II SA/Wr 178/04

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku D. i M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D., M., J. i M. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia .... Nr .... w przedmiocie nakazania wykonania oceny technicznej zbiornika bezodpływowego na ścieki postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i zwolnienia z kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2009 r. referendarz sądowy przyznał skarżącym D. i M. W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W dniu 9 lipca 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła skarżącym pełnomocnika w osobie adwokat B. S.. W odpowiedzi na wezwanie J. i M. W.do uzupełnienia braków zażalenia poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł, skarżący D. i M. W. w dniu 25 stycznia 2010 r. złożyli na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym. W piśmie z dnia 21 lutego 2010 r. D. i M. W.potwierdzili, że ww. wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyli we własnym imieniu. Mając na uwadze, że ww. postanowieniem z dnia 29 czerwca 2009 r. przyznano już skarżącym D. i M. W. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz zwolniono ich z kosztów sądowych i uprawnienie to jest nadal aktualne, w tej sytuacji postępowanie wszczęte ponownym wnioskiem skarżących w tym zakresie należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) umorzyć jako bezprzedmiotowe. Podkreślić należy, że Sąd- mimo oczekiwań skarżących- nie ma możliwości wyznaczenia wnioskodawcom nowego pełnomocnika z urzędu. Rola Sądu kończy się na ustanowieniu pełnomocnika, bez określania konkretnej osoby. Sąd nie ma wpływu na decyzje podejmowane przez odpowiednie organy samorządu zawodowego adwokatów w zakresie wyznaczenia wnioskodawcom osoby przyznanego pełnomocnika. Decyzja w tym zakresie (w tym potencjalnie wyznaczenie innego pełnomocnika) jest suwerenną prerogatywą ww. organu samorządu zawodowego. Również tylko ten organ może być adresatem ewentualnych zarzutów kierowanych przez stronę pod adresem wyznaczonego pełnomocnika. Skarżący mają wyznaczonego adwokata w osobie B. S.. Myli się skarżąca uważając, że ustanowiony pełnomocnik z urzędu jest zobligowany do tego aby za każdym razem sporządzić skargę kasacyjną. Pełnomocnik ten jest ustanawiany po to, aby jeszcze raz przeanalizował sprawę, zapoznał się z wyrokiem Sądu i na podstawie swojej wiedzy oraz doświadczenia zawodowego ocenił czy zasadnym będzie zaskarżenie orzeczenia (tj. czy skarga kasacyjna ma szanse na powodzenie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) czy zachodzi brak podstaw do takiego zaskarżenia. Pełnomocnik podejmując jedną z ww. decyzji ryzykuje swoje dobre imię. Profesjonalizm pełnomocnika procesowego wyraża się w tym, że w sytuacji gdy obiektywnie nie zachodzą podstawy do zaskarżenia orzeczenia, to nie ulega on presji strony (większość przegrywających proces uważa wyrok za niesprawiedliwy) i nie składa – mimo żądań- środków zaskarżenia.