II SA/Wr 178/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-09-23

Skład orzekający: Andrzej Wawrzyniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez jednego ze współskarżących, który nie jest umocowany do działania w imieniu pozostałych współskarżących, jest skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania w stosunku do tego współskarżącego?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez jednego ze współskarżących, który działał we własnym imieniu i nie był umocowany do działania w imieniu pozostałych współskarżących, jest skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania w stosunku do tego współskarżącego, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o ile nie zachodzą inne okoliczności wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Stowarzyszenia Mieszkańców i J.K. na uchwałę Rady Gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. J.K. złożył pismo, które sąd zinterpretował jako próbę wycofania się z udziału w sprawie lub cofnięcia skargi. Stowarzyszenie Mieszkańców próbowało wyjaśnić, że nie chodzi o zmianę strony, lecz o zamianę jednego z mieszkańców na innego, a J.K. nie jest umocowany do cofnięcia skargi w imieniu grupy. Sąd uznał, że J.K. cofnął skargę złożoną we własnym imieniu.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu ze skargi J.K. i zwrócono mu kwotę 300 zł tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.-M. Stowarzyszenia Mieszkańców w S. i J.K. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w obrębie wsi S. w Gminie O. postanawia I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu ze skargi J.K.; II. zwrócić skarżącemu J.K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 2 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło pismo strony skarżącej S.-M. Stowarzyszenia Mieszkańców w S. i J.K. z dnia 25 czerwca 2013 r. w sprawie zamiany "osoby skarżącego nr 2" J.K. na "innego reprezentatywnego mieszkańca skarżącej grupy mieszkańców" R.R.. Pismem z dnia 28 sierpnia 2013 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał skarżącego J.K. do złożenia w terminie 7 dni wyjaśnień, czy pismo z dnia 25 czerwca 2013 r. należy traktować jako cofnięcie przez J.K. skargi pouczając, że przyjęte w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) uregulowania prawne nie dają podstaw do oczekiwanej zmiany po stronie podmiotowej postępowania sądowego. Wskazano przy tym, w jakich okolicznościach zgodnie z cytowaną ustawą może dojść do zmiany po stronie skarżącego. Powyższe pismo przesłano do wiadomości S.-M. Stowarzyszeniu Mieszkańców w S.. Pisma te doręczono J.K. i S.-M. Stowarzyszeniu Mieszkańców w S. w dniu 2 września 2013 r. Na powyższe pismo J.K. nie udzielił odpowiedzi. W piśmie z dnia 4 września 2013 r. S.-M. Stowarzyszenie Mieszkańców w S. podało, że "strona skarżąca pismem z dnia 02 lipca 2013 r. nie wnosi o zmianę osoby w ramach strony skarżącej, lecz o zamianę w ramach strony skarżącej". Oświadczyło, że zgodnie ze skargą "stronę skarżącą stanowi S.-M. Stowarzyszenie Mieszkańców w S. oraz grupa 88 mieszkańców wymienionych w pełnomocnictwach załączonych do skargi i reprezentowanych w tym postępowaniu przez ww. Stowarzyszenie". W związku z żądaniem Sądu uiszczenia opłaty sądowej przez każdą z tych 88 osób "strona skarżąca postanowiła wytypować z tej grupy jednego reprezentatywnego mieszkańca, którym był J.K.. J.K. musiał jednak z powodów osobistych wycofać się z tego postępowania, więc strona skarżąca wytypowała na jego miejsce R.R., który figuruje na liście nr 1 pełnomocnictw złożonych wraz ze skargą. Nie może być zatem mowy o zmianie, a jedynie o zamianie po stronie skarżącej, w ramach jej pierwotnego składu". Ustosunkowując się do pytania Sądu skierowanego do J.K., czy traktuje on pismo z dnia 2 lipca 2013 r. jako cofnięcie skargi, S.-M. Stowarzyszenie Mieszkańców w S. oświadczyło, że "J.K. nie jest umocowany do cofnięcia skargi w imieniu skarżącego, czyli w imieniu 88 osób", a J.K. może jedynie wycofać się z grupy stanowiącej stronę skarżącą. Powyższe pismo zostało podpisane przez Prezesa i Wiceprezesa Zarządu S.-M. Stowarzyszenia Mieszkańców w S. oraz przez R.R.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Mając na uwadze, że w piśmie S.-M. Stowarzyszenia Mieszkańców w S., A.P., J.K. i R.Z. z dnia 23 marca 2013 r. na wezwanie Sądu wyraźnie wskazano, że skarżącymi w niniejszej sprawie są S.-M. Stowarzyszenie Mieszkańców w S., A.P., J.K. i R.Z., przy czym prawomocnymi postanowieniami z dnia 19 kwietnia 2013 r. odrzucono skargi A.P. i R.Z., stwierdzić trzeba, iż skarżącymi w sprawie II SA/Wr 178/13 są jedynie S.-M. Stowarzyszenie Mieszkańców w S. i J.K.. Skoro zatem J.K. w piśmie z dnia 25 czerwca 2013 r. złożył oświadczenie o swoim zamiarze wycofania się z udziału w sprawie II SA/Wr 178/13 w charakterze skarżącego, a na pismo Sądu o podanie, czy pismo z dnia 25 czerwca 2013 r. należy traktować jako cofnięcie przez niego skargi nie udzielił odpowiedzi, uznać należy, że w istocie J.K. cofnął skargę złożoną w swoim imieniu. Odnosząc się do oświadczenia S.-M. Stowarzyszenia Mieszkańców w S., że "J.K. nie jest umocowany do cofnięcia skargi w imieniu skarżącego, czyli w imieniu 88 osób", zauważyć wypada, że J.K. – jak już wyżej wskazano – cofnął jedynie skargę złożoną we własnym imieniu, a nie w imieniu kogokolwiek innego. Z zebranego w sprawie materiału wynika, że nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło