II SA/Wr 166/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi L. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości. Decyzją z 24.03.2020 r. Wójt Gminy Z. odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Budowa stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z urządzeniami technicznymi oraz przyłączem elektrycznym, realizowanego na działce o numerze ewidencyjnym [...] położonej w obrębie X Ł., AM-[...], gmina Z., ponieważ planowana inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco lub zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Postanowieniem z 08.04.2020 r. Wójt Gminy Z. sprostował oczywistą omyłkę pisarską w decyzji z 24.03.2020 r. Ze znajdującego się w aktach potwierdzenia odbioru wynika, że powyższą postanowienie doręczono m.in. L. M. w dniu 16.04.2020 r. Pismem z 06.06.2020 r. L. M. sporządził odwołanie od powyższej decyzji, które to pismo zostało nadane w formie dokumentu elektronicznego w dniu 07.06.2020 r. Postanowieniem z 10.08.2020 r., wydanym na podstawie art. 134 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. stwierdziło uchybienie przez L. M. terminu do wniesienia odwołania. Według uzasadnienia doręczenie decyzji pierwszej instancji nastąpiło 16.04.2020 r. Ze względu na obowiązywanie w dniu doręczenia przepisu art. 15zzs ustawy z 02.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), Kolegium uznało, że termin do złożenia odwołania nie rozpoczął się z dniem doręczenia. Jednakże Kolegium zauważyło, że w dniu 18.04.2020 r. wszedł z życie art. 15zzs ust. 12 powołanej ustawy, zgodnie z którym przepisów ust. 1 i 8 nie stosuje się do postępowań administracyjnych i sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, dotyczących infrastruktury telekomunikacyjnej w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z 16.07.2004 r. - Prawo telekomunikacyjne. Jednocześnie w przepisach przejściowych brak jest wskazania szczególnego sposobu traktowania tego przepisu do postępowań toczących się, co zdaniem Kolegium oznacza, że przepis ten obowiązuje od 18.04.2020 r. Skoro z dniem 18.04.2020 r. ustał stan zawieszenia biegu terminów w postępowaniach administracyjnych w zakresie infrastruktury telekomunikacyjnej w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z 16.07.2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, to od tego dnia należy liczyć termin uprawniający do złożenia odwołania. Kolegium przyjęło przy tym, że infrastruktura telekomunikacyjna w rozumieniu powołanego przepisu oznacza urządzenia telekomunikacyjne, oprócz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, oraz w szczególności linie, kanalizacje kablowe, słupy, wieże, maszty, kable, przewody oraz osprzęt, wykorzystywane do zapewnienia telekomunikacji. Tym samym stacja bazowa telefonii komórkowej odpowiada definicji wskazanego przepisu. Przyjmując, że wejście w życie przepisu art. 15zzs ust. 12 ustawy z 02.03.2020 r. spowodowało, że od 18.04.2020 r. termin do złożenia odwołania rozpoczął swój bieg, Kolegium uznało, że termin ten upłynął z dniem 04.05.2020 r., gdyż zgodnie z przepisem art. 57 § 4 k.p.a., jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Odwołanie w niniejszej sprawie zostało złożone pismem z 06.06.2020 r. i nadane w formie dokumentu elektronicznego w dniu 07.06.2020 r. Zostało ono zatem wniesione z uchybieniem terminu do jego złożenia, który upłynął w dniu 04.05.2020 r. W skardze do sądu administracyjnego skarżący L. M. kwestionując powyższe okoliczności, podniósł, że Kolegium powołując się na zmianę przepisu z datą 18.04.2020 r. wskazuje na jego niewiedzę w tym zakresie, natomiast nie odnosi się do tego, że takiej wiedzy o zmianie przepisów prawa nie miał również organ I instancji, o czym świadczy pismo przewodnie tego organu przekazujące jego odwołanie. Ponadto zwracając uwagę na terminy obowiązujące skarżącego w przypadku złożenia odwołania, autor skargi podniósł, że w tym zakresie organ odwoławczy nie wskazał jaki był termin rozpatrzenia odwołania i czy został on dotrzymany. Kolegium nie wyjaśniło również dlaczego postanowienie oznaczone datą 10.08.2020 r. zostało - poprzez nadanie na poczcie - wydane w celu ujawnienia jego treści skarżącemu dopiero 13.08.2020 r. W przekonaniu skarżącego, Kolegium wydając zaskarżone