II SA/Wr 1975/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk Sędzia NSA - Anna Moskała Asesor WSA - Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Protokolant - Halina Rosłan po rozpoznaniu w dniu 17 września czerwca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. Ś. z dnia [...] nr [...]; II. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 10 zł (słownie : dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. 1 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. po rozpatrzeniu zażalenia J. P. z dnia [...] na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. Ś. z dnia [...] Nr [...] o nieuwzględnieniu zgłaszanych przez stronę zarzutów w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej, działając na podstawie art. 138 § 1 Kpa w związku z art. 144 Kpa oraz art. 18 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( tekst jednolity Dz .U. Nr 36 poz. 161 z 1991 r. z późniejszymi zmianami) - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ drugiej instancji przytoczył, iż postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte przez organ I instancji w związku z niewykonaniem przez stronę obowiązku sanitarnego nałożonego decyzją z dnia [...] Nr [...], zgodnie z którym strona zobowiązana była do zapewnienia w terminie do 30.11.2001 r. wystarczającej ilości bieżącej wody zimnej i ciepłej zdatnej do picia i na potrzeby gospodarcze w prowadzonym kiosku spożywczo-przemysłowym w R. W. (pkt 1 w/w decyzji). Na wniosek strony organ I instancji decyzją z dnia 14.12.2001 r. o powyższym numerze przedłużył termin wykonania powyższego obowiązku do dnia 28.02.2002 r. Strona wniosła do organu II instancji odwołanie od w/w decyzji przy czym nie kwestionując zasadności nałożonego obowiązku zgłosiła wyłącznie zarzuty formalne, które w ocenie organu II instancji nie miały wpływu na rozstrzygnięcie merytoryczne, wobec czego decyzje te utrzymano w mocy, a jako decyzje ostateczne skutkują tym, iż strona zobowiązana była do wykonania obowiązków sanitarnych nimi nałożonych. Jednakże przeprowadzona przez organ I instancji w dniu 13.03.2002 r. rekontrola do wyżej wymienionych decyzji (protokół nr [...]) stwierdziła, iż nałożony obowiązek nie został wykonany. W związku z powyższym w dniu 21.05.2002 r. zostało wystosowane upomnienie, a następnie wobec niewykonania obowiązku wydano postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia i wystawiono tytuł wykonawczy. Odnośnie zgłoszonych przez stronę zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, tzn. iż tytuł wykonawczy wystawiony w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym wydany został z rażącym naruszeniem obowiązującego porządku prawnego i pomimo nieistnienia obowiązku, w tytule tym nie określono egzekwowanego obowiązku, tytuł nie spełnia wymogów określonych w art. 27 obowiązującej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - organ II instancji ocenił je jako bezzasadne, gdyż jego zdaniem w świetle stanu faktycznego sprawy istnienie nałożonego obowiązku jest bezsporne. Obowiązek ten prawidłowo określony został również w tytule wykonawczym, a sam tytuł spełnia wymogi ustalone w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego Sygn. akt 3 II SA/Wr 1975/02 2 we Wrocławiu - J. P. zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 37 § 2 art. 104 §1, art. 123 §1 K.p.a, art. 37 ustawy z dnia 14.03.1985 r. o Inspekcji Sanitarnej, art. 3, art. 27, art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na poparcie skargi skarżąca podniosła , że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] ([...]) nałożył na skarżącą m.in., obowiązek zapewnienia wystarczającej ilości bieżącej wody zimnej i ciepłej zdatnej do picia i na potrzeby gospodarcze w kiosku. Od tak wydanej decyzji skarżąca, na podstawie art. 111 Kpa, wniosła żądanie uzupełnienia decyzji, a następnie skargę na bezczynność . D. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w piśmie z dnia [...] (znak: [...]) stwierdził, że analiza dokumentacji prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. Ś. postępowania administracyjnego w sprawach będących przedmiotem skargi wskazuje, iż postępowania te prowadzone były z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego , gdyż strona skarżąca nie została zawiadomiona o wszczęciu postępowania administracyjnego, wniosek strony datowany na [...] złożony w Powiatowej Stacji Sanitamo-Epidemiologicznej w L. Ś. w dniu [...] o uzupełnienie decyzji nie został rozpatrzony, a Powiatowy Inspektor Sanitarny przedłużył jedynie decyzją z dnia [...] termin wykonania obowiązku określonego w punkcie 1 zaleceń w/w decyzji do [...]. Skarżąca zarzuciła następnie , iż nie odpowiada prawdzie stwierdzenie organu drugiej instancji jakoby skarżąca złożyła wniosek o przedłużenie terminu wykonania obowiązku wynikającego z w/w decyzji, w jej przekonaniu doszło w tej materii do - cyt. "manipulacji faktami" , wobec czego prowadzenie egzekucji jest niezgodne z prawem. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wobec powyższego niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako rzeczowo i miejscowo właściwy. Po myśli art. 3 § 1 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą przy czym jak wynika z brzmienia art. 134 § 1 tej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej Sygn. akt 3 II SA/Wr 1975/02 3 sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną postawą prawną. W ocenie Sądu skarga jest zasadna. W niniejszej sprawie opisane wyżej postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte na mocy tytułu wykonawczego z dnia [...] Nr [...] wskutek braku wykonania przez stronę skarżącą obowiązku sanitarnego w postaci zapewnienia doprowadzenia do kiosku spożywczo-przemysłowego bieżącej wody zdatnej do picia i na potrzeby gospodarcze -nałożonego w pkt 1 decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. Ś. z dnia [...] Nr [...], zmienionej następnie w części dotyczącej ustalenia terminu wykonania tego obowiązku decyzją wymienionego organu z dnia [...] o tym samym numerze. Wskazaną decyzją z dnia [...] uprzednio wyznaczony termin [...] przedłużono do dnia [...] - działając na podstawie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. Nr 98 z 2000r. poz. 1071 z późn. zm.), przy czym w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę skarżącą odwołania od tej decyzji została ona utrzymana w mocy przez organ drugiej instancji, tj. D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w dniu [...] decyzją Nr [...]. Obie decyzje zostały wydane jednak z rażącym naruszeniem prawa, bowiem orzekające organy podstawę prawną wydanych decyzji oparły na normie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdy tryb objęty tą regulacją prawną przewidziany jest wyłącznie dla decyzji ostatecznych , czyli takich , od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji ( art. 16 § 1 Kpa). W omawianej sprawie, zobowiązująca stronę skarżącą do usunięcia uchybień sanitarnych - w terminie do dnia 30 listopada 2001r. - decyzja organu pierwszej instancji z [...] o numerze [...] nie była jeszcze ostateczna w dacie podjęcia przez tenże organ na mocy art. 155 Kpa decyzji zmieniającej ją w części dotyczącej określenia terminu - wskutek wniesionego w dniu 4 grudnia 2001 r. odwołania, nazwanego przez stronę skarżącą " żądaniem uzupełnienia decyzji". Odwołanie to zostało rozpatrzone przez organ drugiej instancji dopiero [...] decyzją nr [...]. Orzeczenie w trybie art. 155 Kpa o zmianie decyzji nieostatecznej podlega kwalifikacji jako rażące naruszenie tego przepisu skutkując stwierdzeniem nieważności tak podjętej decyzji na mocy art. 156 § 1 pkt 2 Kpa , o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł stwierdzając w sprawie o sygnaturze akt 3 II SA/Wr 601/02 wyrokiem z dnia 17 września 2004 r. nieważność decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] oraz decyzji organu drugiej instancji z dnia [...] w przedmiocie przedłużenia do dnia 28 lutego 2002 r. terminu wykonania obowiązku doprowadzenia wody do kiosku. Wyrokiem zaś w sprawie o sygnaturze akt 3 II SA/Wr 600/02 z dnia 17 września 2004 r. uchylił decyzję organu drugiej Sygn. akt 3 II SA/Wr 1975/02 4 instancji Nr [...] z dnia [...] podjętą w ramach postępowania odwoławczego od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. Ś. z dnia [...]. W tym stanie rzeczy , w świetle obarczonych wadą rażącego naruszenia prawa wymienionych rozstrzygnięć organów Inspekcji Sanitarnej , wskutek czego zostały one wyeliminowane z obrotu prawnego na mocy powołanego wyżej wyroku sygn. 3 II SA/Wr 601/02 - należy uznać , że prowadzenie postępowania egzekucyjnego jest niedopuszczalne, jako że odpadła podstawa prowadzenia egzekucji ( art. 7 § 3 w związku z art. 33 pkt 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; j.t. Dz. U. Nr 110 z 2002 r. poz. 968 z późn. zm.). Z tych względów zaskarżone postanowienie wraz poprzedzającym je postanowieniem organu pierwszej instancji uchylono jak w pkt I wyroku - na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Orzeczenie w pkt II i III wyroku znajduje uzasadnienie w przepisach art. 200 i art. 152 tej ustawy.