II SA/Wr 184/12

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia .... w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W skardze na wyżej oznaczone postanowienie skarżąca wystąpił o zwolnienie go z kosztów sądowych i ustanowienie mu pełnomocnika z urzędu wskazując w uzasadnieniu, że jest osobą 67-letnią, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem (72 lata), a łączny ich dochód wynosi 2.743, 39 złotych. Oświadczyła, że oboje cierpią na liczne poważne schorzenia i z tego tytułu ponoszą wydatki w wysokości 800 zł, a na ogrzewanie i opłaty stałe za lokal wydatkują 1.500 zł. W złożonym w dniu 26 marca 2012 r. wniosku na urzędowym formularzu skarżąca sprecyzował, że żąda przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienie z kosztów sądowych. Z załączonych do wniosku rachunków wynika, że wydatki rodzinny skarżącej kształtują się następująco: opłata za energię elektryczną (za 2 m-ce)- 146, 24 zł; za gaz – 522, 79 zł; za wodę i ścieki (za 2 m-ce)- 148, 13 zł; za wywóz śmieci (za 6 m-cy)- 204 zł; za telefon- 58, 23 zł; zakup kotła grzewczego- 2.750 zł; podatek od nieruchomości (rocznie)- 184 zł. Dodała, że posiada mieszkanie o pow. 132 m2. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając wskazane we wniosku okoliczności uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji