II SA/Wr 197/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Państwowego [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 5 stycznia 2024 r. nr SKO.OŚ/41/50/23 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 lutego 2024 r. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, reprezentowane przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, działając przez pełnomocnika, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 5 stycznia 2024 r., nr SKO.OŚ/41/50/23, w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 2024 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł, oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, względnie uwierzytelnionych fotokopii lub uwierzytelnionych wydruków poczty elektronicznej oraz złożenie pełnomocnictwa z dnia 11 marca 2023 r., znak [...] lub jego uwierzytelnionego odpisu, o którym mowa w nadesłanym pełnomocnictwie z dnia 3 lipca 2023 r. – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania została doręczona (zgodnie ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru – k. 16-17 akt sądowych) w dniu 25 marca 2024 r., jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane. Pismem z dnia 29 marca 2024 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa skargę będącą przedmiotem niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, przyjął, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". W niniejszej sprawie, strona skarżąca została wezwana do usunięcia wskazanych wyżej braków formalnych. Jak już wspomniano, wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 25 marca 2024 r. Ostatnim dniem 7-dniowego terminu był zatem 1 kwietnia 2024 r. Jeżeli jednak ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W związku z tym, iż ostatni dzień terminu przypadł na dzień ustawowo wolny od pracy, termin do wykonania czynności wskazanych w wezwaniach zakończył się z upływem dnia następnego, tj. 2 kwietnia 2024 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie wykonała ww. czynności, pomimo stosownych wezwań i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania czynności. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że strona skarżąca została także wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązała. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro nie uiszczono wpisu od skargi, to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej, zawartego w piśmie z 29 marca 2024 r. o cofnięciu skargi, Sąd wyjaśnia, że wobec nieuzupełnienia wyżej opisanych braków formalnych w wyznaczonym terminie, zaistnienie przesłanki do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności skutecznego cofnięcia skargi (art. 60 p.p.s.a.). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Oznacza to, że strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona skutecznie postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12, dostępne w CBOSA). W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.