II SA/Wr 1721/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Janowska Sędziowie: sędzia WSA Teresa Cisyk sędzia WSA Elżbieta Kmiecik (spr.) Protokolant: referent Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2005 r. sprawy ze skargi T. T. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie chorób zawodowych postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] Nr [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w N. orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u T. T. choroby zawodowej narządu głosu wymienionej w pozycji 7 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.XI.1983 r. w sprawie chorób zawodowych. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż przeprowadzone w uprawnionych placówkach służby zdrowia badania medyczne nie ustaliły wystąpienia u badanej choroby zawodowej. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła T. T., wnosząc o jej uchylenie. Wskazała w nim, iż nie zgadza się z decyzją, gdyż nie wierzy, aby po 31 latach pracy w zawodzie nauczyciela, uczącego młodsze klasy, nie wystąpiły u niej zmiany w gardle, w krtani i na strunach głosowych, tym bardziej, iż do chwili obecnej leczy się w Poradni Laryngologicznej i u foniatry. Decyzją z dnia [...], Nr [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w O. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu organ stwierdził, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, bowiem rozpoznane u odwołującej się stany chorobowe, a to stany zapalne gardła i krtani oraz ich następstwa nie figurują w pozycji 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.XI.1983 r. w sprawie chorób zawodowych. Tym samym niemożliwym było orzeczenie o wystąpieniu choroby zawodowej guzków głosowych, niedowładów fałdów głosowych czy też zmian przerostowych krtani u T. T. Z treścią powyższej decyzji nie zgodziła się T. T. We wniesionej skardze domagała się powołania komisji biegłych lekarzy lub skierowania jej do Instytutu Medycyny Pracy w S. na badania narządu głosu. Skarżąca podnosiła, iż decyzje lekarskie są dla niej krzywdzące i niezgodne z prawdą. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w O. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wskazując, iż skarżąca nie podnosi żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skarga T. T. wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu przed dniem 1 stycznia 2004 r. i stąd też w oparciu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) przedmiotowa sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny, którym jest na mocy § 1 pkt 9 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego to jest art. 111 – 116 k.c., z zastrzeżeniem art. 83 § 2 p.s.a., co skutkuje tym, iż jeżeli termin jest oznaczony w dniach, jego koniec przypada z upływem ostatniego dnia i nie wlicza się do niego dnia, w którym miało miejsce zdarzenie od którego ma liczyć się bieg terminu (art. 111 k.c.). W rozpoznawanej sprawie skarżąca T. T. otrzymała zaskarżoną decyzję w dniu 26 czerwca 2003 r. (czwartek) i z taką datą potwierdziła jej odbiór. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Powyższy fakt skarżąca przyznała także na rozprawie w dniu 22 marca 2005 r. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławie nadano w urzędzie pocztowym w dniu 2 sierpnia 2003 r. (sobota), a więc po upływie przypisanego terminu. Powyższe wynika z stempla pocztowego na kopercie (v. k-9 akt). Termin do złożenia, skargi przez skarżącą upłynął z dniem 28 lipca 2003 r. (poniedziałek). Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, co oznacza, iż jego skrócenie lub przedłużenie przez Sąd jest niedopuszczalne. Jest też terminem prekluzyjnym w tym znaczeniu, iż jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.s.a., który stanowi, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu...(Dz. U Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.