II SA/Wr 197/16
PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-05-09
Skład orzekający: Halina Kremis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynność organu administracji publicznej polegająca na prowadzeniu postępowania dowodowego, w tym uzyskaniu opinii biegłego, w sytuacji gdy strona skarżąca uważa, że materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?Ratio decidendi
Czynność organu administracji publicznej polegająca na prowadzeniu postępowania dowodowego, w tym na uzyskaniu opinii biegłego, nie podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, ponieważ nie jest to czynność kształtująca ani potwierdzająca uprawnienia lub obowiązki wynikające z prawa materialnego. Sposób prowadzenia postępowania dowodowego może być kwestionowany jedynie w skardze na akt kończący postępowanie.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na czynność Wojewody D. polegającą na prowadzeniu postępowania dowodowego w sprawie ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości. Skarżący zarzucili, że organ prowadzi postępowanie dowodowe w sposób nieprawidłowy, dążąc do uzyskania opinii biegłego mimo posiadania dwóch operatów szacunkowych, co prowadzi do "zapętlenia postępowania". Organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.J. i W.J. na czynność Wojewody D. w przedmiocie prowadzenia postępowania dowodowego postanawia odrzucić skargę.
E.J. i W.J., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na czynność Wojewody D. polegającą na prowadzeniu postępowania dowodowego, pomimo zgromadzenia materiału dowodowego umożliwiającego wydanie decyzji administracyjnej w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości skarżących pod budowę drogi ekspresowej.
Z uzasadnienia skargi wynika, iż strona skarżąca kwestionuje prawidłowość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Wojewodę D.. W jej ocenie sposób procedowania ukierunkowany na uzyskanie opinii biegłego rzeczoznawcy, pomimo złożonych przez skarżącego dwóch operatów szacunkowych, uniemożliwia w zasadzie wydanie decyzji i prowadzi do "zapętlenia postępowania dowodowego", w którym dowody tracą swoją aktualność.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niepodlegającej właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Przepis z art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto zgodnie z art. 4 powyższej ustawy Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Mając zatem na względzie powyższe zważyć należy, iż nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kognicji tegoż Sądu nie podlegają m.in. skargi na podejmowane przez organ w toku postępowania odwoławczego czynności procesowe ukierunkowane na zebranie materiału dowodowego w sprawie. Sposób procedowania może być bowiem kwestionowany przy wnoszeniu skargi na akt kończący postępowanie, który podlega kontroli przez sąd administracyjny.
Zdaniem Sądu zaskarżona w niniejszej sprawie czynność Wojewody D. polegająca na prowadzeniu postępowania dowodowego pomimo zgromadzenia materiału dowodowego umożliwiającego wydanie decyzji administracyjnej w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości nie dotyczy żadnej z kategorii spraw określonych w art. 3 p.p.s.a. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie jest w szczególności czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów praw, gdyż nie kształtuje ona, ani nie potwierdza uprawnień i obowiązków skarżących wynikających z prawa materialnego. Tymczasem zakres objętych kontrolą sądu administracyjnego czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. obejmuje uprawnienia lub obowiązki wynikające z materialnego prawa administracyjnego, które nie są podejmowane w toku postępowania zmierzającego do wydania wiążącego rozstrzygnięcia w sferze uprawnień lub obowiązków określonego podmiotu.
Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło