II SA/Wr 17/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-04-28

Skład orzekający: Anna Siedlecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę werandy, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę werandy może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, ponieważ skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, a koszty prac rozbiórkowych przekraczają jego możliwości płatnicze. W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 PPSA, wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wstrzymane.
Stan faktyczny
Skarżący D. B. wniósł skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę rozbudowanej części budynku mieszkalnego (werandy). Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że rozbiórka narazi go na nieodwracalne prace budowlane i pozbawi możliwości korzystania z ogrodu. Jako uzasadnienie wniosku podano również trudną sytuację materialną skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki rozbudowanej części budynku mieszkalnego wielorodzinnego (werandy) postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. nr [...], którą nakazano D.B. rozbiórkę rozbudowanej części budynku mieszkalnego wielorodzinnego, to jest werandy, zlokalizowanej na posesji przy ul. [...]. D. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższą decyzję i zażądał jej uchylenia. Następnie w piśmie procesowym z dnia 21 marca 2014 r. (data wpływu do sądu: 1 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym w dniu 22 kwietnia 2014 r., skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku podano, że rozbiórka werandy narazi skarżącego na wykonanie nieodwracalnych prac budowlanych, których nie musiałby on wykonywać w razie uwzględnienia skargi. Skarżący stwierdził, że likwidacja tarasu pozbawi go możliwości korzystania z bezpiecznego zejścia z pokoju do ogrodu położonego 1 metr poniżej poziomu mieszkania. Skarżący dodał, że rozbiórka werandy pozbawi ogrodu funkcji rekreacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zatem przyjąć, że przywołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawia dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji: pierwszą z nich jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a drugą niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej obecnie sprawie, zdaniem sądu, choć argumentacja skarżącego tylko szczątkowo wskazała na spełnienie się owych przesłanek, to sąd zobligowany był rozważyć okoliczności istotne dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W pierwszym rzędzie sąd nie podzielił jednak poglądu skarżącego, jakoby samo wykonanie jakichkolwiek robót budowlanych było czynnością nieodwracalną. Niemniej uznać wypada, że w realiach niniejszej sprawy wykonanie zaskarżonej decyzji, to jest dokonanie rozbiórki werandy, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Sąd stwierdził, że skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, ponieważ wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie (zob. k. 10, 17-22 akt sądowych i postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 lutego 2014 r.). Uwzględniając doświadczenie życiowe w zakresie kosztów wykonania prac budowlanych w kontekście sytuacji majątkowej skarżącego, sąd doszedł do przekonania, że wykonanie nakazanych prac rozbiórkowych powodować będzie dla skarżącego konieczność poniesienia wydatków przekraczających jego możliwości płatnicze i w tym zakresie stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu szkody. Znaczny uszczerbek w majątku skarżącego będzie zaś w tym wypadku skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji, który to skutek nie wystąpi w razie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Trzeba oczywiście również pamiętać, że kwestia uznania sądu w zakresie wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności została powiązana z koniecznością oceny przez sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena ta nie wiąże jednak sądu w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonego postanowienia będą bowiem podlegały ocenie sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Natomiast wstrzymanie wykonania decyzji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło