II SA/Wr 187/13

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku Z. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przebudowy strefy wejścia- wykonania podestu przy lokalu mieszkalnym postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia radcy prawnego; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu w dniu 17 września 2013 r. skarżący wystąpił o zwolnienie go z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu, że jest "rencistą" I grupy, choruje na liczne schorzenia i na same tylko lekarstwa wydatkuje ok. 250-300 zł. Dodał, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, łącznie ich dochód (ze świadczeń emerytalno- rentowych) wynosi 1.991 zł. Wśród posiadanych składników majątkowych skarżący wymienił "mieszkanie o pow. 60 m2 w 5%". Mając na uwadze obecny etap postępowania i przedstawione we wniosku okoliczności uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Z tych względów, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r., Dz. U. poz. 270), orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Odnosząc się z kolei do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podkreślić należy, iż ww. postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r. przyznano już skarżącemu to uprawnienie i jest ono nadal aktualne, w tej sytuacji postępowanie wszczęte wnioskiem w tym zakresie należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 oraz 258 p.p.s.a., umorzyć jako bezprzedmiotowe (punkt 2).