II SA/Wr 191/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B.M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 191/13 w przedmiocie odrzucenia skargi B. M. i D. M.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 191/13 postanawia: I. odrzucić zażalenie; II. zwrócić skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od zażalenia. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 191/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B.M. i D.M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 191/13. Przyczyną odrzucenia tej skargi było jej sporządzenie przez nieprofesjonalnego pełnomocnika. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącym w dniu 17 lutego 2014r. wraz z pouczeniem o możliwości jego zakwestionowania w drodze zażalenia sporządzonego przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Pismem nadanym w dniu 24 lutego 2014 r., skarżąca B.M.wniosła do tutejszego Sądu - sporządzone osobiście - zażalenie na postanowienie z dnia 27 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Przepis art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stanowi, że w przypadkach nieuregulowanych przepisami działu regulującego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, do postępowania w tych sprawach stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W myśl zaś art. 175 § 2 p.p.s.a. zażalenie może sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem ponadto prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem powodującym odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2004 r., sygn. OZ 474/04, niepubl.). Stosownie bowiem do treści art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, pomimo stosownego w tym zakresie pouczenia, skarżąca osobiście sporządziła i wniosła do tutejszego Sądu zażalenie na postanowienie Sądu odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wydanego w niniejszej sprawie postanowienia z dnia 12 kwietnia 2013 r. Zażalenie podlegało zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne, albowiem zostało sporządzone osobiście przez skarżącą nie będącą jednym z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 285l, orzekł jak sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.