II SA/Wr 1724/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie funkcjonariusz służby więziennej postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę. Adwokat M. B. wniósł w imieniu M. C. skargę na orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w O. z dnia [...], nr [...], utrzymujące w mocy orzeczenie Dyrektora Zakładu Karnego w B. z dnia [...], sygn. akt [...] o ukaraniu M. C. karą dyscyplinarną - ostrzeżenia o niepełnej przydatności w służbie. W skardze zarzucono naruszenie przepisów regulujących postępowanie dyscyplinarne oraz podniesiono, że uznanie, iż funkcjonariusz swym zachowaniem naruszył art. 125 ust. 2 pkt 7 ustawy o więziennictwie było bezzasadne. W związku z tym, że do skargi, sporządzonej i podpisanej przez pełnomocnika, nie zostało dołączone pełnomocnictwo do reprezentowania M. C., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wyznaczając termin posiedzenia na dzień 19 października 2004 r., wezwał pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa, z którego wynikałoby upoważnienie do występowania przed tym Sądem w imieniu skarżącego. Pomimo prawidłowego zawiadomienia ani skarżący ani jego pełnomocnik nie stawili się na rozprawie, nie zostało również przedłożone pełnomocnictwo przez wezwanego adwokata. Wobec powyższego Sąd postanowił wezwać skarżącego M. C. i pełnomocnika M. B. do nadesłania pełnomocnictwa oraz dodatkowo wezwać M. C. do podpisania skargi, przesyłając w tym celu jej kserokopię, zakreślając termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W tym celu odroczono rozprawę z terminem na piśmie. Powyższe wezwanie zostało za pisemnym pokwitowaniem doręczone adwokatowi M. B. w dniu 30 października 2004 r., a M. C. w dniu 17 listopada 2004 r. W aktach sprawy brak jest dowodu, by adwokat M. B. oraz M. C. zastosowali się do wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności podać trzeba, że zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) z dniem l stycznia 2004 r. utworzone zostały w Warszawie i miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów - wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz zniesione zostały ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na zasadzie § l pkt 9 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa opolskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Stosownie do art. 59 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana przez inny sąd administracyjny, który stwierdził swą niewłaściwość, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy. W świetle art. 97 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu na postawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, za wyjątkiem wpisu i innych kosztów sądowych, do których stosuje się dotychczasowe przepisy. W chwili wniesienia skargi wymogi, jakie powinna spełniać skarga określał przepis art. 37 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). W aktualnym stanie prawnym wymogi te określa art. 57 § l powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej ustawą, obowiązującej od dnia 1 stycznia 2004 r. Wejście w życie ustawy nie spowodowało w istocie zmiany w zakresie obowiązku podpisania skargi przez skarżącego lub przedłożenia pełnomocnictwa w przypadku podpisania skargi przez pełnomocnika skarżącego. Zarówno bowiem według przepisu art. 37 pkt powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, jak i na podstawie art. 46 § 2 pkt 4 i art. 46 § 3 w związku z art. 57 § l ustawy, skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył tego pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem do uzupełnienia braków skargi w wyznaczonym terminie, a w razie ich nieusunięcia - odrzuceniem jej przez Sąd na podstawie art. 58 § l pkt 3 ustawy, który stanowi, iż odrzuca się skargę w sytuacji nieuzupełnienia braków w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie, do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący M. C. nie wykonał zarządzenia Sądu w przedmiocie przedłożenia pełnomocnictwa dla adwokata M. B., bądź podpisania skargi. Również adwokat M. B. nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa. Wobec powyższego należało przyjąć, że braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, stąd na podstawie art. 58 § l pkt 3 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.