II SA/Wr 178/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 29 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. i M.W. na postanowienie Sądu z dnia 24 września 2009 r. nie uwzględniające wniosków skarżącej zawartych w pismach na kartach: 210, 209, 220 akt sądowych w sprawie ze skargi D.i M. W., M. i J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego we W. z dnia 29 stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności postanawia: odrzucić zażalenie. Wydanym na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. postanowieniem Sąd nie uwzględnił wniosków strony skarżącej zawartych w pismach na kartach: 210, 209, 220 akt sądowych, albowiem ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływana dalej jako p.p.s.a.) nie przewiduje możliwości przeprowadzenia przez Sąd mediacji z organami wskazanymi przez skarżąca, które nie są stronami postępowania (wniosek k. 220) oraz ze względu na niespełnienie przesłanki niezbędności do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie wynikającej z art. 106 § 3 p.p.s.a. (k. 210 i 209). Pismem sporządzonym w dniu 30 września 2009 r. skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, wskazując na: pozbawienie strony skarżącej prawa do dokumentów niezbędnych do wyjaśnienia sprawy, które powinny z urzędu być załączone do akt i nie przeprowadzenie postępowania dowodowego z art. 106 § 3, § 4, § 5 o NSA. i niedopuszczenie do mediacji mimo, że mieliśmy do takich czynności prawo wynikające z art. o NSA i mieliśmy w tym interes prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. W katalogu zawartym w przywołanym powyżej przepisie nie zostały uwzględnione postanowienia dowodowe. Ustawodawca nie przewidział też w przepisach wskazanej poprzednio regulacji odrębnie zażalenia na postanowienie wydane w tym przedmiocie. Wyjaśnić ponadto należy, że z przepisu art. 197 § 2 p.p.s.a. wynika, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Istotne zatem jest, że zgodnie z przepisem art. 178 powoływanej ustawy " wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Dodatkowo sąd uznał za konieczne wyjaśnić, że stosownie do przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a., na który powołują się skarżący w zażaleniu, zakres postępowania dowodowego determinowany jest podstawową funkcją postępowania sądowoadministracyjnego, to jest oceną z punktu widzenia zgodności z prawem procesu konkretyzacji norm prawa administracyjnego materialnego w określonym stanie faktycznym. Oznacza to, że Sąd w istocie nie może dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy załatwionej zaskarżona decyzją. W przedstawionych powyżej okolicznościach prawnych i faktycznych Wojewódzki Sąd Administracyjny – uznając zażalenia za niedopuszczalne – zgodnie z przepisem art. 178 w związku z art. 194 § 1 i art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.