany. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji, postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb ich wydania lub tryb podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Jego uchylenie albo stwierdzenie nieważności następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie wskazane powyżej kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych nie znalazł podstaw dla stwierdzenia naruszenia prawa w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonywanych czynności przepisu art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej p.p.s.a.), z którego wynika, że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontroli tut. Sądu podlegała decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) nakazująca L.Ś. i K.Ś. rozbiórkę kontenera suszarni drewna z instalacjami elektrycznymi o konstrukcji stalowej oraz sterowni, która zasila ten kontener w energię elektryczną, ustawionych na płycie betonowej (nakaz nie obejmuje rozbiórki płyty) znajdującej się na terenie zakładu stolarskiego S. w J. 11a działka nr geodezyjny 1245/7 obręb O.. Materialnoprawną podstawę podjęcia decyzji stanowił art. 48 ust. 4 w zw. z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Przepisy te stanowią podstawę do wydania przez właściwy miejscowo organ nadzoru budowlanego decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego w sytuacji gdy w toku wszczętego postępowanie legalizacyjnego inwestor zaniecha sprostania określonym w ustawie wymogom. Jednym z nich – zgodnie z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego - jest obowiązek dostarczenia zaświadczenia wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 Prawa budowlanego. Nie przedłożenie przez inwestora powyższych dokumentów w wyznaczonym terminie obliguje organ do orzeczenia nakazu rozbiórki (art. 48 ust. 4 cyt. ustawy). W ocenie Sądu w realiach badanej sprawy wystąpiły przesłanki do orzeczenia rozbiórki na podstawie wskazanej wyżej regulacji. Przede wszystkim wskazać należy, iż na realizację niniejszego kontenera suszarni drewna wraz z instalacjami elektrycznymi o konstrukcji stalowej oraz sterowni inwestor winien uzyskać pozwolenie na budowę, gdyż jak wskazał w wyroku z dnia 4 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - którym to rozstrzygnięciem skład orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 153 p.p.s.a. jest związany – pojęcie budowy niewątpliwie obejmuje również ustawienie gotowego obiektu, w tym przypadku kontenera na działce inwestora. Stąd na realizację przedmiotowej inwestycji wymagane było w świetle art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego uzyskanie pozwolenia na budowę, gdyż nie została ona zwolniona z tego obowiązku na podstawie art. 29 – 31 Prawa budowlanego. Tymczasem w realiach badanej sprawy skarżący, jak również L.Ś. nie uzyskali pozwolenia na budowę kontenera suszarni drewna z instalacjami elektrycznymi, gdyż z akt sprawy wynika, iż legitymują się oni pozwoleniem na budowę obejmującym wyłącznie realizację płyty fundamentowej pod kontenerową suszarnię drewna. Wniosek taki wynika nie tylko z treści decyzji Starosty Dz. z dnia [...]. (Nr [...]) udzielającej pozwolenie na realizację tejże płyty, ale również pisma Starosty Dz. z dnia 21 sierpnia 2014 r., w którym organ architektoniczno - budowlany wskazał wprost, iż przywołana decyzji nie obejmuje budowy suszarni drewna. Stąd nie może być wątpliwości, iż sama inwestycja polegająca na budowie suszarni kontenerowej z instalacjami elektrycznymi zrealizowana została w ramach samowoli budowlanej. Ponadto z akt sprawy wynika bezspornie, iż postanowieniem z dnia [...] r. (nr [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Dz. nałożył na L. i K.Ś. obowiązek przedłożenia do dnia 31 listopada 2014 r.: - zaświadczenia Wójta Gminy Dz. o zgodności budowy budynku suszarni drewna wraz z kotłownią, z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; - projektu budowlanego przedmiotowego budynku suszarni drewna z instalacjami elektrycznymi w Zakładzie Stolarskim "S." w 4 egz. wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, opracowanego i sprawdzonego przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane do projektowania i posiadające aktualne zaświadczenie o przynależności do izby samorządu zawodowego, wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ; - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Niewątpliwe jest także to, że skarżący jak również L.Ś., zaniechali dostarczenia wskazanych dokumentów, poprzestając jedynie na złożeniu oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Co istotne nie przedłożyli oni wymaganego projektu budowlanego, a tylko dokumentację techniczno – ruchową, która to jednakże w żadnej mierze nie może zastępować projektu budowlanego. W rezultacie zasadnie organ uznał, iż w realiach niniejszej sprawy skarżący nie wykonał ciążących na nim wymogów warunkujących legalizację samowoli budowlanej, co też zasadnie – w myśl art. 48 ust. 4 w zw. z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego – winno skutkować wydaniem decyzji w przedmiocie rozbiórki. Z takich skutków prawnych zdawała sobie sprawę strona skarżąca, gdyż w treści postanowienia nr [...] została pouczona o konsekwencjach prawnych braku stosownego działania z jej strony. Stąd dysponowała ona wiedzą, że procedura legalizacji samowoli budowlanej jakkolwiek prowadzona jest w interesie inwestora, to nie ma on przymusu wykonywania nałożonych na niego obowiązków. W takim jednak przypadku winien liczyć się z konsekwencjami wynikającymi z art. 48 ust. 4 w związku z art. 48 ust. 1 cyt. ustawy (por. wyrok WSA w Gdańsku z 3 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 115/14,LEX nr 1534052). Konkludując, uznać należy, iż w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. Odnosząc się zaś do zawartego w skardze zarzutu, iż nakaz rozbiórki został skierowany do osoby niebędącej stroną – tj. L.Ś., gdyż suszarnia wchodzi w skład przedsiębiorstwa "S.", której właścicielem jest tylko skarżący przychodzi zauważyć, że ze złożonych oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika, iż L.Ś. jest współwłaścicielem działki nr 124/7, na której to wybudowano przedmiotową suszarnię, a w toku prowadzonego postępowania przyznany jej status inwestora nie był na żadnym etapie przez stronę skarżącą kwestionowany. Mając powyższe na względzie i kierując się dyspozycją z art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.