II SA/Wr 1737/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Roman Ciąglewicz – spr. sędzia WSA Daria Sachanbińska Sędziowie asesor sądowy Grażyna Jeżewska Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Johan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2004 r. sprawy ze skargi R. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę POSTANAWIA odrzucić skargę. Uzasadnienie. Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Wojewoda [...] odmówił R. Z., jako pełnomocnikowi R. Z., przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...], nr [...]. Odpis postanowienia doręczono R. Z. w dniu 15 maja 2002 r. Organ pouczył adresata, że na postanowienie służy zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Również w dniu [...] Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] stwierdził, że odwołanie R. Z. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...], zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. Odpis tego postanowienia także doręczono R. Z. w dniu 15 maja 2002 r. W postanowieniu tym pouczono skarżącego o trybie i terminie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. R. Z. wniósł do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2002 r., nr [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu Główny Inspektor wskazał na ostateczność zaskarżonego postanowienia i możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a nie zażalenia. Jednocześnie organ poinformował skarżącego, że z uwagi na błędne pouczenie, termin do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpocznie się z dniem doręczenia postanowienia o niedopuszczalności zażalenia. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł w imieniu R. Z. jego ojciec R. Z., w dniu 4 lipca 2002 r., za pośrednictwem poczty. W uzasadnieniu podniósł zarzuty pod adresem decyzji I instancji. Nie sprecyzował, które z postanowień podjętych w dniu [...] skarży (przypomnieć należy, iż mają one ten sam numer). Nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu oraz usunięcia braków skargi: pełnomocnictwa i nadesłania kopii zaskarżonego postanowienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. R. Z. uiścił wpis, dołączył kopię postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 czerwca 2002 r. i pełnomocnictwo udzielone mu przez syna R. Z., upoważniające do występowania w imieniu mocodawcy przed sądami powszechnymi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym R. Z. przedłożył pełnomocnictwo udzielone mu przez syna R. Z. w formie aktu notarialnego, upoważniające pełnomocnika do zastępowania mocodawcy m.in. przed sądami. Sprecyzował, że zaskarżył postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: najpierw odnotować trzeba, że skoro skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., to w oparciu o art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270). Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu (...), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W dacie złożenia skargi obowiązywały przepisy ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz.368 ze zm.). Przepis art. 35 ust.1 tej ustawy stanowił, że skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni, od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skoro zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 15 maja 2002 r., to termin do wniesienia skargi upływał w dniu 14 czerwca 2002 r. Skarga została złożona w dniu 4 lipca 2002 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 35 ust.1 ustawy o NSA. Nawiązując do poglądu wyrażonego w uzasadnieniu postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzić przyjdzie, że błędne pouczenie przez organ administracji o przysługującym stronie sposobie i terminie złożenia skargi nie przedłuża ustawowego terminu przewidzianego w art. 35 ust.1 ustawy o NSA. Może natomiast stanowić podstawę przywrócenia terminu do wniesienia skargi (por. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA / 1065 / 97, ONSA 1998 / 4 / 135). Przypomnieć w tym miejscu trzeba, iż takiego wniosku skarżący nie złożył. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.