II SA/Wr 186/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w Wydziale II sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Kątach Wrocławskich z dnia 27 października 2022 r., nr LVII/742/22 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Krzeptów, dla terenów w rejonie ulic Dębowej, Jarzębinowej i Głównej I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie: - § 5 pkt 1 lit.b we fragmencie "1KDD"; - § 9 ust. 1 pkt 1 lit.b we fragmencie "1 KDD"; - § 21 pkt 2; - § 25 zdanie wprowadzające we fragmencie "1KDD"; - § 25 pkt 2 lit.a; - załącznika nr 1 w zakresie terenu oznaczonego symbolem 1KDD; II. zasądza od Gminy Kąty Wrocławskie na rzecz strony skarżącej kwotę 480 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargą nadzorczą z 17 III 2023 r. Wojewoda Dolnośląski wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały nr LVII/742/22 Rady Miejskiej w Kątach Wrocławskich z dnia 27 X 2022 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Krzeptów, dla terenów w rejonie ulic Dębowej, Jarzębinowej i Głównej (Dz.Urz. Woj.Doln. z 2022 r., poz. 5427) – dalej jako "MPZP", w części obejmującej: § 5 pkt 1 lit.b we fragmencie "1KDD"; § 9 ust. 1 pkt 1 lit.b we fragmencie ,,1 KDD"; § 21 pkt 2; § 25 zdanie wprowadzające we fragmencie "1KDD''; § 25 pkt 2 lit.a oraz załącznika nr 1 do MPZP w zakresie terenu oznaczonego symbolem 1KDD. W skardze wniesiono także o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewoda zarzucił podjęcie MPZP w kwestionowanym wyżej zakresie z istotnym naruszeniem art. 15 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 i art. 28 ust. 1 ustawy z 27 III 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 741, ze zm.), zwanej dalej "upzp", polegającym na wprowadzeniu do MPZP ustaleń przekraczających obszar objęty planem, uprzednio określony w załączniku graficznym do uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia przedmiotowego planu miejscowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że teren o symbolu 1KDD, przeznaczony na cele drogi publicznej dojazdowej, został wydzielony w obszarze nieobjętym zakresem uchwały intencyjnej, tj. uchwały nr XXX/401/17 Rady Miejskiej w Kątach Wrocławskich z dnia 27 IV 2017 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Krzeptów, dla terenów w rejonie ulic Dębowej, Jarzębinowej i Głównej. Zdaniem wojewody określenie granic obszaru objętego planem wiąże radę miejską odnośnie do terytorialnego zakresu ustaleń podjętych w planie. Rada miejska uchwalając plan miejscowy nie ma kompetencji do ustalania przeznaczenia terenów znajdujących się poza obszarem objętym granicami tego planu, tym samym nie jest dopuszczalne rozstrzyganie w planie miejscowym o przeznaczaniu gruntów, które nie znajdują się w granicach obszaru objętego ustaleniami tego planu. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Kątach Wrocławskich (dalej jako "rada miejska") oświadczyła, że zgadza się ze stanowiskiem wojewody. Pismem procesowym z 22 V 2023 r. pełnomocnik wojewody wniósł o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym. Rada miejska, prawidłowo pouczona, nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W świetle wymagań wynikających z art. 14 ust. 2 oraz art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze upzp, ustalenia zawarte w uchwale w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mogą dotyczyć wyłącznie obszaru objętego granicami uchwały o przystąpieniu do sporządzenia. Stosownie bowiem do art. 14 ust. 2 upzp, integralną częścią uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu jest załącznik graficzny przedstawiający "granice obszaru objętego projektem planu". Z tego też względu wójt, burmistrz albo prezydent miasta – stosownie do art. 15 ust. 1 upzp - sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do "obszaru objętego planem", wraz z uzasadnieniem. Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmuje określony obszar gminy wyznaczony granicami uchwały o przystąpieniu do jego sporządzenia. Określenie granic obszaru objętego planem wiąże organ stanowiący gminy, co do terytorialnego zakresu ustaleń podjętych w planie. Organ stanowiący, uchwalając plan miejscowy, nie ma kompetencji do ustalania przeznaczenia terenów znajdujących się poza obszarem objętym granicami tego planu wyznaczonym w uchwale o przystąpieniu do jego sporządzenia. Tym samym, nie jest dopuszczalne rozstrzyganie w planie miejscowym o przeznaczaniu gruntów, które nie znajdują się w granicach obszaru objętego ustaleniami tego planu (por. NSA w wyroku z 6 VI 2018 r., sygn. akt II OSK 1689/16 – publ. CBOSA). W okolicznościach sprawy jest bezsporne, że ujęty w części tekstowej MPZP jak i na załączniku graficznym nr 1, teren 1KDD leży poza obszarem objętym granicami MPZP wyznaczonymi w uchwale o przystąpieniu do sporządzenia MPZP. Taki stan rzeczy jest w świetle powołanych wyżej przepisów niedopuszczalny, stanowiąc ich istotne naruszenie. Stosownie do art. 28 ust. 1 upzp, istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Pod pojęciem istotnego naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego należy rozumieć m.in. niezachowanie podstawowych wymagań treściowych, jakie spełniać powinna uchwała w przedmiocie planu miejscowego. Określenie w ramach planu miejscowego przeznaczenia terenów znajdujących się poza granicami obszaru objętego uchwałą o przystąpieniu do jego sporządzenia, stanowi naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 147 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) – dalej "ppsa". Z uwagi na rodzaj i charakter naruszenia prawa taki zakres interwencji był niezbędny do usunięcia skutków opisanego naruszenia, a zarazem do zapewnienia skuteczności kontroli sądowoadministracyjnej. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ppsa, zasądzając na rzecz strony skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 480 zł (wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika). Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ppsa.