II SA/Wr 183/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na decyzję Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W. K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nieruchomości gruntowej - części działki [...]obręb K. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga E. C., w której skarżący domaga się uchylenia decyzji administracyjnej wydanej przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W. - K. z dnia [...][...], a obecnie Wydział Nabywania i Sprzedaży Nieruchomości we W. Po podjęciu tej decyzji jak podkreślił skarżący Skarb Państwa zawarł umowę dzierżawy wieczystej terenu pomijając dotychczasowego jego użytkownika, który to na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] zabudował i zagospodarował tę część działki [...]obręb K.. E. C. opisując jego zdaniem zaistniałe w tej sprawie nieprawidłowości wskazał także, że pozbawiono jego rodzinę możliwości odwołania się od tej decyzji, i wydzierżawiono zabudowaną cześć działki. Ponadto skarżący wniósł o uznanie za nieważną umowę dzierżawy wieczystej tej części działki zawartą między W. i J. K. a Gminą W. w celu wyodrębnienia części zabudowanej działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta w szczególności obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Warunkiem dopuszczalności skargi jest spełnienie wymogów uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia o jakich mowa w art. 52 § 1 cyt. wyżej ustawy. Skargę bowiem można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy /art. 52 § 2 cyt. ustawy/. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy decyzji wydanej przez Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej, W. K. a zatem organu I instancji, od decyzji tej przysługiwało niewątpliwie odwołanie do organu wyższego stopnia. Z lektury skargi jednoznacznie wynika, że skarżący nie wniósł od zaskarżonej decyzji odwołania a więc nie wyczerpał środków zaskarżenia, co jest warunkiem koniecznym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Stąd też już z tego powodu wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną. Jednocześnie z żądaniem weryfikacji w/w decyzji E. C. zgłosił wniosek "uznania za nieważną umowę dzierżawy wieczystej spornej nieruchomości zawartą pomiędzy małżonkami K. a Skarbem Państwa." Żądanie to także jest niedopuszczalne albowiem do oceny prawidłowości umowy cywilnoprawnej sąd administracyjny nie jest właściwy. Umowa taka może być kwestionowana na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Zauważyć tylko należy, iż kwestionowana decyzja może być ewentualnie wzruszona w trybach nadzwyczajnych lecz Sąd administracyjny nie jest właściwy do uchylenia bądź zmiany tej decyzji w ramach tych trybów. Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym podlega odrzuceniu.