II SA/Wr 19/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi Gminy T. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 15 listopada 2024 r. nr 1185/2024 w przedmiocie odmowy zmiany ostatecznej decyzji nakazującej wykonanie robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z przepisami oddala skargę w całości. Gmina T. (dalej: skarżąca Gmina, strona skarżąca) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: DWINB, organ odwoławczy) z dnia 15 listopada 2024 r. (Nr 1185/2024) utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. (dalej: PINB, organ I instancji) z dnia 7 października 2024 r. (Nr 527/2024), którą odmówiono zmiany ostatecznej decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r. (Nr 276/2022) uchylonej przez DWINB decyzją z dnia 12 października 2023 r. (Nr 966/2023) w części dotyczącej obowiązku wykonania zjazdu w miejscu istniejącego wcześniej zjazdu do działki [...] i [...] obręb T., o parametrach zgodnych z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie oraz w tym zakresie umarzającej postępowanie organu I instancji. Decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Organ I instancji decyzją z dnia 30 czerwca 2022 r. (Nr 276/2022) nałożył na stronę skarżącą obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych polegających na przebudowie ulic [...], [...] i [...] w T. (dz. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]) wykonanych przez skarżącą Gminę na podstawie dokonanego w dniu 19 listopada 2015 r. zgłoszenia w trybie art. 30 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, co do którego Starosta T. nie wniósł sprzeciwu wydając zaświadczenie z dnia 17 grudnia 2015 r. do stanu zgodnego z przepisami w zakresie: - spadku poprzecznego chodnika w szczególności przy zjazdach indywidualnych gdzie należy doprowadzić nawierzchnię zjazdów i chodnika poprzez ich przebudowę (jedynie na działce drogowej) do pochyleń od 1 % do 3% zgodnych z uwarunkowaniami prawnymi w tym zakresie tj. rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1·999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. 1999 Nr 43, poz. 430, dalej: r.w.t.) które winny być spełnione w pasie drogi. Miejsca w których należy wykonać ww. roboty budowlane zostały wskazane w opinii z maja 2021 r. J. C. - spadku podłużnego chodnika gdzie należy doprowadzić nawierzchnię chodnika (jedynie na działce drogowej) do pochylenia nie przekraczającego 6% zgodnego z uwarunkowaniami prawnymi w tym zakresie tj. r.w.t., które winny być spełnione w pasie drogi. Miejsca w których należy wykonać ww. roboty budowlane zostały wskazane w opinii z maja 2021 r. J. C. - spadku podłużnego na krawężnikach (końcówki przy zjazdach indywidualnych) gdzie należy doprowadzić do pochylenia nie przekraczającego 6% zgodnego z uwarunkowaniami prawnymi w tym zakresie tj. r.w.t., które winny być spełnione w pasie drogi. Miejsca w których należy wykonać ww. roboty budowlane zostały wskazane w opinii z maja 2021 r. J. C. - wystających elementów na trasie chodnika przy działce nr [...] poza powierzchnię chodnika tj. betonowa studnia teletechniczna którą należy oznakować oraz wystającego elementu betonowego na wysokości działki nr [...], przy posesji nr [...], który należy usunąć z powierzchni chodnika. Miejsca w których należy wykonać ww. roboty budowlane i ich sposób wykonania zostały wskazane w opinii z maja 2021 r. J. C. - wysokości pomiędzy spocznikami pochylni, którą należy przebudować doprowadzając do zgodności z art 45 ust. 5 pkt 1 r.w.t. Miejsca w których należy wykonać ww. roboty budowlane zostały wskazane w opinii z maja 2021 r. J. C., zaś akceptowalny sposób naprawy został przedstawiony w dokumentacji naprawczej z listopada 2021 r. M. S. - szerokości schodów na chodniku i progu o wysokości 8cm na wysokości działki nr [...], które należy doprowadzić do zgodności z r.w.t. Miejsca w których należy wykonać ww. roboty budowlane zostały wskazane w opinii z maja 2021 r. J. C., zaś akceptowalny sposób naprawy został przedstawiony w dokumentacji naprawczej z listopada 2021 r. M. S. - wykonania zjazdu w miejscu istniejącego wcześniej zjazdu do działki [...] i [...] obręb T., o parametrach zgodnych z r.w.t. Po rozpoznaniu odwołania od powyższego rozstrzygnięcia PINB, organ odwoławczy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy (decyzja DWINB z dnia 23 sierpnia 2022 r. Nr 848/2022). Skargę od decyzji DWINB wniosła strona skarżąca, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 710/22 uchylił decyzję DWINB. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy DWINB wydał decyzję z dnia 12 października 2023 r. (Nr 966/2023), którą uchylił rozstrzygnięcie PINB w części dotyczącej obowiązku wykonania zjazdu w miejscu istniejącego wcześniej zjazdu do działki [...] i [...] obręb T., o parametrach zgodnych z r.w.t. W tym też zakresie umorzono postępowanie organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 14 maja 2024 r., sygn. akt lI SA/Wr 744/23 oddalił skargę wniesioną od wskazanej decyzji DWINB. W dniu 6 września 2024 r. do PINB wpłynął wniosek skarżącej Gminy o zmianę decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r. (Nr 276/2022) na podstawie art. 155 k.p.a., w zakresie odstąpienia od nałożonych na stronę skarżącą obowiązków (uchylenia obowiązków w niej określonych). Z kolei w dniu 10 września 2024 r. do PINB wpłynęło pismo strony skarżącej wraz ze stanowiskiem inspektora nadzoru inwestorskiego. Pismem z dnia 11 września 2024 r. PINB zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zmiany w trybie art. 155 k.p.a. ostatecznej decyzji PINB w T. z dnia 30 czerwca 2022 r. (Nr 276/2022) poprzez odstąpienie od obowiązku (uchylenie obowiązku) wykonania przez inwestora robót budowlanych. W dniu 18 września 2024 r. strona skarżąca przedstawiła dodatkowe dokumenty tzn. opinię eksperta budownictwa drogowego mgr inż. J. C. Natomiast w dniu 30 września 2024 r. do PINB wpłynęło pismo E. Ć. i S. Ć. (dalej: uczestnicy postępowania), w którym nie wyrazili oni zgody na zmianę decyzji. Decyzją z dnia 7 października 2024 r. (Nr 527/2024) PINB odmówił zmiany ostatecznej decyzji z dnia 30 czerwca 2022 r. (Nr 276/2022) uchylonej przez DWINB decyzją z dnia 12 października 2023 r. (Nr 966/2023) w części dotyczącej obowiązku wykonania zjazdu w miejscu istniejącego wcześniej zjazdu do działki [...] i [...] obręb T., o parametrach zgodnych z r.w.t., w tym zakresie umarzającej postępowanie organu I instancji. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła skarżąca Gmina, natomiast DWINB decyzją opisaną na wstępie utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że mając na uwadze zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia oraz przedmiot postępowania, jak również art. 28 k.p.a. statusu strony nie utracili uczestnicy postępowania, pomimo, że na skutek decyzji DWINB z dnia 12 października 2023 r. (Nr 966/2023) organu uchylono obowiązek związany bezpośrednio z ich działką i zjazdem na tą działkę, mającym być częścią inwestycji, której dotyczyło postępowanie PINB (wykonanych robót budowlanych polegających na przebudowie ulic [...], [...] i [...] w T. dz. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]). Jak podkreślono w dalszym ciągu mają oni interes prawny w zakresie wydanej decyzji PINB, która z uwagi na toczące się w instancji postępowanie i zapadłe rozstrzygnięcie, jest częścią całego postępowania i ww. sprawy administracyjnej. Co więcej jedyną sporną kwestią w sprawie była konieczność wykonania zjazdu na działkę uczestników postępowania przez skarżącą Gminę, w związku z powyższym przedmiot postępowania pomimo zmiany niektórych okoliczności faktycznych i prawnych w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego pozostał taki sam, a przez to niezasadnym byłoby zmienianie kręgu stron postępowania. W ocenie DWINB wobec sprzeciwu uczestników postępowania decyzja PINB z dnia 30 czerwca 2022 r. nie mogła zostać uchylona. Niezależnie wskazano, że w sprawie nie mogło znaleźć zastosowania rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. - w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych (wejście w życie w dniu 21 września 2022 r.), które zastąpiło dotychczasowe przepisy r.w.t. Zdaniem DWINB przyjęcie tych przepisów, jako podstawy do zmiany decyzji poprzez jej uchylenie zmierzałoby do oceny okoliczności faktycznych na gruncie przepisów prawa nie obowiązujących w dniu wydania decyzji, jednocześnie powodując konieczność ponownego rozpoznania sprawy poprzez ocenę tych przepisów i okoliczności wynikających z możliwości ich zastosowania lub braku takiej możliwości. W zakresie słusznego interesu publicznego i słusznego strony w uchyleniu decyzji PINB wskazano, że w ocenie DWINB nie wystąpił. Odwołano się przy tym do wniosku skarżącej Gminy, zgodnie z którym w słusznym interesie publicznym i strony miałoby być odstąpienie od jakichkolwiek obowiązków. Jak wskazał organ odwoławczy jest to jednak subiektywna opinia wnioskodawcy, a tak postrzegany interes publiczny i strony nie byłby zgodny z prawem obowiązującym w dacie wydania decyzji przez PINB, czy też zasadami współżycia społecznego, biorąc pod uwagę, że sprowadzałoby się to do możliwości wzruszania każdej decyzji administracyjnej niezależnie od czasu, w którym ona zapadła, w związku z uchwaleniem nowych przepisów, które względnie mogą być bardziej obiektywne dla zobowiązanego, co przeczyłoby zasadzie trwałości decyzji administracyjnych, jak i pewności prawa. Jednocześnie w interesie publicznym jest istnienie w przestrzeni publicznej inwestycji, obiektów budowlanych wykonanych zgodnie z przepisami obowiązującego prawa obowiązującego w momencie wydawania decyzji rozstrzygającej konkretną sprawę. W skardze na powyższą decyzję DWINB zarzucono naruszenie: I. art. 155 k.p.a. w związku z art. 52 i art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r. poz. 725 ze zm., dalej: p.b.) poprzez: a. błędne przyjęcie, że uczestnicy postępowania posiadają przymiot strony w postępowaniu o zmianę ostatecznej decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r.; b. błędne przyjęcie, że jest wymagana zgoda uczestników postępowania na zmianę decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r. w sytuacji, gdy przedmiotowa decyzja nie dotyczy ich praw i obowiązków; c. błędne przyjęcie, że konieczne jest zachowanie tożsamości podmiotowej sprawy zakończonej ostateczną decyzją i sprawy zmierzającej do zmiany tej decyzji; d. błędne przyjęcie, że wprowadzenie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych (Dz.U. z 2022 r., poz. 1518, dalej: r.w.t. z 2022 r.), które zastąpiło r.w.t. uniemożliwia zmianę decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r. w trybie art. 155 k.p.a.; e. brak rozważenia interesu społecznego lub słusznego interesu strony przy wydaniu zaskarżonej decyzji; II. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy decyzji PINB w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie przez DWINB wskazanej decyzji PINB i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zmianę decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r. zgodnie z wnioskiem strony skarżącej z dnia 6 września 2024 r. W rezultacie wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji PINB. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że w sprawie zostały spełnione wszystkie określone w art. 155 k.p.a. przesłanki. Organy błędnie przyjęły, że uczestnicy postępowania posiadają przymiot strony w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 155 k.p.a. Jak wskazano na skutek decyzji DWINB z dnia 12 października 2023 r. (Nr 966/2023) uchylono obowiązek związany z ich działką nr [...] i nr [...] i zjazdem na tę działkę. Jak podkreślono w przypadku wniosku o zmianę decyzji, rozpatrywanego na podstawie przepisu art. 155 k.p.a., wszczynane jest nowe postępowanie administracyjne, wobec czego obowiązkiem organu jest ponowne ustalenie kręgu stron tego postępowania i zapewnienie im realizacji uprawnień. Brak zgody uczestników postępowania na zmianę decyzji PINB był i jest bez znaczenia dla sprawy prowadzonej w trybie art. 155 k.p.a. Zdaniem autora skargi dla zastosowania