II SA/Wr 1919/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA - Halina Kremis Asesor WSA - Alicja Palus Sędzia WSA - Anna Siedlecka/sprawozdawca / Protokolant - Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi H.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezzasadności zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji postanawia: odrzucić skargę Sygn. akt II SA/Wr 1919/02 1 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...], wydanym na podstawie art. 37 k.p.a. , po rozpatrzeniu zażalenia H.P., stwierdziło że zażalenie nie jest uzasadnione. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że skarżąca H. P. wraz z J. L. złożyła wniosek do Burmistrza Miasta i Gminy w L. o wyrażenie zgody na wycięcie drzewa (jesion) na posesji przy ul. K. nr [...] w L.. Burmistrz zażądał od wnioskodawców, w trybie art. 64 § 2 k.p.a. w związku z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. Nr 49, poz. 196 ze zm.), aby wniosek został podpisany przez pozostałych współużytkowników wieczystych nieruchomości wspólnej w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpatrzenia. W zakreślonym terminie wniosek nie został uzupełniony, zatem zaistniały podstawy do pozostawienia go bez rozpoznania, gdyż usunięcie drzewa rosnącego na terenie należącym do wspólnoty mieszkaniowej jako czynność mogąca wywołać trwałe zmiany w nieruchomości wspólnej stanowi czynność przekraczającą zwykły zarząd, do której niezbędna jest zgoda wspólnoty. W przypadku braku jednomyślności współwłaścicieli w powyższej kwestii, współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli. Zatem niezłożeni wniosku przez wszystkie uprawnione osoby, zdaniem Kolegium, nie wszczyna postępowania administracyjnego a w konsekwencji nie można stawiać zarzutu bezczynności organu administracji publicznej. H. P. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której domaga się uchylenia powyższego postanowienia. Wywodzi, że wniosek dotyczył wydania decyzji zezwalającej na wycięcie drzewa, w tej sprawie nie zapadło żadne rozstrzygnięcie, a zatem zażalenie było uzasadnione i organ odwoławczy zobowiązany był do wyznaczenia burmistrzowi dodatkowego terminu do załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wniosło o jej oddalenie, argumentując swoje stanowisko jak w zaskarżonym postanowieniu. Sygn. akt IISA/Wr 1919/02 2 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje : Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotowa skarga nie należy do żadnej z wymienionych wyżej kategorii spraw podlegających rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, albowiem na postanowienie organu administracji wydane na podstawie art. 37 k.p.a. stwierdzające, że zażalenie nie jest uzasadnione, nie służy zażalenie. Postanowienie to nie rozstrzyga też sprawy co do istoty, ani nie jest postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne. W konsekwencji przyjąć należy, że skarga na takie postanowienie jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), podlega odrzuceniu.