II SA/Wr 1795/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant - Jolanta Sikorska - Lidia Serwiniowska /sprawozdawca/ - Maria Tkacz-Rutkowska - Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. na rzecz K. C. kwotę 10 /słownie: dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ż. orzeczeniem z dnia [...]r. [...] na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06.1992r. w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach /Dz.U. Nr 57 poz. 278 ze zm./, zwanej dalej rozporządzeniem, zakwalifikowała K. C. do kat. "D" - niezdolny do służby wojskowej w czasie pokoju. Komisja rozpoznała u poborowego schorzenie z § 72 p. 2 - Pogranicze upośledzenia umysłowego. Podano, że rozpoznanie nie pozostaje w związku ze służbą wojskową, ponieważ szczególne warunki i właściwości służby wojskowej nie przyczyniły się do jej powstania mimo, że ujawniła się w czasie służby wojskowej. W odwołaniu od powyższego orzeczenia K. C. wniósł 4 przywrócenie kat "A" - zdolny do służby wojskowej. Oświadczył, iż z powodu problemów "z kadrą" i kolegami udawał "głupiego". Obecnie zdaje sobie sprawę, że wyrządził sobie i rodzinie krzywdę. Nigdy na nic poważnie nie chorował, tylko ma kłopoty z zatokami. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., na podstawie art. 127 § l i art. 138 kpa w związku z § 6 pkt l, § 24 ust. 4 § 30 ust. 4, § 31 i § 32 rozporządzenia, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. Komisja Lekarska, po analizie dokumentacji, nie stwierdziła bowiem nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia ustalony w wyniku przeprowadzonego badania psychologicznego poziom funkcjonowania intelektualnego zakwalifikowany wg § 72 p. 2 rozporządzenia. W skardze na powyższą decyzję K. C. wniósł o zmianę orzeczenia przez ustalenie, że jest zdolny i sprawny do pełnienia służby wojskowej oraz przydzielenia do jej pełnienia w innej Jednostce Wojskowej na terenie kraju. Skarżący opisał stosunki panujące w poddziale, w którym odbywał służbę. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Sąd nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Orzeczenia sądu mają charakter kasacyjny a nie merytoryczny. Oznacza to w niniejszej sprawie, że Sąd nie jest władny do zmiany zaskarżonej decyzji i ustalenia zdolności skarżącego do pełnienia zasadniczej służby wojskowej. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. W myśl § 32 ust. l i 2 cyt. rozporządzenia Wojskowa Komisji Lekarska rozpatrująca odwołanie orzeka w zasadzie na podstawie dokumentacji znajdującej się w aktach orzecznicze - lekarskich i tylko w razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie, a także skierować badanego na obserwację szpitalną. Komisja może również przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania komisji, która wydała orzeczenie. Natomiast w § 19 ust. l pkt 3 tego rozporządzenia zapisano, że orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej powinno zawierać m.in. szczegółowe uzasadnienie. Przepis art. 107 § 3 kpa stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Warunkiem wydania prawidłowej decyzji jest podejmowanie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego /art. 7 i 72 § l kpa/. Organ administracji państwowej ocenia na podstawie całokształtu dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona /art. 80 kpa/. Wniesienie odwołania przenosi na organ odwoławczy obowiązek ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy zgodnie z wymogami przepisów procedury administracyjnej. W rozważanej sprawie organ odwoławczy nie rozpatrzył należycie odwołania. Zważyć bowiem należało, że w odwołaniu tym skarżący przedstawił swoje charakterystyczne zachowanie w czasie odbywania zasadniczej służby wojskowej jako efekt kontaktów z "kadrą i kolegami". Z drugiej strony w aktach sprawy znajduje się stwierdzenie psychologa "[...] Szpital Wojskowy z Przychodnią Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej" w Ż., iż cierpi on na pogranicze upośledzenia umysłowego. Rozpoznanie to jednakże, nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia. Badająca nie odnotowała na podstawie czego /dokumentacji lekarskiej czy też indywidualnego własnego badania/ postawiła taką diagnozę. Komisja Odwoławcza zatem rozpoznając środek odwoławczy powinna uwzględnić, iż rozeznanie tego pogranicza u skarżącego nie zostało należycie wyjaśnione i ewentualnie zażądać uzasadnienia tego stwierdzenia, względnie spowodować powtórne badanie psychologiczne skarżącego. Ponieważ decyzja Komisji Odwoławczej została podjęta z naruszeniem zasad wynikających z art. 7 i 77 § l kpa należało ją usunąć z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § l pkt l lit. "c" i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ w związku z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271/. Orzeczenie o kosztach zostało oparte na podstawie art. 55 ust. l ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74 poz. 368 ze zm./ w związku z art. 97 § 2 ustawy Przepisy, wprowadzające/.../.