II SA/Wr 1805/03

Dnia 18 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: S. NSA Bogumiła Skrzypczak po rozpoznaniu w dniu 18 października 2004 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi N. G. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej; 1. u c h y l a zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ż. z dnia [...]roku (Nr [...]); 2. z a s ą d z a od Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. na rzecz skarżącego kwotę 10 złotych (słownie: dziesięć złotych) tytułem kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; 3. n i e o r z e k a w przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ż. decyzją (orzeczeniem) z dnia [...] roku (Nr [...]) uznała poborowego N. G. za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju, jako zaliczonego do kategorii zdrowia "D". Komisja wskazała, że u poborowego rozpoznano przyśpieszenie zatokowe z blokiem prawej odnogi pęczka Hossa (§ 36 pkt. 1 i 67 pkt. 2 załącznika do rozporządzenia MON z dnia 10 czerwca 1992 roku w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. (Dz.U. Nr 57 poz. 278 ze zmn.), osobowość niedojrzałą (§ 69 pkt. 1 rozporządzenia) oraz wzrost powyżej 180 cm (§ 1 pkt. 1 cyt. rozporządzenia). N. G. odwołał się od tej decyzji i zarzucił, że przedstawił Komisji wyniki badań psychologicznych psychiatrycznych, z których wynika, że jest zdrowy. Ponadto zakwestionował rozpoznanie dotyczące wad serca zarzucając, że był wielokrotnie badany w tym kierunku, wraz z wykonywaniem badań specjalistycznych i nigdy u niego nie rozpoznano żadnych schorzeń serca. Ponadto wskazał, że badania przed Komisją zostały przeprowadzone w sytuacji, gdy był fizycznie zmęczony, co zdaniem odwołującego się mogło mieć wpływ na uzyskane wyniki. Ponadto wskazał, że intensywnie uprawia sport i ta okoliczność również może powodować błędne rozpoznanie. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska decyzją (orzeczeniem) z dnia [...] roku (Nr [...]) utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że skarżący posiada kategorię zdrowia D, co czyni go niezdolnym do służby wojskowej. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że u skarżącego istnieje schorzenie polegające na przyśpieszeniu zatokowym z blokiem prawej odnogi pęczka Hisa (§ 38 pkt. 1 załącznika Nr 1 do wyżej wskazanego rozporządzenia). W ocenie Komisji wzrost powyżej 185 cm nie powoduje niezdolności do służby wojskowej. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego N. G. zarzucał, że organ odwoławczy nie przeprowadził ponownych badań i chorobę serca rozpoznał wyłącznie na podstawie jednego badania EKG. Ponadto skarżący powtórzył zarzuty wcześniej zawarte w odwołaniu. Jednocześnie do skargi załączył zaświadczenie lekarskie z dnia [...]roku wystawione przez lekarza kardiologa z Poradni Kardiologicznej Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w L., z którego wynika, że skarżący jest zdrowy. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i powołał się na swoją poprzednią argumentację. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zmn.) do rozpoznania skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu przed dniem 1 stycznia 2004 roku - właściwy obecnie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sądy administracyjne powołane zostały do badania legalności decyzji, niektórych postanowień i innych aktów organów administracyjnych. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęta jest zgodność z prawem materialnym zaskarżonych aktów administracyjnych, a także badanie zgodności tych aktów pod względem formalnym, a więc badanie, czy w postępowaniu administracyjnym nie nastąpiło takie naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, które miało wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie organy administracyjne naruszyły przepisy o postępowaniu administracyjnym w stopniu wpływającym na wynik sprawy. Zgodnie z art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzja powinna zawierać między innymi uzasadnienie faktyczne i prawne rozstrzygnięcia. Zasady sporządzania uzasadnienia reguluje natomiast § 3 art. 107. Zgodnie z tą regulacją uzasadnienie faktyczne powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których oparł rozstrzygnięcie oraz przyczyn, z powodu których dowodom odmówił wiary i mocy dowodowej. Uzasadnienie prawne natomiast winno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Zaskarżona decyzja (orzeczenie) Komisji Lekarskiej nie spełnia tych warunków. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji, jak i organu odwoławczego, poza przytoczeniem poszczególnych regulacji zawartych w załączniku Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 roku w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. (Dz.U. Nr 57 poz. 278 ze zmn.) nie zostały zawarte żadne inne wskazówki, które pozwalałyby na ocenę, czy decyzja (orzeczenie) jest zgodne z prawem. Stwierdzenie zaistnienia takiego uchybienia stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym mającym wpływ na wynik sprawy, gdyż w takim stanie rzeczy sposób załatwienia sprawy przez organ administracyjny usuwa się spod kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Niezależnie od powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że rozpoznanie u skarżącego przyśpieszenie zatokowe z blokiem prawej odnogi pęczka Hossa (§ 36 pkt. 1 i 67 pkt. 2 załącznika do rozporządzenia MON z dnia 10 czerwca 1992 roku w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. (Dz.U. Nr 57 poz. 278 ze zmn.) nie zostało poparte dokumentacją z leczenia specjalistycznego. Organy pominęły bowiem objaśnienia zawarte w załączniku Nr 1 do powyższego rozporządzenia, z których wynika, że według punktów 38. 1 i 2 należy kwalifikować zaburzenia rytmu serca pochodzenia organicznego, potwierdzone dokumentacją leczenia w poradni specjalistycznej. Taka dokumentacja nie została w sprawie zebrana. W związku z tym rozpoznanie zostało dokonane przedwcześnie. Zważyć przy tym należy, że organ odwoławczy w ogóle nie ustosunkował się do zarzutów skarżącego, który z jednej strony twierdził, że badanie EKG zostało wykonane bezpośrednio po dużym wysiłku, a także, iż intensywnie uprawia on sport. W szczególności organ nie wskazał, czy okoliczności wskazane przez skarżącego mogą mieć wpływ na wynik badania, czy też są to kwestie obojętne. W rezultacie organy administracyjne nie wyjaśniły należycie sprawy, co stanowi naruszenie art. 7 i 77 Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w związku z tym stwierdza, że organy administracyjne naruszyły przepisy o postępowaniu administracyjnym w stopniu wpływającym na wynik sprawy. Zgodnie więc z art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zmn.) zaistniały przesłanki do uchylenia zaskarżonych decyzji. Uchylając zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobowiązany - zgodnie z art. 200 cyt. ustawy - zasądzić na rzecz skarżącego koszty postępowania. W tej sprawie poniesione przez skarżącego koszty były ograniczone jedynie do wpisu od skargi. Zgodnie z art. 152 cyt. ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest także zobowiązany orzec w jakim zakresie zaskarżony akt może być wykonany przed uprawomocnieniem się wyroku. W tej jednak sprawie nie zachodziła potrzeba orzeczenia w tym przedmiocie, gdyż zaskarżona decyzja nie podlegała wykonaniu, jako decyzja określająca jedynie przesłanki do ewentualnego wcielenia skarżącego do służby wojskowej. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.