postanowienie wykorzystało zagmatwanie stanu prawnego spowodowane sytuacją epidemiologiczną do uchylenia się od merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Jednocześnie autor skargi zwrócił uwagę na nierówne traktowanie przez organ odwoławczy stron postępowania, zarówno w zakresie istoty jego sporu z Wójtem, jak również w egzekwowaniu terminowości działań jego i działań organów obu instancji. W odpowiedzi nas skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa rozpoznana została w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2325 ze zm.) dalej - p.p.s.a. sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów. Kontroli sądowej w rozpatrywanej sprawie poddane zostało postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi przewidzianego w art. 134 k.p.a. (wyrok NSA w Łodzi z 21.03.1997 r., sygn. akt SA/Łd 2990/95). W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminowi wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego (wyrok NSA w Gdańsku z 29.01.1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96), lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Stwierdzenie na mocy art. 134 k.p.a. przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, powinno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 129 § 2 k.p.a. W objętym skargą rozstrzygnięciu organ powinności ciążącej na nim dochował. Sam zresztą skarżący w tym zakresie nie przedstawił jakichkolwiek twierdzeń i dowodów wskazujących, że dochował ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Przyznać należy w jednym rację skarżącemu, mianowicie w tym, że niewątpliwe wejście w życie szczególnych regulacji prawnych związanych ze zwalczaniem skutków pandemii COVID-19 wywołało, jak to określił skarżący "zagmatwanie stanu prawnego spowodowane sytuacją epidemiologiczną". Tym niemniej w badanym przypadku Kolegium prawidłowo ustaliło stan prawny wynikający z wejścia w życie w dniu 18.04.2020 r. przepis art. 15zzs ust. 12 ustawy z 02.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dodanego przez art. 73 pkt 46 lit. f ustawy z 16.04.2020 r. (Dz.U.2020.695)), zgodnie z którym przepisów ust. 1 i 8 nie stosuje się do postępowań administracyjnych i sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, dotyczących infrastruktury telekomunikacyjnej w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z 16.07.2004 r. - Prawo telekomunikacyjne. Z kolei powolny w tym przepisie ust. 1 pkt 6 stanowił, że w okresie stanu zagrożenia epidemiologicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych w postępowaniu administracyjnym nie zapoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu na ten okres. Prawidłowo zatem Kolegium uznało, że z dniem 18.04.2020 r. ustał stan zawieszenia biegu terminów w postępowaniach administracyjnych w zakresie infrastruktury telekomunikacyjnej w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z 16.07.2004 r. - Prawo telekomunikacyjne. Dlatego od tego dnia należało liczyć czternastodniowy termin uprawniający do złożenia odwołania, który upłynął z dniem 04.05.2020 r. Skarżący wniósł odwołanie w dniu 07.06.2020 r. Jak wynika z porównania tych dat, odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego złożenia. Sąd podziela także stanowisko organu odwoławczego, że definicji infrastruktury telekomunikacyjnej odpowiada stacja bazowa telefonii komórkowej.. W konsekwencji uznać należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy w sposób prawidłowy ocenił niedochowanie ustawowego terminu do wniesienia odwołania i zasadnie orzekł w sprawie wydając zaskarżone postanowienie. Bez wpływu na poprawność kontrolowanego rozstrzygnięcia pozostaje stanowisko organu I instancji zawarte w piśmie z 10.06.2020 r., przy którym przesłano odwanianie. Zawarta tam ocena wniesienia odwołania w terminie nie była wiążąca dla Kolegium i nie zwalniała tego organu od poczynienia samodzielnych ustaleń w tym zakresie. Również należało uznać za pozostające bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia podnoszone w skardze kwestie, które odnosiły się do braku dochowania przez Kolegium terminu rozpoznania odwołania a także do różnicy pomiędzy datą podjęcia zaskarżonego postanowienia a jego wyekspediowaniem dla stron. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.