regulacji art. 155 k.p.a. nie będzie miała również znaczenia zmiana przepisów, na którą powołał się organ odwoławczy. Jak wskazano wbrew stanowisku DWINB, przyjęcie nowych przepisów, jako podstawy do zmiany decyzji nie powoduje konieczności ponownego rozpoznania sprawy poprzez ocenę tych przepisów i okoliczności wynikających z możliwości ich zastosowania lub braku takiej możliwości do określonego stanu faktycznego. Podkreślono przy tym, że inwestycja drogowa w świetle obowiązujących obecnie regulacji prawnych jest zgodna z przepisami prawa, a tym samym możliwe jest wydanie innego rozstrzygnięcia niż określonego decyzją PINB, której zmiany domaga się skarżąca Gmina. W zakresie interesu społecznego i słusznego interesu strony mających przemawiać za zmianą decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r. wskazano, że strona skarżąca nie przedstawia subiektywnej oceny o słuszności swoich potrzeb, lecz opiera swoje stanowisko na obiektywnych ocenach opartych m.in. na opiniach profesjonalnych podmiotów (opinii projektanta M. S. z dnia 4 września 2024 r. oraz opinii J. C. (z września 2024 r.) oraz ma na względzie opinie mieszkańców korzystających z tej drogi na co dzień. Za zmianą decyzji PINB przemawiają również względy ekonomiczne, co zupełnie nie zostało uwzględnione przez DWINB. Wymaganie od inwestora wyłożenia środków finansowych na wykonanie robót budowlanych, które nie będą służyć przywróceniu stanu zgodnego z prawem, albowiem obecny stan infrastruktury drogowej jest zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, narusza słuszny interes strony i jest całkowicie nieracjonalne. W odpowiedzi na skargę DWINB podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Przy czym w myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), rozstrzygając w granicach danej sprawy sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną jednakże powyższe regulacje nie pozwalają sądowi na stosowanie przy orzekaniu zasad współżycia społecznego lub zasad słuszności. Uchylenie decyzji lub postanowienia, względnie stwierdzenie ich nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania lub prawa materialnego, odpowiednio mogących mieć lub mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Wskazać jeszcze należy, że decyzja organu I instancji wydana została na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej: k.p.a.). Zgodnie z nim decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Przyjdzie również zauważyć, że istotnie w opinii mgr inż. J. C. z września 2024 r. zawarto wniosek, zgodnie z którym w sprawie spełnione zostały przesłanki do zastosowania regulacji wynikających z § 2 ust. 3 r.w.t. z 2022 r. Jednocześnie w ocenie strony skarżącej inwestycja drogowa w świetle obowiązujących obecnie regulacji prawnych (t. j. r.w.t. z 2022 r.) jest zgodna z przepisami prawa, a tym samym możliwe jest wydanie rozstrzygnięcia zgodnego z wnioskiem o zmianę decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r. Sąd wskazuje w tym miejscu, że prawna możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 155 k.p.a. jest jednak uwarunkowana prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt II OSK 405/05, publ. CBOSA), zasadność zastosowania art. 155 k.p.a. w sprawie należy zawsze rozważać w świetle przepisów prawa materialnego obowiązujących w okresie wydawania ostatecznych decyzji administracyjnych. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że organy nie mogły orzekać na podstawie r.w.t. z 2022 r., które zastąpiło r.w.t., ale nie obowiązywało w dacie wydania decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r. (Nr 276/2022). W rezultacie skarga we wskazanym zakresie nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Przechodząc zatem do kwestii podnoszonego w skardze braku interesu prawnego po stronie uczestników postępowania wyjaśnić należy, że zastosowanie art. 155 k.p.a. możliwe jest pod warunkiem zachowania nie tylko tożsamości przedmiotowej, o której już była mowa, ale i tożsamości podmiotowej. Tożsamość podmiotowa będzie