II SA/Wr 165/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2015 r. wniosku D. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. S. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II SAB/Wr 29/11 postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie wniosku D. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca D. S., po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, złożyła wniosek o zwolnienie jej z kosztów sądowych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r., doręczonym skarżącej w dniu 29 kwietnia 2015 r., odmówił przyznania prawa pomocy. Skarżąca w dniu 5 maja 2015 r. nadała w urzędzie pocztowym sprzeciw od powyższego postanowienia, zaś w dniu 14 maja 2015 r., tytułem uiszczenia wpisu sądowego, dokonała na rachunek tut. Sądu przelewu kwoty 200 zł, która została zaksięgowana tego samego dnia pod poz. 2011/2015 rejestru dochodów budżetowych. W związku z uiszczeniem wpisu od skargi, który na obecnym etapie postępowania stanowi jedyny koszt postępowania, Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą o złożenie oświadczenia czy cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca w piśmie z dnia 3 czerwca 2015 r. oświadczyła, iż cofa wniosek o zwolnienie z kosztów postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako u.p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z przywołanej powyżej regulacji wynika, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy straciło moc, gdyż sprzeciw skarżącej nie został odrzucony, a tym samym Sąd był zobowiązany do rozpoznania na nowo wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Przed wyznaczeniem terminu posiedzenia niejawnego, na którym miał być rozpoznany przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, skarżąca w dniu 14 maja 2015 r. uiściła wymagany wpis sądowy w kwocie 200 zł, a następnie na wezwanie Przewodniczącego Wydziału oświadczyła w piśmie z dnia 3 czerwca 2015 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 9 czerwca 2015 r., iż cofa wniosek o zwolnienie z kosztów postępowania. W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania m. in. wówczas, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.), a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a.). Zdaniem orzekającego Sądu powyższe przepisy poprzez analogię mają zastosowanie również do postępowań wpadkowych, w tym do postępowania o udzielenie prawa pomocy. Ponieważ w niniejszym postępowaniu doszło do skutecznego cofnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a jednocześnie skarżąca uiściła żądany pierwotnie wpis od skargi w kwocie 200 zł, który na obecnym etapie sprawy w przedmiocie skargi na niewykonanie wyroku sądowego stanowi jedyny koszt tego postępowania, to bezprzedmiotowym stało się rozpoznawanie na nowo wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych też względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 w zw. z art. 260 u.p.p.s.a. postanowiono jak na wstępie.