II SA/Wr 17/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 24 listopada 2021 r., nr 1249/2021 w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego postanawia: odrzucić skargę. B. J. (dalej: skarżący) złożył w dniu 27 grudnia 2021 r. (data wpływu do organu) skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) z dnia 24 listopada 2021 r., nr 1249/2021 w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 maja 2022 r., wobec czego termin na wykonanie czynności wskazanych w zarządzeniu upływał z dniem 25 maja 2022 r. (środa). W zakreślonym terminie strona nie uiściła wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy, Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec doręczenia w dniu 18 maja 2022 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 33 akt sądowych), termin na uiszczenie ww. wpisu upłynął z dniem 25 maja 2022 r. (środa). Czynności wskazane w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie zostały jednak wykonane w terminie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.