II SA/Wr 19/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi F. B. na pismo Naczelnika Wydziału Mienia Komunalnego Urzędu Miejskiego w N. R. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy sprzedaży lokalu mieszkalnego z pomieszczeniem przynależnym postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Wydziału Mienia Komunalnego Urzędu Miejskiego w N. R. poinformował F. B., iż pomimo zleconej przez Gminę inwentaryzacji w budynku przy ul. M. J. P. [...] w N. R., właściciele lokali mieszkalnych nie wyrazili zgody na przypisanie pomieszczeń przynależnych do lokali i tym samym zmianę udziałów w nieruchomości wspólnej w formie aktu notarialnego. Sprzedaż lokalu mieszkalnego może nastąpić bez pomieszczeń przynależnych, w skład których wchodzi piwnica i pomieszczenie gospodarcze – kotłownia, tj. na warunkach określonych przy piśmie z dnia [...]. Pismo powyższe stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, którą F. B. wniosła o zmianę decyzji (stanowiska) Urzędu Miasta w N. R. w sprawie odmowy sprzedaży lokalu mieszkalnego z pomieszczeniem przynależnym, jako niezgodnej z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 202 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem odnosi się do działalności administracji publicznej. Według art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty określone w art. 3 § 2 ustawy. Przedmiotem skargi wniesionej do sądu administracyjnego mogą być zatem, zgodnie z powyższym art. 3 § 2: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w rozpatrywanej sprawie jest pismo Naczelnika Wydziału Mienia Komunalnego Urzędu Miejskiego w N. R. w przedmiocie odmowy F. B. sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym. Zgodnie z art. 1 kodeksu postępowania cywilnego, kodeks ten normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). Sprawą cywilną jest niewątpliwie nabycie lokalu użytkowego, do którego dochodzi na podstawie umowy sprzedaży nieruchomości, której tryb zawierania reguluje kodeks cywilny. Stosownie zaś do treści art. 2 § 1 kpc do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Zatem skarga wniesiona przez F. B. nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, a umieszczonej w zapisach art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała odrzuceniu. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.