II SA/Wr 197/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-04-02

Skład orzekający: Alicja Palus

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych, od którego przysługuje zażalenie do organu drugiej instancji, jest dopuszczalna do rozpoznania przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu pierwszej instancji, od którego przysługuje zażalenie do organu drugiej instancji, jest niedopuszczalna do rozpoznania przez sąd administracyjny. Sąd administracyjny może rozpoznać skargę wyłącznie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co oznacza, że przedmiotem zaskarżenia może być jedynie orzeczenie organu drugiej instancji.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych. Skarga została złożona za pośrednictwem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P.G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. M. P. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisów z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z przywołanego przepisu wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne przedmiotem zaskarżenia do Sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji (poza przypadkami określonymi w art. 127 § 3 KPA, w których zachodzi tożsamość właściwego organu). Ustawa nie zawiera natomiast przepisu, który uprawniałby do wniesienia skargi na orzeczenie wydane przez organ I instancji Przepis art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuuje zatem zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organów odwoławczych, a nadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na orzeczenie wydane w sprawie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Odnosząc powyższe do realiów rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych stanowiło w sprawie orzeczenie podjęte przez organ I instancji i przysługiwało od niego zażalenie do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., a nie skarga do Sądu administracyjnego. W zaistniałym stanie rzeczy należy uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna i jako taka podlegała w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu. Mając zatem na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło