II SA/Wr 191/05

Syg. akt II SA/Wr 191/05 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 5 stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zagłoszenia zanieczyszczenia przez inny podmiot ziemi w obrębie działki gruntu nr [...] położonej w J. G. przy ul. S. postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. A S. A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 5 stycznia 2005 r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. G. z dnia 7 października 2004 r. o odrzuceniu zagłoszenia zanieczyszczenia przez inny podmiot ziemi w obrębie działki gruntu nr [...] położonej w J. G. przy ul. S. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wniosło o jej oddalenie. Pismem z dnia 1 sierpnia 2006 r. strona skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie, wskazując, iż pomiędzy zagłoszeniem zanieczyszczenia powierzchni nieruchomości położonej w J. G. przy ul. S. [...] z dnia 30 czerwca 2004 r. a dniem dzisiejszym nastąpiła gruntowna przebudowa stacji paliw łącznie z wymianą zbiorników i montażem monitoringu piezometrycznego, a stan środowiska gruntowo-wodnego w chwili obecnej jest czysty i nie wykazuje zanieczyszczeń ropopochodnych. Stąd żądanie wpisania niniejszej działki do ewidencji gruntów zanieczyszczonych, w ocenie strony skarżącej, staje się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Czynność procesowa skarżącego nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.