zachodziła natomiast wtedy, gdy sprawa będzie dotyczyła tych samych stron, co poprzednio (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2015 r., s. 771). Decyzja wydawana w trybie art. 155 k.p.a. dotyczy interesu prawnego wszystkich stron postępowania mających przymiot strony postępowania, w którym została wydana decyzja podlegająca zmianie. Oznacza to konieczność uzyskania zgody wszystkich osób (podmiotów) uczestniczących w postępowaniu dotyczącym danej sprawy. Zgoda taka musi być wyrażona jednoznacznie przed wydaniem w trybie tego przepisu decyzji zmieniającej - nie może być dorozumiana bądź domniemana. Brak takiej zgody przed wydaniem w trybie art. 155 k.p.a. decyzji zmieniającej decyzję ostateczną czyni taką decyzję dotkniętą wadą rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Ustalenie, iż przynajmniej jedna ze stron postępowania nie wyraża zgody na wnioskowaną zmianę decyzji, co do zasady bezprzedmiotowym czyni badanie istnienia dalszych przesłanek dopuszczalności zmiany decyzji określonych w art. 155 k.p.a. Jak już zatem wskazano organ przed wydaniem decyzji o zmianie lub uchyleniu decyzji w trybie art. 155 k.p.a. jest zobowiązany do uzyskania zgody wszystkich stron. Należy mieć na uwadze, że celem tego obowiązku jest nie tylko ochrona stron, których sytuacja prawna uległaby pogorszeniu w wyniku zmiany lub uchylenia decyzji, ale że w ten sposób chronione są oczekiwania wszystkich stron co do trwałości sposobu ukształtowania treści stosunku prawnego, którego dotyczy decyzja. Przy czym chodzi tylko o strony postępowania, w którym wydano decyzję podlegającą zmianie. W ramach tego postępowania nie bada się ponownie interesu prawnego dotychczasowych stron postępowania w oparciu o art. 28 k.p.a. (zob. np. wyrok NSA z dnia 21 października 2021 r., sygn. akt II OSK 3275/18, publ. CBOSA). W okolicznościach sprawy zgromadzony materiał potwierdza, że działki uczestników postępowania (dz. nr [...] oraz [...]) bezpośrednio sąsiadują z ulicą [...], a więc jednej z dróg objętej przebudową, których to dotyczył nakaz doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami – wynikający z decyzji PINB objętej wnioskiem o zmianę. Nie jest również w żaden sposób kwestionowane, że uczestnikom postępowania przysługiwał przymiot strony postępowania zakończonej wydaniem decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r. (Nr 276/2022). Niewyrażenie zgody przez uczestników postępowania na zmianę decyzji determinował brak możliwości zmiany decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r., co zasadnie stwierdziły organy. Jednocześnie w ocenie Sądu trafne jest stanowisko organu dotyczące oceny przesłanki interesu społecznego. Zawarta w art. 155 k.p.a. przesłanka interesu społecznego lub słusznego interesu strony powinna podlegać ocenie według wynikającej z art. 7 k.p.a. zasady uwzględnienia z urzędu interesu społecznego lub słusznego interesu strony. Oznacza to, że organ uprawniony przez przepisy prawa do rozstrzygnięcia sprawy powinien ją załatwić zgodnie ze słusznym interesem strony, jeżeli nie stoi on w sprzeczności z przepisami prawa i nie pozostaje w sprzeczności z interesem społecznym. Rozpoznając sprawę niniejszą z wniosku strony skarżącej, organy administracji trafnie uznały, że właśnie w interesie publicznym jest istnienie w przestrzeni publicznej inwestycji zrealizowanej zgodnie z przepisami prawa obowiązującego w momencie wydawania decyzji rozstrzygającej konkretną sprawę. W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organów o odmowie uchylenia decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2022 r., bowiem przychylając się do wniosku skarżącej Gminy organ działałby wbrew obowiązującym w dacie wydawania decyzji objętej wnioskiem o zmianę przepisom r.w.t. W świetle powyższych uwag zaprezentowanej oceny nie mogły również zmienić powoływane przez stronę skarżącą argumenty odnoszące się do aspektów finansowych mających przemawiać za wystąpieniem słusznego interesu strony. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.