II SA/Wr 166/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki budynku mieszkalno-usługowego postanawia odrzucić skargę. Powołując się na pełnomocnictwo udzielone przez J. K. /nie dołączone/ adw. G. C. prowadzący Kancelarię Adwokacką w R. ul. W. [...], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...]Nr [...]nakazującą rozbiórkę budynku mieszkalno-usługowego położonego na działkach nr [...]i [...] przy ulicy R. [...]w P. W dniu [...]. Sąd wezwał adw. G. C. do złożenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pełnomocnictwa /prawidłowo opłaconego/ do występowania w niniejszej sprawie przed sądem administracyjnym. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny – stwierdzając, że z treści dołączonego do akt pełnomocnictwa nie wynika, aby adw. G. C. był umocowany do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym – zobowiązał pełnomocnika – dopuszczonego tymczasowo do udziału w rozprawie w trybie art. 44 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 53, poz. 1270 z poźn. zm./ - do dołączenia do akt sprawy prawidłowego pełnomocnictwa procesowego w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia dokonanych przez niego czynności. Sąd odroczył również ogłoszenie wyroku w sprawie, wyznaczając termin publikacji na dzień [...] Doręczone Sądowi w tym dniu pełnomocnictwo nie zawierało oznaczenia mocodawcy poprzez wskazanie imienia i nazwiska, a nieczytelny podpis złożony pod treścią pełnomocnictwa /różniący się od podpisów poprzednio składanych przez J. K./ uniemożliwiał identyfikację osoby je udzielającej. Z tych względów Sąd powziął wątpliwość co do autentyczności podpisu złożonego na pełnomocnictwie i postanowił otworzyć rozprawę na nowo oraz wezwać J.K. do złożenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi notarialnie potwierdzonego podpisu złożonego na pełnomocnictwie doręczonym Sądowi w dniu [...]. Wzywając skarżącego do wykonania postanowienia Sąd przesłał oryginał pełnomocnictwa, zobowiązując do jego zwrotu po uwierzytelnieniu podpisu. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu [...]. Mimo upływu zastrzeżonego terminu skarżący nie zastosował się do wezwania i nie wykonał czynności wskazanych przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny podejmując orzeczenie w sprawie zważył co następuje: Powołana wcześniej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa wymogi formalne skargi, stanowiąc w art. 57 § 1, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym i wskazując jednocześnie dodatkowe elementy, od których uzależniona jest jej prawidłowość formalna. Z kolei z treści przepisu art. 46 § 1 powołanej powyżej ustawy, dotyczącego składników pisma procesowego wynika, że jego obligatoryjnym elementem – w sytuacjach gdy pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa – jest pełnomocnictwo. Warunek ten odnosi się również do skargi jako kwalifikowanej postaci pisma procesowego, wnoszonego w postępowaniu sądowym, na co wskazuje powołany wcześniej art. 57 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Istotne ponadto jest, że przepis art. 37 § 1 wskazywanej ustawy stanowi, że "Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony." W obowiązującym porządku prawnym zasadą jest, że urzędowego poświadczenia podpisu strony dokonuje notariusz /art. 96 pkt 1 ustawy z dnia 14 lutego 1991r. – Prawo o notariacie, t.j. Dz.U. z 2002r. Nr 42, poz. 369 z późn. zm./ lub konsul Rzeczypospolitej Polskiej /art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 lutego 1984r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej – t.j. Dz.U. z 2002r. Nr 215, poz. 1823/. Niedołączenie prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa do skargi /lub innego pisma strony/ stanowi brak formalny, który może być usunięty w trybie art. 49 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /np. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, W-wa 2004/. Działając w warunkach tego przepisu Sąd dwukrotnie zobowiązywał adw. G. C. do złożenia do akt sprawy w określonym terminie pełnomocnictwa do występowania w przedmiotowej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, udzielonego przez J. K. Ostatnią czynnością podjętą przez Sąd w ramach postępowania naprawczego było wezwanie skarżącego – zgodnie z regulacją przyjętą w art. 37 § 1 /in fine/ powoływanej ustawy – do nadesłania pełnomocnictwa z urzędowo poświadczonym podpisem. W wezwaniu określony został konkretny sposób dokonania wymaganej czynności, wskazany termin i skutek zaniechania. Z akt sprawy wynika, że skarżącemu doręczono wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu [...], zatem termin do dokonania określonej w nim czynności upłynął z dniem [...]wobec konieczności zastosowania reguły ustanowionej w przepisie art. 83 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący nie zastosował się do wezwania i w zastrzeżonym terminie nie podjął działań mających ma celu usunięcie braków formalnych skargi, co skutkowało koniecznością jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 powoływanej poprzednio ustawy. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.