II SA/Wr 1925/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis, Sędziowie NSA Julia Szczygielska, Andrzej Jurkiewicz /sprawozdawca/, Protokolant Katarzyna Grott, po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi K. i A. B. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Decyzją z dnia [...]Nr [...], wydaną na postawie art. 51 ust. 1 pkt 2. art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1. art. 81 ust. 4, art. 81c ust. 1 pkt 1, art. 83 ust. 1, art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. nakazał K. i A. B. wykonanie w terminie do dnia [...], następujących czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...]z dnia [...]przez Starostę Ś. i uzyskanie pozwolenia na wznowienie robót: 1. rozebrać część dachu, ściany nadziemia i fundamenty wykonanej rozbudowy budynku mieszkalnego od strony posesji nr [...] przy ul. M. S.-C., tak aby odległość pomiędzy ścianą wykonanej rozbudowy a granicą z działką nr [...] wynosiła w najwęższym miejscu 1,50 m, 2. złożyć w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Ś. informacje o wykonaniu w/w obowiązków. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli K. i A. B. zarzucając jej istotne naruszenie ich interesu oraz twierdząc, iż posiada ona istotne wady formalne. Odwołujący się podnieśli nadto, iż w dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. nie przeprowadził oględzin przedmiotowej budowy, gdyż w tym czasie na ich nieruchomości nie prowadzono żadnych prac budowlanych a zgoda na rozbudowę została im udzielona przez Starostę Powiatowego w Ś. dopiero w dniu [...]. Zgoda na rozbudowę udzielona przez J. L. określała odległość od granicy z jej posesją na 0,50 m w najwęższym miejscu, na zaś dokument znajdujący się w organie jest wątpliwej jakości falsyfikatem. Małżonkowie B. wskazali również, iż działając w dobrej wierze opierali się na zgodzie sąsiadki udzielonej im bez przymusu w jej mieszkaniu, natomiast gdyby takiej zgody nie było lub miała być wyrażona na odległość mniejszą niż planowana, to w ogóle nie zaczynaliby jakichkolwiek prac. Rozebranie i zwężenie rozbudowy budynku będzie, jak twierdzą odwołujący się, niezgodne z uzyskanym przez nich pozwoleniem na budowę, projektem budowlanym, a także z potrzebami mieszkaniowymi. Postanowieniem z dnia [...]D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wydanym na podstawie art. 134 kpa Nr [...]stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania gdyż jak zauważono decyzję organu I instancji doręczono odwołującym się w dniu [...]zaś odwołanie złożono w Inspektoracie [...]. Skoro nie zachowano terminu 14-dniowego do wniesienia odwołania, o którym prawidłowo pouczono strony to należało wydać postanowienie w trybie art. 134 kpa a tym samym odwołanie pozostawiono bez odwołania. Skargę na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli K. i A. B. podnosząc argumentację zawartą w odwołaniu do decyzji organu I instancji. Nadto skarżący wskazali, iż odwołanie od tej decyzji złożyli jeden dzień po terminie z uwagi na pobyt żony w szpitalu w czasie, gdy otrzymali decyzję. Natomiast szok spowodowany czekającą operacją K. B. oraz stanowiskiem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. jest przyczyną, iż skarżący pomylił datę otrzymania decyzji. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm./ sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd też stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej dokonując tego poprzez kontrolę legalności zaskarżonych decyzji administracyjnych bądź postanowień przy uwzględnieniu stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji bądź postanowienia na podstawie materiału dowodowego zebranego do chwili ich wydania. Przedmiotem oceny Sądu w tej sprawie jest postanowienie organu odwoławczego podjęte w trybie art. 134 kpa o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie od decyzji administracyjnej organu I instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia stronie. Odwołanie wniesione przez stronę z uchybieniem powyższego terminu oznacza, że czynność jego wniesienia jest bezskuteczna, zaś organ odwoławczy obowiązany jest – po myśli art. 134 kpa – stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z ostatnio powołanego przepisu wynika także, iż postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest postanowieniem ostatecznym, kończącym postępowanie administracyjne, a dopuszczona przepisem art. 3 § 2 pkt 2 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola sądowa tego rozstrzygnięcia sprowadza się wyłącznie do kontroli jego zgodności z prawem, a więc w szczególności zgodności ze stanem rzeczywistym przesłanek faktycznych leżących u jego podstaw. Przesłankę wydanego w trybie art. 134 kpa postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania stanowi ustalenie nie tylko faktu złożenia odwołania po upływie okresu 14 dni od daty doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi decyzji administracyjnej, ale również ustalenie faktu braku prośby o przywrócenie uchybionego terminu bądź wydania postanowienia odmawiającego przywrócenia tego terminu. Oznacza to, że w razie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu oraz prośby o jego przywrócenie, postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy wydać może dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu wniesionej przez stronę prośby o przywrócenie terminu. Ewentualne postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania wyłącza bowiem dopuszczalność wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu, a zatem wydanie takiego postanowienia przed rozpatrzeniem prośby strony byłoby niezgodne z prawem. W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje to, że złożenie przez skarżących odwołania nastąpiło z jednodniowym opóźnieniem czemu sami nie przeczą a więc po upływie 14-dniowego terminu przewidzianego do jego wniesienia. Natomiast w tej sprawie skarżący przed wydaniem zaskarżonego postanowienia nie złożyli prośby o przywrócenie uchybionego terminu. Natomiast wniosek taki składają dopiero w skardze do Sądu administracyjnego, lecz jest on nieskuteczny, bowiem tut. Sąd nie jest uprawniony do rozpatrywania takich wniosków. Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, iż skargę należało oddalić a uczyniono to na podstawie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.